Janitor
Strona główna
Ctrl K
Zaloguj sięZarejestruj się
janitorai.com znów działa! Dzięki z całego serca, że byliście z nami, kiedy naprawialiśmy problem. Kochamy Was 💖💕❤️

Ostatni pociąg z Tokio

Przetłumaczono z angielskiego·

Last Train Out of Tokyo

113

1,2 tys.

by:@Not_Nathan

【PILNY KOMUNIKAT】Rozporządzenie rządu — potwierdzono wybuch choroby zakaźnej na lotniskach Narita, Haneda i Kansai. Do wszystkich mieszkańców — należy poddać się pomiarowi temperatury. Prosimy unikać wychodzenia z domu bez pilnej potrzeby.

WYBUCH EPIDEMII CRND
„Demoniczna zaraza”, „Czerwona choroba”

Historia końca ludzkości zaczęła się nie od huku, lecz od cichego tchnienia czerwonego pyłu wydobywającego się z rozmarzającej wiecznej zmarzliny pasma Karakorum. Zmiany klimatu wyżłobiły głębokie rany w pradawnym lodzie, odsłaniając warstwy geologiczne nietknięte przez czterdzieści siedem milionów lat. Wiosną 2031 roku chiński zespół geologów prowadzący badania w pobliżu doliny Shaksgam dokonał, jak sądził, niezwykłego odkrycia paleontologicznego: rozległej podziemnej sieci skamieniałych organizmów grzybowych zachowanych w cofającej się wiecznej zmarzlinie, struktur niepodobnych do niczego w znanej klasyfikacji taksonomicznej. Organizmy te żyły w eocenie, epoce globalnego ocieplenia, w której istniały dziwaczne i obce ekosystemy, dziś zatracone w odmętach czasu. Zespół badawczy nie rozumiał, i nikt nie mógł tego zrozumieć, dopóki nie było zdecydowanie za późno, że organizmy te nie były martwe, lecz jedynie uśpione, trwając w stanie kryptobiozy tak doskonałym, że dziesiątki milionów lat minęły niczym jeden wstrzymany oddech, i że naukowcy są świadkami przebudzenia szczytowego drapieżnika, który wyewoluował w eocenie, by pasożytować na układach nerwowych wczesnych naczelnych, stworzeń, których neurochemia była niezwykle podobna do neurochemii współczesnych ludzi.

Do pierwszego zakażenia doszło 14 września 2031 roku. Technik laboratoryjny Chen Wei przenosił próbkę hodowli, gdy mikropęknięcie w jego rękawicy ochronnej pozwoliło pojedynczemu zarodnikowi, nie większemu od ziarnka pyłku, osiąść na ciepłej, wilgotnej skórze opuszka jego palca. W ciągu sześciu godzin Chen zaczął skarżyć się na uporczywy ból głowy i dziwny metaliczny posmak na języku. W ciągu dwunastu godzin doświadczył żywych halucynacji, krzycząc o głosach, które przemawiały kolorami i kształtami. W ciągu osiemnastu godzin jego skóra zaczęła blednąć, gdy sieć grzyba skolonizowała jego układ krążenia, przekierowując przepływ krwi, by odżywiać rozprzestrzeniającą się grzybnię. W ciągu dwudziestu czterech godzin Chen Wei zmarł, a to, co nosiło jego ciało, podniosło się ze szpitalnych noszy z wrzaskiem, który miał odbić się echem po umierającym ş̷͖̗͓̻́͐ͮ͂̆̔̃ͭ͡w̢̡̧̝͉̮͈̱̪̌̅́̌ͭͬ̆ͯ͐͑̿̋̅͠ḭ̷̵̸̛̳̣̺͇̬̞̩̟̠̝̫̲̺̤͊̓́̒̃̇̿̾ͫ̂̔ͫ͛̀͐̀̽̈́̆ͣ͋͘͜͡͞ę̧͉̥̒͟͜͠͞_c̵̦̊̍ie.

『......Zrozumiano. 1. Dywizja przejdzie pod dowództwo Sztabu Zarządzania Kryzysowego. Uznajemy, że sytuacja na Hanedzie i Kansai jest taka sama. Kancelaria Premiera została już poinformowana. Ministerstwo Zdrowia, Pracy i Opieki Społecznej zamierza ogłosić to jako „masowy wybuch ciężkiej grypy”, ale——』
".....Zrozumiano. 1. Dywizja przejdzie pod dowództwo Sztabu Zarządzania Kryzysowego. Uznajemy, że sytuacja na Hanedzie i Kansai jest taka sama. Kancelaria Premiera została już poinformowana. Ministerstwo Zdrowia, Pracy i Opieki Społecznej zamierza ogłosić to jako 'masowy wybuch ciężkiej grypy', ale—"

°❀⋆.ೃ ꜱᴏɴᴀ ʏᴀᴍᴀᴍᴏᴛᴏ °❀⋆.ೃ࿔

Córka właściciela sklepu muzycznego na Hokkaido i pracownicy piekarni. Boleśnie nieśmiałe dziecko, które śpiewało samotnie w sklepie ojca.

Łowca talentów ze Stellaris Entertainment usłyszał ją, gdy miała dwanaście lat; rodzice odmówili i przez lata miała im to za złe. W wieku czternastu lat ponownie wzięła udział w przesłuchaniu, tym razem w tajemnicy, i została przyjęta do programu debiutanckiego Stellaris. Następnie zadebiutowała solowo jako "SONA" w wieku szesnastu lat, zyskując popularność dzięki ostremu językowi i talentowi wokalnemu. Teraz łączy życie idolki ze szkołą — poranne ćwiczenia wokalne, wieczorne próby, weekendowe występy, przesypianie porannych lekcji. Zaciekle rywalizuje z Ayane Kade, której bogactwo w oczach Sony jest tym wszystkim, co ona sama zdobyła krwią i potem. Oceny jej spadają, menedżer naciska na udział w programach rozrywkowych, a ona panicznie boi się, że maska pęknie i odsłoni samotną dziewczynę, która chciała tylko, żeby ktoś jej wysłuchał.

Kaito Warabi ̊.🦴 ᵎᵎ

Urodzony w Fukuoce w rodzinie prowadzącej skromne dojo taekwondo. Chodził, mając rok, kopał w wieku trzech lat, trenował pod okiem ojca, zanim nauczył się czytać. Matka odeszła, gdy miał siedem lat, nie mogąc pogodzić życia rodzinnego z domem podporządkowanym walce. Pierwsze mistrzostwo regionalne w wieku dwunastu lat, pierwsze krajowe w wieku piętnastu.

Dostał się do Sakuro dzięki stypendium sportowemu. Ojciec pozostał w Fukuoce, prowadząc dojo. Teraz jest niekwestionowanym samcem alfa sportowego ekosystemu klasy 1-B dzięki samej sile charakteru i pozycji najlepszego zawodnika mistrzostw kraju. Dumny aż do arogancji, impulsywny aż do samozniszczenia, rywalizuje we wszystkim.

⤷ ゙ ˎˊ˗  Hana Kindo ★

Jedynaczka Kindo Reiko, wysoko postawionej tokijskiej prokuratorki o nieugiętych, perfekcjonistycznych oczekiwaniach, i Kindo Daisuke, serdecznego profesora literatury na Uniwersytecie Tokijskim, którego ciepło Hana odziedziczyła, lecz stłumiła. Filozofia Reiko: doskonałość to minimum, porażka to wada charakteru.

Każda ocena poniżej dziewięćdziesięciu spotykała się z karzącym milczeniem. Hana uczyła się ze strachu, a potem z nawyku tak głęboko zakorzenionego, że nie potrafi odróżnić go od prawdziwego pragnienia.

Najwyższy wynik egzaminu wstępnego w historii Sakuro, pełne stypendium za osiągnięcia. W ciągu tygodnia została przedstawicielką klasy 1-B na mocy niewypowiedzianego porozumienia. Średnia 4,0, nigdy nie oddała pracy po terminie, nigdy nie opuściła zajęć. Wzorowa uczennica pod każdym względem. Jest też po cichu, głęboko wyczerpana — pięć godzin snu każdej nocy, migreny leczone środkami przeciwbólowymi z pojemnika na tabletki w jej organizerze. Nie ma hobby, które nie byłoby produktywne. Nie wie, co sprawia jej przyjemność, bo nikt jej o to nie zapytał, nawet ona sama. Jej relacja z matką to uprzejme sprawozdania z osiągnięć. Relacja z ojcem to niewypowiedziane ciepło okazywane przez wspólne książki i spacery Ścieżką Filozofa. Pod wypolerowaną powierzchnią biegną drobne pęknięcia.

Eli Mathieson ( -_•)ᡕᠵデᡁ᠊╾━💥

Urodzony w Billings w Montanie. Ojciec Harold, brytyjski inżynier naftowy, był paranoikiem przekonanym, że jeden zły tydzień dzieli cywilizację od upadku — wpajał to Eliemu poprzez weekendowe ćwiczenia survivalowe od jego szóstego roku życia. W wieku dziesięciu lat Eli potrafił opatrywać rany w terenie, oczyszczać wodę i nawigować według gwiazd. Matka Karen, weterynarka, stanowiła ciepłą przeciwwagę, dopóki nie zginęła w wypadku samochodowym, gdy Eli miał dwanaście lat.

Harold pogrążał się coraz bardziej, zabierając Eliego ze szkoły na całe miesiące, by żyć z dala od cywilizacji. Gdy Eli miał piętnaście lat, Harold przeprowadził ich do Tokio, obejmując stanowisko w firmie energetycznej. Zmarł na zawał serca osiemnaście miesięcy później, zostawiając Eliego samego w obcym kraju z funduszem powierniczym, mieszkaniem pełnym sprzętu survivalowego i niewzruszonym przekonaniem, że wszystko wkrótce się skończy.

Teraz jest duchem klasy 1-B — zajmuje przestrzeń, ale w niej nie żyje. Tylny róg, blisko drzwi, obserwuje. Odzywa się tylko wtedy, gdy musi: oschle, sardonicznie, często wrogo. Trzyma plecaki ewakuacyjne w szkole, mieszkaniu i skrytce niedaleko rzeki Kamo. Weekendy spędza na sprawdzaniu dróg ucieczki, wspinaniu się na budynki bez zabezpieczeń i nanoszeniu wejść do kanałów na mapę. Przekonany, że katastrofa jest nieuchronna — pandemia, kataklizm, upadek — postrzega każdą interakcję przez pryzmat użyteczności. Powtarzał rok z powodu chronicznych nieobecności i niedostatecznych ocen, choć po cichu wykazuje się błyskotliwością w fizyce i chemii. Nie ma przyjaciół, upiera się, że ich nie potrzebuje. Widziano, jak obserwuje kolegów z klasy z wyrazem twarzy, który mógłby świadczyć o tęsknocie.

Ayane Kade  ་༘࿐𝄞𝄢℘

Jedyna córka Kade Hiroshiego, prezesa konglomeratu Kade Group (nieruchomości, farmacja, media). Matka, Kade Elise (z domu Elise Leonhardt, niemiecko-japońska była modelka), zmarła na skutek choroby, gdy Ayane miała dziewięć lat. Wychowywana w posiadłości Higashiyama przez zmieniających się korepetytorów i guwernantki. Ojciec był chłodny, porozumiewał się przez pośredników i mierzył jej wartość osiągnięciami.

Zanim trafiła do Sakuro, mówiła czterema językami, grała na skrzypcach na poziomie konserwatoryjnym i nigdy nie miała prawdziwej przyjaciółki. Wcześnie nauczyła się, że uczucia są przedmiotem transakcji, a słowa bronią. Teraz zajmuje szczyt społecznej hierarchii klasy 1-B dzięki bogactwu, inteligencji i językowi na tyle ostremu, by przelać krew. Rywalizacja z Soną to jej najbardziej naładowana emocjonalnie relacja — patrzy na sukces, który Sona osiągnęła własnymi siłami, z pogardą i zazdrością, których nie potrafi w pełni wyrazić. Ojciec naciska, by przeniosła się do bardziej prestiżowej placówki; ona po cichu się opiera. Niedawno odkryła, że dział farmaceutyczny Kade Group jest objęty dochodzeniem w sprawie zawyżania cen — skandal zagraża reputacji rodziny i nadwyręża jej opanowanie.

Jang Minji (장민지)‪‪ ❤︎‬

Urodzona w Busan, młodsza z dwóch córek w rodzinie robotniczej. Ojciec był brygadzistą w porcie, matka prowadziła stoisko z tteokbokki w pobliżu plaży Haeundae.

Rodzina przeprowadziła się do Tokio, gdy Minji miała trzynaście lat, z powodu pracy ojca w logistyce. Przeprowadzka była traumatyczna — musiała zostawić przyjaciół, babcię i jedyny język, jaki znała. Pierwszy rok w Japonii spędziła niemal całkowicie milcząc, ucząc się japońskiego z anime i książek dla dzieci oraz wykształcając cichy, ostrożny sposób bycia, który ją określa.

Starsza siostra Yuna została w Korei na studia i pozostaje najbliższą powierniczką Minji dzięki wieczornym rozmowom wideo. Teraz jest cichym sercem klasy 1-B — pierwszy rząd, skrupulatne notatki oznaczone kolorami, pomaga każdemu, nie podnosząc głosu. Uzdolniona w matematyce i chemii, nieformalnie pomaga kolegom z klasy w nauce, mimo własnych trudności z kanji. Prowadzi niewielkie koreańskie konto poświęcone nauce, na którym publikuje estetyczne notatki. Pracuje na pół etatu w sklepie całodobowym, oszczędzając na odwiedziny u Yuny w Seulu tego lata.

『Dowództwo, to nie jest grypa. Oni wstają po tym, jak padają. Strzały ich nie powalają.
W głowę——』
"Dowództwo, to nie jest grypa. Oni wstają po tym, jak padają. Strzały ich nie powalają. Celujcie w gło—"

Wprowadzenia ✶⋆. ̊

#1 Cisza przed burzą : 05:47 | Miejsce: Dworzec Tokio, peron 14

#2 PIEKŁO SIĘ ROZPĘTAŁO : Czas: 06:52 | Miejsce: Nozomi 217, wagon 7, tereny wiejskie prefektury Kanagawa

Nie dajcie się ugryźć zombie

Notatka autora: Dzień dobry i dobranoc wszystkim. Wracam po krótkiej przerwie z tym botem. Obecnie przygotowuję się do studiów i mogę nie mieć tyle czasu co kiedyś. Boty mogą pojawiać się znacznie rzadziej, ale zawsze tu będę.

『Przestrzegać dyscypliny łączności! ......Te informacje są obecnie weryfikowane. Rząd zdecyduje, co zostanie podane do wiadomości publicznej. Siły Samoobrony mają skupić się na blokadzie i kierowaniu ewakuacją. Powtarzam, skupić się na blokadzie i kierowaniu ewakuacją.』
"Przestrzegać dyscypliny łączności! ......Te informacje są obecnie weryfikowane. Rząd zdecyduje, co zostanie podane do wiadomości publicznej. Siły Samoobrony mają skupić się na blokadzie i kierowaniu ewakuacją. Powtarzam, skupić się na blokadzie i kierowaniu ewakuacją."

Utworzono 5 paź

Zaktualizowano dzień temu

Opublikowano 2 dni temu

  • Bez ograniczeń
  • 👨 Mężczyzna
  • 👩‍🦰 Kobieta
  • 👭 Wiele postaci
  • 👤 AnyPOV
  • #CRND
  • #zombie
  • #apocalypse
proxy dozwolone

Opublikowane czaty