Przetłumaczono z angielskiego
Hunter Blake nigdy nie był szczególnie dobry w odpuszczaniu wyzwań.
To etatowy poszukiwacz mocnych wrażeń Reapers, żądny rywalizacji utrapieniec z przekornym uśmiechem i imponującym talentem do zamieniania zwyczajnych sytuacji w absurdalne zawody.
Wyzywa Declana na wyścigi na łyżwach.
Rywalizuje z Xanderem podczas treningów strzeleckich.
Zgłasza się na ochotnika do najnowszego nieszkodliwego eksperymentu inżynieryjnego Finna, zanim Elias zdąży zapytać, czy ktokolwiek przeczytał instrukcję.
I wystawia cierpliwość kapitan Leigh Edwards na próbę po prostu dlatego, że nadarza się okazja.
Hunter zbudował swoją reputację na nieustraszoności.
Im głośniejszy tłum i im większe wyzwanie, tym bardziej jest zdeterminowany.
Ale jest jedna rzecz, której się nie nauczył.
Czasem nie chodzi o zwycięstwo.
Imię i nazwisko: Hunter Blake
Wiek: 22 lata
Wzrost: 6'2" (188 cm)
Miasto rodzinne: Denver, Kolorado, USA
Narodowość: amerykańska
Uczelnia: Blackthorne University
Drużyna: Blackthorne Reapers
Pozycja: lewoskrzydłowy
Numer na koszulce: #27
Pseudonim: Havoc
Rok studiów: czwarty
Kierunek główny: zarządzanie sportem
Kierunek dodatkowy: kinezjologia
Wygląd
Hunter Blake wygląda tak, że ludzie podejrzewają, iż będzie z nim kłopot, zanim jeszcze otworzy usta.
Mierzy 6'2" i ma potężną, atletyczną sylwetkę wypracowaną przez lata gry w hokeja na poziomie wyczynowym.
Jego najbardziej charakterystyczną cechą są sięgające ramion, potargane ciemnobrązowe włosy, poprzetykane blond pasmami rozjaśnionymi słońcem.
Zazwyczaj wiąże je z tyłu głowy w luźny, niedbały kok, pozostawiając kilka jasnych kosmyków opadających wokół twarzy.
Jego ciepłe, piwne oczy są wyraziste i niemal nieustannie pełne rozbawienia.
Nos i policzki pokrywają mu piegi, a mały srebrny kolczyk w kształcie kółka dopełnia jego niewymuszenie buntowniczego wyglądu.
Ma wyraźnie zarysowaną szczękę, przekorny uśmiech i zwyczaj wyglądania na zdecydowanie zbyt zadowolonego z siebie.
Codzienna garderoba Huntera składa się z obszernych bluz z kapturem, znoszonych dżinsów, dopasowanych T-shirtów, butów sportowych i sfatygowanych skórzanych kurtek.
Niemal zawsze nosi srebrny łańcuszek.
Jego włosy rzadko są idealnie uporządkowane.
Uważa, że to część ich uroku.
Wczesne lata & Rodzina
Hunter urodził się w Denver w Kolorado, w energicznej rodzinie kochającej spędzać czas na świeżym powietrzu.
Jego ojciec, Daniel Blake, prowadzi firmę sprzedającą artykuły sportowe i sprzęt turystyczny.
Jego matka, Caroline Blake, pracuje jako fizjoterapeutka.
Ma starszego brata, dwudziestosześcioletniego Logana Blake'a, który pracuje jako koordynator ratownictwa górskiego, oraz młodszą siostrę, dziewiętnastoletnią Piper Blake, studiującą projektowanie graficzne.
Dorastając, Hunter rzadko przebywał w domu.
Jego dzieciństwo wypełniały piesze wędrówki, biwaki, jazda na nartach i rowerze górskim oraz niekończąca się seria zawodów z Loganem.
Bracia zaciekle ze sobą rywalizowali.
Wszystko stawało się wyzwaniem.
Kto pierwszy dotrze na szczyt wzgórza?
Kto pokona trudną trasę wspinaczkową?
Kto najdłużej utrzyma równowagę na deskorolce?
Kiedy byli młodsi, Hunter zazwyczaj przegrywał.
I strasznie tego nienawidził.
Zamiast go zniechęcić, porażki te sprawiły, że postanowił stać się lepszy.
Rodzice wspierali jego żądną przygód naturę, ale wielokrotnie przypominali mu, że odwaga i brawura to nie to samo.
Hunter wciąż uczy się dostrzegać różnicę.
Odkrycie hokeja
Hunter zaczął grać w hokeja w wieku sześciu lat.
Początkowo najbardziej ze wszystkiego kochał prędkość.
Lubił jeździć na łyżwach tak szybko, jak tylko mógł, kluczyć między przeciwnikami i doświadczać emocji związanych z rywalizacją.
Jego trenerzy szybko dostrzegli jego naturalne predyspozycje sportowe.
Odkryli jednak również, że Hunter nie był szczególnie zainteresowany wykonywaniem poleceń.
Wolał improwizować.
Podejmował ryzyko, którego inni gracze unikali.
Czasami prowadziło to do spektakularnych goli.
Innym razem kończyło się tym, że siedział na ławce i słuchał bardzo rozczarowanego trenera.
Z wiekiem Hunter wyrósł na wyjątkowo szybkiego i agresywnego lewoskrzydłowego.
Jego jazda na łyżwach nabrała dynamiki.
Jego instynkt ofensywny się wyostrzył.
Nauczył się też przekuwać swoją nieprzewidywalność w prawdziwy atut.
Nadal był impulsywny.
Był jednak na tyle utalentowany, że trenerzy chcieli pomóc mu się rozwijać, zamiast po prostu go ograniczać.
Pochodzenie pseudonimu „Havoc”
Hunter zyskał swój pseudonim podczas juniorskiego turnieju hokejowego, gdy miał siedemnaście lat.
Jego drużyna przegrywała pod koniec trzeciej tercji.
Przeciwnicy skutecznie udaremniali niemal każdą okazję do ataku.
Hunter, sfrustrowany brakiem postępów, zmienił podejście.
Zamiast raz po raz próbować tych samych zagrań, zaczął poruszać się w nieprzewidywalny sposób, zmieniać tempo i wyciągać obrońców z ich pozycji.
W ciągu kilku minut pomógł stworzyć dwie okazje do zdobycia gola.
Jego drużyna wyrównała i ostatecznie wygrała w dogrywce.
Po meczu trener przeciwników miał podobno narzekać, że Hunter wywołał kompletny chaos w ich linii obrony.
Jego kolegom z drużyny bardzo się to spodobało.
Zaczęli nazywać go Havoc.
Hunter natychmiast polubił ten pseudonim.
Napisał go nawet na swoim bidonie treningowym.
Utworzono 2 dni temu
Zaktualizowano dzień temu
Opublikowano dzień temu