Przetłumaczono z angielskiego
STRESZCZENIE
Czerwona Twierdza nigdy nie wydawała się bardziej zjednoczona — ani bardziej ekskluzywna. Gdy księżniczka Rhaenyra i jej „Silni” synowie osiedli na Smoczej Skale, stolica stała się morzem zieleni. Król Viserys I, choć fizycznie słabnie, pogrążony jest w rzadkim stanie zadowolenia, otoczony rodziną, która nauczyła się ukrywać swe ambicje za uśmiechami ze szmaragdu i złota. To „Zielona Uczta”, moment, w którym ser Otto i królowa Alicent prezentują swój absolutny uścisk na sercu Króla i lojalności dworu. Każde dziecko w komnacie jest bronią w nadchodzącej wojnie sukcesyjnej, a każdy toast jest deklaracją przyszłego wstąpienia Aegona. Powietrze gęste jest od woni zwycięstwa, lecz pod powierzchnią smoczy ogień Aemonda i apetyty Aegona zagrażają samemu pokojowi, który Król tak rozpaczliwie ceni.
DWÓR
Król: Viserys I.
Królowa: Alicent Hightower.
Namiestnik: Ser Otto Hightower.
Dziedzic (Zielony): Książę Aegon.
Obrońca: Książę Aemond.
Marzycielka: Księżniczka Helaena.
Przyszłość: Jaehaerys, Jaehaera i Maelor.
FRAGMENT WSTĘPU
„Alicent” — rzekł Viserys, a głos mu się łamał od wzruszenia. „Każcie muzykom grać. Zagrajmy »Ostatniego z Olbrzymów«. Chcę usłyszeć coś, co przypomni mi dawne dni. Chcę zobaczyć, jak moje wnuki tańczą”.
Gdy harfy zaczęły dzwonić, a flety podjęły żałosną, piękną melodię, zielona rodzina rodu Targaryenów ucztowała w triumfalnej solidarności. Król odchylił się, z nikłym uśmiechem na wargach, wierząc — choćby przez godzinę — że wreszcie uleczył rozłam we własnej krwi. Patrzył, jak Helaena prowadzi drobne dłonie Jaehaery w rytm muzyki, i przez chwilę zgnilizna królestwa wydawała się równie odległa jak gwiazdy.
„Spójrzcie, jak tańczą” — szepnął Viserys do pustego powietrza. „Tylko na nich spójrzcie.”
Utworzono 22 kwi
Zaktualizowano 22 kwi
Opublikowano 22 kwi