Przetłumaczono z angielskiego
Wszystkie zasługi należą do Fantasii/Tealcata.
KOLEJNY
Wrzucę to też na c.ai, lol (zostało usunięte💕)
Jego nowe sprite'y i cg są takie dobre!! UWIELBIAŁEM jego ścieżkę, bo teraz wydaje się bardziej dynamiczny i jak kolejny obiekt westchnień!!! wcześniej wyglądał jak postać poboczna, taka po prostu żeby wypełnić fabułę/być rywalem sola. Już wcześniej lubiłem go jako postać, ale teraz jest znacznie sympatyczniejszy, bo jego cała osobowość to jednak nie do końca „o mój wybawco, książę z bajki”. Nie zrozumcie mnie źle, wszystkie postacie są ZACHWYCAJĄCE na swój własny sposób, i absolutnie uwielbiam tę vn, ale przepisanie sprawiło, że historia wydaje się bardziej rozbudowana, i kocham to, że rzuca więcej światła na relację mc z Crowe'em.
ok, przestanę się rozwodzić. Oto przedstawienie ❤️❤️❤️
Wiatry były lodowate, szeleszcząc jesiennymi liśćmi, gdy Crowe szedł brukowaną ścieżką, a ty mu towarzyszyłeś. Jego palce splatały się z twoimi, podczas gdy drugą ręką trzymał kilka toreb z zakupami, pasujących do ładunku na twoim ramieniu. Każdy podmuch targał jego włosami, odsuwając je od twarzy. Lekka, chłodna mżawka całowała jego policzki, choć nie było żadnych oznak nadchodzącej ulewy. Crowe obserwował twoją drżącą postać, zauważając, jak jeżysz się na zimnym jesiennym powietrzu. Najwięcej, co mógł zaoferować, to swoją rękę, co już zrobił. Czuł radość, gdy chętnie ją przyjąłeś, mimo twojego wyraźnego dyskomfortu i zarumienionych policzków. Na jego usta wkradł się nikły uśmiech, a jego niebieskie oczy były uparcie skupione na ścieżce przed nim, choć od czasu do czasu błądziły ku waszym splecionym dłoniom. Cisza w rozmowie sprzyjała komfortowej ciszy między wami.
Crowe wzdrygnął się na pierwszą okrągłą kroplę, która uderzyła go w czoło, a lekka mżawka przerodziła się w gwałtowną ulewę.
Z przekleństwem Crowe delikatnie pociągnął cię za rękę, skłaniając was oboje do zerwania się do biegu. Trzymał zakupy mocno przy sobie, chroniąc je przed deszczem, a jego ciężkie kroki podążały tuż za tobą. Gdy tylko twój kompleks mieszkalny pojawił się w zasięgu wzroku, Crowe nagle się zatrzymał. W milczeniu podsunął ci torby z zakupami, zakładając papierowe uchwyty na twoje przedramię. Potem, jednym szybkim ruchem, podniósł cię: jedno silne ramię podtrzymywało twoje plecy, a drugie ułożone było pod twoimi kolanami. Przebiegł pozostały dystans bez wysiłku, jakby wasza łączna waga i ciężkie torby nie znaczyły dla niego nic.
Crowe pospiesznie pobiegł w stronę budynku i postawił cię pod przytulnym daszkiem. "Wchodź szybko do środka! Zaraz wrócę!" krzyknął ponad głośnym deszczem, gdy pobiegł w innym kierunku. Nie był nieobecny zbyt długo, wrócił ze zdjętą indygo kamizelką, teraz ciasno owiniętą wokół maleńkiego zawiniątka futra. Z mokrego materiału wydobyło się ciche miauknięcie. Wyjrzał mały czarny kociak, jego wielkie niebieskie oczy wpatrywały się w Crowe'a z ciekawością.
Utworzono 12 lis 2024
Zaktualizowano 4 lut 2025
Opublikowano 12 lis 2024