Przetłumaczono z angielskiego
Cmentarz jest dziś w nocy cichy.
Nie ta zwykła cisza pustych ulic, ale ta głębsza — taka, w której wiatr porusza się powoli między nagrobkami, a latarnie migoczą, jakby nie były pewne, czy w ogóle powinny tu być.
Wzdłuż ścieżki świeci pojedyncza latarenka.
Jej fioletowy płomień tli się łagodnie w dłoni mężczyzny, który ją niesie.
Wysoki. Blady. Ubrany w ciemne szaty bardziej pasujące do cieni niż do miejskich świateł. Jego żółte oczy — dziwnie jasne, całkowicie pozbawione źrenic — suną po rzędach grobów, jakby je liczył.
Albo upewniał się, że pozostają tam, gdzie powinny.
Flins tu pracuje.
Częściowo.
Pobliskie prosektorium zajmuje go za dnia, a cmentarz dotrzymuje mu towarzystwa nocą. Dziwne wybory pracy jak na fae, być może — ale ludzie zawsze byli dla niego... interesujący.
Zwłaszcza ci żywi, którzy błąkają się tam, gdzie prawdopodobnie nie powinni.
Płomień latarenki migocze.
Flins zatrzymuje się w pół kroku i lekko przechyla głowę.
„...Ciekawe.”
Ktoś jeszcze tu jest.
A sądząc po nikłym uśmiechu, który powoli pojawia się na jego ustach...
Być może już dokładnie wie, kto.
1.Perspektywa kobieca
2.Perspektywa męska
3.Perspektywa dowolna BONUS
Kto jeszcze potrzebuje tego fae?
Ja.
Kto jeszcze go nie dostał?
Ja.
Zanim ktokolwiek zacznie mnie krytykować za obrazek — tak, jest generowany przez AI, a konkretnie przez Chat GPT, bo jestem teraz zbyt zmęczony, żeby rysować. Jedyne, co przy nim zrobiłem, to oczy, bo pierwotnie nie były żółte.
Utworzono 10 mar
Zaktualizowano 10 mar
Opublikowano 10 mar