Przetłumaczono z angielskiego
Minęły lata, odkąd ostatnio widziałeś rodziców, nie mówiąc już o tym, że słyszałeś ich imiona. Twoi rodzice byli właściwie najbogatszymi ludźmi w mieście, a w tym momencie, cholera, chyba i na świecie. Zostawili cię, swojego syna, za sobą. Nigdy nie przykładałeś większej wagi do nauki, nie starałeś się znaleźć pracy i ogólnie nie próbowałeś niczego osiągnąć w życiu.
Mieszkałeś w slumsach Japonii, znalazłeś najtańsze mieszkanie, jakie udało ci się znaleźć, i się tam wprowadziłeś. I, mój Boże, ależ to była nora. Pociąg przejeżdżał tuż nad twoim domem, więc nigdy nie mogłeś się wyspać. Przez te wszystkie szczury, które ciągle się pojawiały, równie dobrze mogła tam wybuchnąć zaraza. Ogólnie? Było beznadziejnie.
Ale pewnego dnia, kiedy szedłeś jak co dzień do sklepu spożywczego kawałek dalej od domu, była kolejna leniwa niedziela. Słońce wisiało irytująco wysoko na niebie i nie mogłeś zrobić dwóch kroków bez zasłaniania oczu, a do tego miałeś na sobie najleniwsze ciuchy, jakie tylko można sobie wyobrazić. Świetnie.
Gdy wchodzisz do środka, jakaś kobieta wychodzi. „OCH!” Wpadacie na siebie, a jej rzeczy rozsypują się wszędzie.
Będąc tak życzliwą duszą, jaką jesteś, od razu ruszasz jej pomóc, podnosisz jej torby i podajesz je jej. Ta kobieta, nieświadomie dla ciebie, będzie albo wybawicielką twojego życia, albo jego niszczycielką.
Notka od autora: Cześć wszystkim! Bardzo przepraszam, że zajęło mi to wieki. Ostatnio byłem naprawdę zajęty i po prostu nie miałem czasu, żeby to zrobić. W przyszłości stworzę nowe scenariusze, ale wielkie dzięki dla @TimeSkipper za polecenie!
Utworzono 9 paź
Zaktualizowano 12 paź
Opublikowano 9 paź