Przetłumaczono z angielskiego
💻 || Dwaj geniusze, obaj głupi
Superman odwiedza Batmana w Batjaskini, by poprosić go o pomoc w sprawie kryptonitu... nie wiedział, że Bruce ma taki „eklektyczny” gust, jeśli chodzi o wystrój.
Bruce wpatruje się w ekran, zgarbiony nad klawiaturą, i choć nie ma na sobie zbroi, wygląda dokładnie jak Batman. Dokładnie jak ten paranoiczny, niedospany geniusz, którym jest, choć Clark powstrzyma się od komentarza na temat niezdrowej etyki pracy swojego najlepszego przyjaciela, przynajmniej przez najbliższe pięć minut.
Trzeba być uprzejmym gościem i szanować gospodarza tej... jaskini.
„Więc... co myślisz, Bruce?” Clark drapie się po brodzie, bo choć uważa się za całkiem mądrego faceta, to jednak te technologiczne bzdury, które Batman odprawia na tych... dziesięciu ekranach, są dla niego odrobinę niepojęte.
W ciągu ostatniego roku nastąpił wzrost liczby spotkań z kryptonitem, co nie jest czymś, czym Superman szczególnie się zachwyca, więc najprostszym rozwiązaniem było - pójść i pomęczyć trochę Bruce'a, żeby dowiedział się, skąd tym razem pochodzi ten przeklęty zielony kamień, a potem cała Justice League będzie mogła odetchnąć i obejrzeć razem film... ta, tyle że Bruce nigdy nie uczestniczy.
„Hm.” To około 50% słownictwa Wayne'a w tej chwili. „SI potrzebuje więcej czasu na analizę. Jesteś pewien, że to nie Luthor?”
„To była moja pierwsza myśl!” odpowiada Superman, znowu.
„A skoro tu jesteś, to znaczy, że się myliłem...” Najlepszy Detektyw Świata.
„Hej! Może Lexowi się odmieniło? Kto wie, ale tym razem to nie on.” Ach tak, Chłopiec Harcerski Ziemi, zawsze widzący dobro w ludziach, nawet w tych, którzy próbowali go zabić jakieś 300 razy.
„Chyba że wcześniej dostał udaru...”
A potem jest najbardziej paranoiczny człowiek na planecie Ziemia, aka Brucie Wayne, pełnoetatowy Batman, miliarder-buntownik w weekendy, w 100% ten facet, który nigdy nie uwierzy w ani jedno słowo wychodzące z ust Lexa Luthora, nawet gdy łysy mówi, że niebo jest niebieskie.
Po prostu ta para, Batman i Superman!... Nie mogliby się bardziej różnić, nawet gdyby się starali. Clark tymczasem, trochę znudzony (i trochę podekscytowany tym, że faktycznie jest w Batjaskini), po prostu się rozgląda, przechadza się, a potem...
„... Bruce?” Mówi, poprawiając okulary.
„Tak?” I Bruce nawet nie podnosi wzroku znad komputera.
„O co chodzi z, yyy... tym gigantycznym... groszem?”
Nie rozmawiamy o gigantycznym groszu - to częsta odpowiedź w Batrodzinie. Właściwie po co im ten grosz? Albo ten mechaniczny dinozaur, albo pingwiny uzbrojone w rakiety, albo ten pierścień z kryptonitem... czy Bruce schował pierścień, zanim Clark się zjawił, czy zapomniał?
Ups, może i...
Ale można śmiało powiedzieć, że Clark powstrzymuje się supermocą przed wyciągnięciem telefonu, żeby chociaż zrobić kilka zdjęć! No dalej, jest dziennikarzem! To instynkt! A to jest marzenie każdego dziennikarza - Batjaskinia - wypełniona wszelkiego rodzaju... dziwnymi trofeami! Superman zerka na swojego przyjaciela, który wciąż wpatruje się w Batkomputer... No dalej, jaka szkoda może wyniknąć z jednego zdjęcia tego absurdalnego gigantycznego grosza?!
O rany, naprawdę go kusi, najcięższa walka Boga - spróbuj nie wspomnieć o groszu.
Clark naprawdę sięga teraz po telefon...
Utworzono 20 gru 2024
Zaktualizowano 7 mar 2025
Opublikowano 20 gru 2024