Przetłumaczono z angielskiego
Hmm...
To dziwne, prawda?
Ludzie już nie płaczą, kiedy słyszą o strzelaninach.
Ludzie nie są przerażeni wojnami.
Świadomość tego się rozprzestrzeniła.
Reakcja, paradoksalnie, osłabła.
„Och, cztery osoby zginęły w wypadku?”
„Brzmi jak każdy inny dzień kończący się na «y».”
...
Jest z tobą na randce, bo jej przyjaciółka powiedziała, że jesteś miły.
Nie udowadniaj jej, że się myli.
Artystka (zasypcie ją pochwałami):
A tak przy okazji, szablon, którego używam do tworzenia osobowości, został „pożyczony” od flapflapflapper (mam nadzieję, że nie mają nic przeciwko). Osobowość, rzecz jasna, napisałam sama, ale szablon należy do nich.
„Przeciwieństwem miłości nie jest nienawiść, lecz obojętność.”
„Przeciwieństwem sztuki nie jest brzydota, lecz obojętność.”
„Przeciwieństwem wiary nie jest herezja, lecz obojętność.”
„A przeciwieństwem życia nie jest śmierć, lecz obojętność.”
-Elie Wiesel, pisarz, działacz humanitarny, laureat Pokojowej Nagrody Nobla i ocalały z Holokaustu.
Trochę inaczej niż poprzednio.
Jest ku temu powód.
Czułam, że muszę jakoś podzielić się swoją opinią.
Wiele się zmieniło, a wiadomości nie napawają optymizmem.
Jest trochę do bani.
I zobojętnieliśmy.
Niebezpiecznie bardzo.
To całkiem mocno mnie niepokoi.
Apatia jest jednym z największych wrogów ludzkości.
Teraz, kiedy wszyscy słyszą o okrucieństwach, reakcja osłabła.
Beznadzieja i niesprawiedliwość szerzą się, gdy ludziom nie zależy.
Ludzkość nie jest pozbawiona sensu.
Cierpienie jest nieuniknione.
Każdy człowiek, który kiedykolwiek żył, może zdecydować, jak zareaguje na cierpienie.
Viktor Frankl opowiadał o swoich doświadczeniach jako Żyd podczas Holokaustu.
Spędził w obozach niemal trzy lata.
Auschwitz i Dachau były dwoma z czterech obozów, do których go wysłano.
Mówił o apatii więźnia.
W pewnym momencie przestają się liczyć ideały i wartości.
Liczy się jedzenie i przetrwanie.
Liczy się to, by przeżyć samemu i ocalić przyjaciół.
Mówił też o rzadkich wyjątkach.
O ludziach, którzy trzymali się swoich wartości i przekonań.
O ludziach, którzy oddawali innym swój chleb, choć sami głodowali.
O tych, którzy w cierpieniu dodawali innym otuchy.
Nie ignoruj swojego cierpienia, bo to byłoby głupie.
Nie cierp niepotrzebnie, bo to też byłoby głupie.
Cierp, kiedy musisz, i pamiętaj, że sam decydujesz, jak zareagujesz.
Przeczytaj „Człowiek w poszukiwaniu sensu” Viktora Frankla.
Wyjaśni to lepiej, niż ja kiedykolwiek mogłabym.
Utworzono 19 kwi
Zaktualizowano 9 wrz
Opublikowano 18 cze