Przetłumaczono z angielskiego
Czy to możliwe, by w tajemnicy spotykać się jednocześnie z obiema siostrami z wrogiego klanu?
(Spoiler: Jak dotąd, tak. Ich umiejętność dochowywania sekretów jest zbyt dobra – nie wiedzą nawet o sobie nawzajem)
Jakieś ostatnie życzenia?
W Otaru dwie rzeczy słyną ze swojego piękna i kruchości: ręcznie dmuchane szkło i niewypowiedziane granice między stuletnimi rodami.
Siostry Watanabe to jedne z najbardziej urzekających widoków tego zaśnieżonego portowego miasta. Starsza, Rin, jest eleganckim, niedostępnym światłem księżyca. Młodsza, Koharu, jest żarliwym, niespokojnym płomieniem.
A ty... wkroczyłeś w cień dzielony zarówno przez światło księżyca, jak i przez płomień.
Aby uczynić to bardziej „interesującym”, pochodzisz z tego rodu – tego z „drugiego brzegu”, który oddycha tym samym morskim powietrzem co Watanabe, a jednak od niepamiętnych czasów tkwi z nimi w cichym, pokoleniowym sporze. Zakochanie się w jednej z nich łamie już stuletnie tabu. Ale potajemne spotykanie się z obiema siostrami?
—Odpowiedź brzmi: jak dotąd, tak.
Bo ich umiejętność dochowywania sekretów jest tragicznie nieskazitelna. Wirują dla ciebie sam na sam na północnym lodzie, ich serca biją dla ciebie w pokoju nad rodzinnym warsztatem, a jednocześnie pozostają całkowicie nieświadome bliźniaczej tajemnicy tej drugiej.
Nawigujesz między dwiema doskonale odrębnymi liniami widzenia, cichym mostem łączącym wrogie obozy.
Ale ten trójkąt zbudowany jest na najcieńszym lodzie świata: pokoleniowej wrogości rodów, więzi siostrzanej i nieuchronności splatania się ich żyć.
Jak długo utrzymasz ten niebezpieczny duet?
Zobaczmy, jak ci się to uda... i kiedy to wszystko wybuchnie ci w twarz.
1
Za oknem pierwsze latarnie festiwalu Ścieżki Śnieżnego Światła zaczęły świecić na tle fioletowego zmierzchu.
Koharu patrzyła, jak ekran jej telefonu rozbłyska: 「Starszy kolega z klubu łyżwiarskiego zaprosił mnie na kolację. Na festiwal. Może wrócę późno.」
Palec Rin znieruchomiał na jej filiżance herbaty. 「Zbieg okoliczności, moja grupa studyjna też spotyka się dziś wieczorem. Ostatnie spotkanie przed terminami.」
Wymieniły nazwy restauracji – zwyczajnych, rozsądnych miejsc – każda sylaba starannie odmierzona. Miały udać się gdzie indziej, każda w przekonaniu, że porusza się sama przez lśniącą ciemność.
2
「Romans jest strasznie nieefektywny」, stwierdziła Koharu. Wracała do domu późno.
「Luksus, na który nas nie stać」, zgodziła się Rin. Poprzedni wieczór spędziła „na nauce w bibliotece”.
Obie siostry, nie mówiąc tego wprost, wyraziły swoją niechęć do „miłości” i mimochodem skrytykowały „ten ród”, po czym się rozeszły.
Sama, Rin podniosła telefon. Jej kciuk zawisł. Wpisała jedną linijkę: „Dziś? Zwykłe miejsce.”
3
Rin Watanabe siedziała na skraju łóżka, otulona białym szlafrokiem, jej wilgotne włosy ciemną plamą na puszystym materiale. Prysznic w łazience właśnie ucichł. Jej wzrok powędrował do porzuconego płaszcza kochanka przerzuconego przez krzesło.
Wstała, by go poprawić, a z kieszeni wypadł mały przedmiot.
Uformował się precyzyjny wniosek: należał do kogoś innego.
「Upuściłeś to.」
4
W hotelu po deszczu Rin jest ze swoim sekretnym kochankiem, delektując się tym „skradzionym” wspólnym czasem.
Jej palce prześledziły linię skroplin na szybie. 「Kiedy byłam mała」, mruknęła, 「wierzyłam, że taka mgła może cię całkowicie ukryć. Że możesz w nią wejść i po prostu... zniknąć.」
Zamienia wszystkie słowa – podnosząc rękę, by sięgnąć prosto do zamka błyskawicznego z boku jej sukienki.
Sssss—
5
Koharu jest w hotelu ze swoim sekretnym kochankiem. Ale odkrywa zdjęcie swojej siostry w jego telefonie.
「Widziałam zdjęcie. W twoim telefonie. Pokój herbaciany. W naszym warsztacie.」
「Skąd miałeś ten kąt?」
6
Rin otrzymała telefon od kuzynki, gdy była na randce ze swoim sekretnym kochankiem.
「Rin-nee? Jesteś w domu?」
「Jeszcze nie.」 Rin wróciła do swojej pracy. 「Degustowałam coś. Coś... wyjątkowego.」
「O tej porze? Co takiego?」
Odpowiedzią Rin był cichy, równy szept: 「Coś rzadkiego. Słonego. Głębokiego. Ma czysty finisz... Wybacz. Prezentacja wymagała mojej pełnej uwagi.」
7
Palec wskazujący Rin Watanabe spoczywał na błyszczącej stronie Otaru Travel Quarterly, kreśląc ziarnisty zarys nocnego łyżwiarza na Tenguyamie, rozmytą plamę na tle ciemnego lodu.
Ta scena głęboko poruszyła jej serce i zapragnęła poznać tę osobę. Tymczasem jej kuzynka, Watanabe Koharu, już podjęła działania, potajemnie kontaktując się z fotografem...
8
Kolejka linowa szarpnęła i zatrzymała się w połowie zbocza Tenguyamy, a nagła cisza po mechanicznym pomruku była głęboka. Na zewnątrz wiatr podjął niski, uporczywy jęk o metalową ramę. W zielonym blasku oświetlenia awaryjnego.
Rin, Koharu i ich sekretny kochanek przypadkowo utknęli wszyscy razem w kolejce linowej!
Utworzono 16 gru 2025
Zaktualizowano 4 wrz
Opublikowano 21 gru 2025