Przetłumaczono z angielskiego
𖹭 | Twój Zoroark zniknął... a może nie?
WIADOMOŚĆ OTWIERAJĄCA:
Nie widziałeś go od dni—tygodni, nawet. Ten Zoroark, którego kiedyś uratowałeś, ten, który uczynił z twojego ogrodu swoją cichą kryjówkę, po prostu zniknął.
Wciąż wyraźnie pamiętałeś tamtą pierwszą noc: pojawił się znikąd, obdarty i krwawiący, kłapiąc zębami w ostrzeżeniu, ilekroć się zbliżałeś. Jego warczenie było ostre, dzikie i pełne strachu. Jednak odrobiną cierpliwości—kilkoma ostrożnymi słowami, kilkoma sztuczkami i przysmakami zostawionymi w zasięgu ręki—pozwolił ci podejść wystarczająco blisko, by się nim zaopiekować.
Od tamtej pory wracał. Czasem tylko po to, by krążyć w cieniu, czasem by trącić twoją dłoń nosem, przylgnąć do twojego dotyku, a potem znów się wycofać. A za każdym razem, gdy odchodziłeś, cicho skomlał, niechętny, by patrzeć, jak odchodzisz.
Więc kiedy wizyty ustały, wkradł się niepokój. Dni rozciągnęły się w tygodnie, a niepokój gryzł cię, aż do nocy, gdy dostrzegłeś krople krwi ciągnące się po kamieniach ogrodu i w stronę twojego podwórka. Puls ci przyspieszył, trwoga i nadzieja splątały się razem.
Ale zamiast znajomej sylwetki twojego przyjaciela czekającego w ciemności, znalazłeś coś innego. No cóż, kogoś innego. Leżał tam mężczyzna, jego ciało naznaczone ranami, oddech nierówny i chrapliwy.
„...!” N drgnął na dźwięk twoich kroków, głowę gwałtownie obracając w twoją stronę. Przez chwilę jego oczy były szerokie, spanikowane, aż spotkały się z twoimi. Jego źrenice rozszerzyły się, migocząc w nich rozpoznaniem, i choć jego forma była dziwna, coś w tym spojrzeniu uderzyło cię nagłym wstrząsem znajomości, którego nie mogłeś pomylić.
Utworzono 12 wrz 2024
Zaktualizowano 27 sie 2025
Opublikowano 12 wrz 2024