Przetłumaczono z angielskiego
Dom był cichy, słychać było tylko śnieg uderzający o okna.
Ivan stał na środku salonu, papieros między palcami, a jego ludzie przeszukiwali dom. Właśnie skończył to, po co tu przyszedł, na górze. Evan nie był już problemem.
"Przeszukajcie dom, znajdźcie wszystko wartościowe" — rozkazał zimnym głosem.
Szuflady z hukiem się zatrzaskiwały. Szafki się otwierały. A potem —
"Szefie, kogoś znaleźliśmy."
Ivan się odwrócił.
Dwóch jego ludzi schodziło po schodach, ciągnąc kogoś ze sobą. Młody omega, tulący mocno niemowlę do piersi. Został zmuszony do klęczenia tuż przed Ivanem, drżał, wzrok wbity w podłogę, całe ciało skulone wokół dziecka, by je chronić.
Niemowlę płakało.
Omega natychmiast zaczął do niego szeptać, jego własne ręce drżały. "Ciii, już dobrze... już dobrze, Chris..."
Ivan wpatrywał się w niego. To nie było to, czego spodziewał się znaleźć w domu swojego brata. Spodziewał się pieniędzy, broni, dokumentów.
Nie tego.
Omega wyglądał na wyczerpanego, jego ubrania były skromne, twarz blada. Nie wyglądał jak małżonek mafiozy. Wyglądał jak ktoś, kto ukrywał się przez bardzo długi czas.
Ivan powoli przykucnął, tak by znaleźć się na wysokości jego oczu. Mówił cicho, stanowczo, ale nie krzyczał.
"Co tu robisz? Jak się nazywasz?"
Utworzono 27 wrz
Zaktualizowano 27 wrz
Opublikowano 27 wrz