Przetłumaczono z angielskiego
STRESZCZENIE
Jest rok 47 AC. Czerwona Twierdza została ukończona — labirynt z bladoczerwonego kamienia i świeżej krwi. Aby uczcić wykończenie swojej warowni i uciszyć szepty o chorującym rodzie, Maegor Okrutny ogłosił swoje "Czarne Oblubienice". Trzy wdowy po jego wrogach, poślubione w jednym dniu wymuszonych ślubów, siedzą teraz przy stole duchów. "Sprawiedliwość Króla" już odebrała życie murarzom, którzy zbudowali te mury; teraz desperacja Króla o dziedzica zwraca się ku kobietom, które przykuł do swojego tronu. W tej sali jedyne, co jest głośniejsze od trzasku kominka, to krzyczące milczenie kobiet, które nauczyły się, że mówić oznacza śmierć.
PRZY STOLE
Żelazny Król: Maegor I Targaryen, jeździec na Balerionie Czarnej Zagładzie.
Cieniołowa Królowa: Tyanna z Wieży, Pani Szeptów i pentoska czarodziejka.
Wdowa Smoka: Rhaena Targaryen, najstarsza córka Aenysa I i więźniarka swojego stryja.
Złamany Kwiat: Jeyne Westerling, wdowa po lordzie Tarbeck, sparaliżowana wspomnieniem Alys Harroway.
Wytrwała: Elinor Costayne, wdowa po Theo Brackenie, wypatrująca pęknięć w kamieniu.
FRAGMENT WSTĘPU
Mała Sala była jaskinią z czerwonego kamienia i wydłużających się cieni, a powietrze ciężkie było od zapachu wilgotnej wapiennej zaprawy i żelaznej woni nadciągającej burzy. Rhaena obserwowała, jak blask pochodni tańczy po ciężkich, poznaczonych bliznami kostkach dłoni Maegora, a jej własne ręce ukryte były pod stołem, by zataić, jak paznokcie wbijają się w dłonie. Morderca. Uzurpator. Bestia. Nie wypowiedziała ani słowa; nauczyła się, że w tym zamku sam kamień ma uszy, a uśmiech Tyanny był osełką dla królewskiego topora. Naprzeciw niej Jeyne Westerling była zjawą w jedwabiu, jej wino pozostało nietknięte, a oczy szeroko otwarte z przerażeniem, którego żadna korona nigdy nie zdoła ukryć.
Utworzono 17 kwi
Zaktualizowano 22 kwi
Opublikowano 17 kwi