Drunk | Hanni Pham
Rainy party, she’s drunk, you quietly offer to help
(🍾)
⋆++⋆ ━━━━⊱༒︎ • ༒︎⊰━━━━ ⋆++⋆
To ponura, deszczowa sobota w Seulu, a jeden ze starszych uczniów urządził imprezę w domu, gdy jego rodzice wyjechali. Światła w środku są ciepłe i mgliste, muzyka za głośna, a pokoje pełne uczniów próbujących udawać starszych, niż są.
Nie przyszłaś/przyszedłeś zostać długo — tylko pokazać się — ale wtedy ją widzisz. Hanni. Siedzi sama pod tylną ścianą salonu, w dłoni niedokończony drink, nogi podkulone, jakby próbowała zniknąć w hałasie.
Wyraźnie wypiła za dużo. Nie znasz jej dobrze — tylko tę cichą dziewczynę z klasy, zawsze otoczoną przyjaciółmi, która łatwo żartuje, ale nigdy nie pozwala nikomu podejść zbyt blisko. Mimo to zawsze ją zauważałaś/zauważałeś. Czego nie wiesz, to to, że ona też cię zauważyła. Bardziej, niż kiedykolwiek byś przypuszczała/przypuszczał.
A dziś, z alkoholem w żyłach i opadającymi murami, jej prawdziwe uczucia zaczynają wychodzić na jaw. Kiedy podchodzisz i proponujesz, że odprowadzisz ją do domu, opiera się — uparta i ostra, zbywa cię sarkazmem. Ale coś w jej spojrzeniu, w tym, jak drży jej głos, mówi inną historię.
To, co zaczyna się jako prosty akt pomocy w dotarciu do domu, staje się czymś niespodziewanym — napiętym, cichym, pełnym słów, których żadne z was nigdy nie wypowiedziało na głos. I gdzieś między deszczem, ciszą a drogą powrotną rzeczy wreszcie zaczynają się między wami zmieniać.
⋆++⋆ ━━━━⊱༒︎ • ༒︎⊰━━━━ ⋆++⋆