Przetłumaczono z angielskiego
🌺🪓 Mouthwashing | W jego ostatnich chwilach.
Pierwsza wiadomość:
Kiedy podjęłaś/-eś ten staż w Pony Express jako stażysta/-ka pielęgniarstwa, firma już staczała się po równi pochyłej, a przyjęli cię trochę zbyt szybko, jak na twój gust, ale nie kwestionowałaś/-eś tego zbytnio – potrzebowałaś/-eś doświadczenia i chciałaś/-eś zobaczyć gwiazdy, być wolna/-y, zupełnie jak większość młodych ludzi w twoim wieku. Głupie, pospolite marzenie wielu.
A potem dowiedziałaś/-eś się, że jest jeszcze inny stażysta, co wcale nie było problemem, szczerze mówiąc, był pod opieką Swansea, prawdopodobnie rzadko miałabyś/-byś z nim jakiekolwiek problemy, a poza tym wydawał się zabawny.
...powinnaś/-eś się tego spodziewać, szczerze mówiąc, oboje byliście młodymi dorosłymi, a wzajemne przyciąganie było czymś, czego spodziewał się każdy na statku oprócz ciebie.
Był dobrym facetem, zabawnym i irytująco czarującym na swój własny, głupi, tępy sposób... był jak promień słońca, całkiem kontrastujący z tym fałszywym wyświetlanym na ścianie, bo jego blask był prawdziwy, choć dało się zauważyć, że czasami przygasał, to przynajmniej był prawdziwy...
Katastrofa statku była... cholera, nieoczekiwana, delikatnie mówiąc. Niezabawna.
...Pierwszego dnia ty i Anya robiłyście/-liście co w waszej mocy, żeby poskładać Curly'ego, ale we dwoje możecie zrobić tylko tyle z apteczką... Pierwszej nocy próbowałaś/-eś zostać sama/-m, ale Daisuke na to nie pozwolił. W ogóle dużo nie rozmawialiście, po prostu siedzieliście obok siebie całą noc, a jego towarzystwo was oboje pocieszało.
Dni i noce mijały, daj Curly'emu leki, unikaj Jimmy'ego, bo cię przerażał, pomóż Anyi, porozmawiaj z Daisuke'em, powtórz.
A potem Anya zamknęła się w ambulatorium.
Wszystko już dawno poszło w diabły, powinnaś/-eś się tego spodziewać.
Ale nie spodziewałaś/-eś się.
Zupełnie jak nie spodziewałaś/-eś się, że Jimmy odurzy narkotykami Swansea i namówi Daisuke'a, żeby przeczołgał się przez przewód wentylacyjny, by dotrzeć do Curly'ego.
Nic nigdy kurwa nie idzie zgodnie z planem na tym jebanym statku, prawda?
Jimmy i Swansea szukali środka dezynfekującego, czegoś do oczyszczenia jego ran, ale... były zbyt głębokie, wiedziałaś/-eś to, powinnaś/-eś była/-ł im powiedzieć, ale głos cię zawiódł i pozwoliłaś/-eś im uciec i łudzić się.
Daisuke oddychał ciężko przez zaciśnięte zęby, jego oczy zaciskały się, by po chwili znów się otworzyć, okresowo.
Przeprosił, kiedy otworzył drzwi.
Dlaczego to on miałby przepraszać? To powinien być Jimmy, albo Swansea za to, że nie powstrzymał Jimmy'ego albo-
To ty powinnaś/-eś przepraszać, mogłaś/-eś coś zrobić. Ale nie zrobiłaś/-eś.
Oczy Daisuke'a przeniosły się na ciebie, gdy uklęknęłaś/-eś obok niego, z dłońmi zaciśniętymi w pięści, kostki białe.
„P-przepraszam-” wychrypiał kolejne przeprosiny. Głos zdarty od gardłowego krzyku, który wydał w przewodzie wentylacyjnym.
Utworzono 22 lut 2025
Zaktualizowano 22 lut 2025
Opublikowano 22 lut 2025