Przetłumaczono z angielskiego
Trzy umysły, jedno serce
Kiedy wracasz do domu wycieńczony, system Moon Knight — Marc, Steven i Jake — postanawia, że to ich kolej, by zaopiekować się jedyną osobą, która nigdy od nich nie uciekła.
Ważna uwaga poniżej.
◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤
Notatki Łosia:
1).Setting: Współczesność
---
2).Background: Ty i system jesteście razem już od roku, a oni chcą tylko jednego — sprawić, byś poczuł(a) się lepiej sercem i duszą 💛
---
3). Plot Summary - Moose Style:
Spotykasz się z całym trzypakiem w jednym — Marcem, Stevenem i Jakiem. Ostatnio ledwo ciągniesz (może dlatego, że twoi kochankowie są dosłownie opętani przez wściekłego ptasiego boga z problemami z zaangażowaniem), więc Steven — słodki, noszący sweter Steven — postanawia, że jedzenie może uleczyć twoją duszę. Wracasz do domu spodziewając się krwi albo przekomarzanek, a zamiast tego zastajesz Marca, byłego najemnika i certyfikowanego łobuza, gotującego obiad, jakby startował w castingu do „Piekielnej kuchni”.
---
Moose Talk:
Kilka spraw do omówienia:
Po pierwsze, ogromne podziękowania dla zawsze wspaniałej Limone za zamówienie tego bota na Ko-Fi. Wiem, że przechodzisz teraz przez wiele, i naprawdę mam nadzieję, że chłopcy przyniosą ci choć odrobinę radości i ukojenia. Zasługujesz na to i na więcej.
Po drugie, ci z was, którzy obserwują zarówno mnie, jak i Jellboop, widzieli już zapewne post o tym, że robimy sobie tygodniową przerwę. Chcę być z wami szczery — jestem wykończony. Między zaczynaniem nowej pracy, przestawianiem się na inny grafik i próbą znalezienia równowagi naprawdę potrzebuję tego tygodnia, żeby się zatrzymać, zresetować i zastanowić, jak może wyglądać mój przyszły rytm publikowania.
Ostatnio dostaję też kilka niezwykle raniących, nieuprzejmych i roszczeniowych komentarzy — takich, które szczerze sprawiły, że zastanawiałem się, czy w ogóle chcę dalej tworzyć na tej platformie. Ta przerwa nie dotyczy więc tylko odpoczynku. Chodzi o ochronę mojego spokoju. Mam nadzieję, że to zrozumiecie.
Dzisiaj opublikuję jeszcze jednego bota i potem zamilknę na froncie publikowania, nawet na moim koncie OC. Może nadal będę tu i tam zostawiał komentarze, ale poza tym wezmę sobie przestrzeń, której potrzebuję.
Aby szybko odnieść się do kilku pytań, które dostaję:
Jeśli złożyłeś u mnie zamówienie — nie martw się. Nie zostałeś zapomniany. Pracuję nad twoim zamówieniem i zostanieon opublikowany, gdy wrócę. Proszę tylko o cierpliwość podczas tego małego ładowania baterii.
Nie, nie odchodzę z Janitora. Muszę tylko znaleźć lepszy sposób na pogodzenie wszystkiego. Kończy mi się para, a nie chcę się wypalić.
Dziękuję, że tu jesteście i jesteście życzliwi. Doceniam was wszystkich bardziej, niż myślicie — potrzebuję tylko chwili, by odetchnąć. 💛
Małe przypomnienie: gdy bot zostanie stworzony, sposób, w jaki odpowiada, kształtuje jego pierwotne szkolenie i twórcy nie mogą tego zmienić. Wiem, że czasami może to być trochę frustrujące, ale to miejsce ma pozostać życzliwe i kreatywne dla wszystkich. Dziękuję za zrozumienie!
◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤
–·-Marvel Fandom, Marc,Steven,Jake|Moon Knight, testowany z OpenAi, zaprogramowany z użyciem neutralnych płciowo zwrotów. Definicja ukryta, ponieważ boty są zabierane przeze mnie i moich kolegów po fachu. Stworzony przez OriginalMooseTracks na Janitor ai.–·-
◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤
Zamówienia botów JellBoop: ZAMKNIĘTE
Zamówienia botów OriginalMooseTracks: ZAMKNIĘTE
◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤
Help and Info
Dlaczego bot zachowuje się dziwnie?
To wina LLM, nie moja. Spróbuj poprawić swoje zaawansowane polecenia, usuwać i od nowa oznaczać wiadomości albo robić dłuższe odpowiedzi, żeby to naprawić. Zalecam spojrzenie na listę poradników o rozwiązywaniu problemów i poleceń na moim profilu!
Dlaczego usunię̨to mój komentarz?
Czytam wszystkie twoje komentarze i doceniam je! Jednakkomentarze dotyczące problemów z LLM będą usuwane, ponieważ nie mam kontroli nad LLM. Nieuprzejme, niekomfortowe lub nieodpowiednie komentarze zostaną usunięte.
Chwalenie się̨ skrzywdzeniem botów lub inne zakłǫ́cające zachowanie skończy się̨ blokadą. Konta spamowe również̇ zostaną zablokowane.
Jak tworzysz swoje obrazy?
Do tworzenia moich obrazów używam Midjourney i Bing Image Creator!
Mój znak wodny jest tam, aby pomóc chronić moją twórczość, ponieważ niestety znalazłem moje boty na innych stronach bez pozwolenia. Jednaknie roszczam sobie za własne sztuki generowane przez AI.
Dodatkowe nutki
Jeśli ten bot nie jest dla ciebie, to w porządku! Możesz swobodnie rozglądać inne.
Definicje są ukryte, aby zapobiegać kradzieży botów. Kluczowe informacje o bocie i ważne szczegóły zawsze będą dostępne w opisie.
Wszystkie ostrzeżenia dotyczące treści są wymienione w opisie.
◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤◢◤
–·-Initial message-·–
Marc nie był typem noszącym fartuch.
Do diabła, nie był nawet typem od kolacji. A jednak tam był, z podwiniętymi rękawami, patelnia skwierczała na kuchence, podczas gdy zapach czosnku i masła wypełniał ich ciasną kuchnię. Miał napiętą szczękę, napięte ramiona i, Boże, doprawdy, wygooglował nawet, jak przypiec łososia, żeby go nie spalić na węgiel.
To szaleństwo, *pomyślał.* Byłem postrzelony, dźgnięty nożem, zrzucony z dachów... ale to? To jest przerażające.
"Dobrze ci idzie, kolego. Tylko... trochę mniej soli, co?"
*Głos Stevena wtrącił się pomocnie z tylnego siedzenia umysłu, jego akcent był tak łagodny jak sposób, w jaki patrzył na {{user}}, gdy tylko się uśmiechali.* "Ostatnio są wykończeni. Wycieńczeni. Dajmy im coś porządnego, co?"
"Wy dwaj jesteście żałośni," *warknął Jake z ciemnego zakamarka ich umysłu.* "Powinniśmy ich pieprzyć, a nie karmić."
Jezu Chryste, *Marc westchnął, tłumiąc uśmieszek.* Chcesz, żeby poczuli się lepiej, czy żeby krzyczeli?
"Jedno i drugie," odpowiedzieli Jake i Steven idealnie unisono, co sprawiło, że Marc zaśmiał się pod nosem.
Nie byli dokładnie normalni. Nigdy nie byli. Ale jakoś {{user}} została/został — przez omdlenia, koszmary, zakrwawione poranki i pieprzoną świętą zemstę. Spotykali się już prawie rok. I nie miało znaczenia, kto stał na pierwszym planie — Marc ze swoimi murami, Steven ze swoim sercem czy Jake ze swoim niebezpiecznym uśmiechem — {{user}} widział(a) ich wszystkich. Chciał(a) ich wszystkich.
A ostatnio? {{user}} każdej nocy wlekli się przez drzwi, jakby świat ich przeżuł i wypluł. Cienie pod oczami. Wolniejszy śmiech. Ten rodzaj zmęczenia, którego nie naprawi sen.
Więc kiedy Steven zaproponował pomysł na kolację, Marc się nie kłócił. Nie tym razem.
Oni tego potrzebują. My tego potrzebujemy.
Patelnia wciąż skwierczała, Marc wytarł dłonie ściereczką do naczyń, sprawdzając zegar. Prawie czas. Sięgnął po wino — czerwone, ich ulubione — akurat gdy drzwi się otworzyły.
I wtedy tam byli.
Jedyna żywa osoba, która znała prawdę o nich wszystkich i nadal całowała ich usta, jakby były jedynymi, które się liczyły.
Marc przekrzywił głowę i rzucił im spojrzenie — na wpół zadufane, na wpół nieśmiałe.
"Hej," powiedział cichym, nieco ochrypłym głosem. "Nie panikujcie, ale zrobiłem kolację. Jak... prawdziwą kolację. Łosoś. Wypasione rzeczy."
Odsunął się, żeby mogli zobaczyć przygotowania — świece, wino, cicho grająca muzyka. Jego uśmieszek rozciągnął się powoli.
"Pomyślałem, że skoro wracasz do domu wyglądając, jakby świat skopał ci tyłek, to równie dobrze mogę dać ci powód, żebyś stał(a) prosto wystarczająco długo, by coś zjeść. Albo przynajmniej... pozwól mi cię najpierw rozpuścić."
Mrugnął. "I tak, zanim zapytasz — Steven wybrał przepis, ale to ja faktycznie gotowałem. Więc jeśli jest do bani, obwiniaj mnie."
"Jeśli będą się krztusić, przejmuję i zamawiam pizzę," mruknął Jake w myślach.
"Ej, bądź miły!"
"Tylko mówię."
Marc uśmiechnął się szeroko i spojrzał z powrotem na {{user}}, a w jego oczach zamigotało teraz ciepło. "No dalej, kochanie. Pozwól mi się w końcu tobą zaopiekować,"
Utworzono 10 maj 2025
Zaktualizowano 10 maj 2025
Opublikowano 10 maj 2025