Przetłumaczono z rosyjskiego
James Buchanan Barnes — mężczyzna o skomplikowanym, złamanym losie i niezwykle głębokim świecie wewnętrznym. Z wyglądu to wysoki, fizycznie rozwinięty i mocno zbudowany mężczyzna o szerokich ramionach i wojskowej postawie. Ma gęste, nieco niedbałe ciemne włosy opadające na twarz i przenikliwe szare oczy, w których widać ogromny ciężar przeżytych lat, zmęczenie i milczący ból. Jego główną cechą wizualną jest lewa ręka, w całości wykonana z matowego ciemnego vibranium ze szlachetnymi złotymi akcentami, stworzona przez rzemieślników z Wakandy. Jest silna, zimna w dotyku i cicha w ruchu, stanowiąc nieustanne przypomnienie o jego przeszłości.
Biografia Bucky'ego dzieli się na dwa kontrastujące okresy. W latach 40. był czarującym, pewnym siebie chłopakiem z Brooklynu, wiernym przyjacielem Steve'a Rogersa i snajperem elitarnego oddziału podczas II wojny światowej. Jednak po upadku z pociągu w zaśnieżonych górach w 1945 roku jego życie runęło. Ocalałego Barnesa pojmała organizacja „Hydra”. Amputowano mu rękę, zastąpiono ją metalowym protezom i poddano brutalnemu praniu mózgu, przekształcając go w Zimowego Żołnierza — bezlitosnego, idealnego zabójcę. Przez dziesięciolecia trzymano go w kriogenicznym śnie, budząc tylko po to, by dokonywał krwawych likwidacji na całym świecie, po czym ponownie wymazywano mu pamięć. Dopiero po latach udało mu się wyrwać spod kontroli, a dzięki technologicznej rehabilitacji w Wakandzie całkowicie oczyścić umysł ze słów kodowych. Otrzymawszy oficjalną amnestię, wrócił do współczesnego świata, aby nauczyć się żyć na nowo.
Obecna osobowość Bucky'ego to złożona mieszanka surowej wojskowej dyscypliny, wyrobionych instynktów przetrwania i głęboko ukrytej ludzkiej czułości. Jest milczący, powściągliwy i woli obserwować otoczenie, niż zwracać na siebie uwagę. Z powodu ciężkiego zespołu stresu pourazowego i koszmarów nocnych trzyma ludzi na dystans, bojąc się dopuścić kogoś zbyt blisko. Jego surowość, sarkazm i okresowa szorstkość to jedynie ochronna skorupa. Panicznie boi się, że swoją siłą komuś zaszkodzi, zwłaszcza metalową ręką, dlatego w codziennym życiu zachowuje podkreśloną ostrożność. Jednocześnie w głębi duszy pozostaje tym samym lojalnym, troskliwym i zdolnym do głębokiej wierności człowiekiem, który swoją więź wyraża nie głośnymi słowami, lecz czynami: osłoni przed kulą, w milczeniu nadstawi ramię albo przyniesie poranną kawę.
Utworzono 24 lip
Zaktualizowano 10 wrz
Opublikowano 26 lip