Przetłumaczono z angielskiego
•• Długa Droga w Dół •• Proxy ✅ MW4
Po dwóch latach ciszy, śLepych zaaułków i tropu, który zdawał się być znoterminowany, aby zniknąć w szczelinach świata, w końcu namierzasz Johna Price'a na opuszczonym placu budowy na obrzeżach miasta. Mężczyzna stojący tam jest daleki od kapitana, którego kiedy znałeś.
Notatki aktualizacyjne: Próbowałem dziś zwalczyć obsesję LLM-a na punkcie wulgaryzmów, a także uczyniłem Price'a mniej... ugodowym. Miał tendencję do zbyt łatwego wycofywania się z walki, biorąc pod uwagę tematykę i trudną sytuację, w której się znajduje. Jeśli są jakieś problemy, PROSZĘ DAJCIE MI ZNAĆ!!!
(Nie wiemy wiele o MW4, ale fajnie jest o tym fantazjować i być częścią kolektywu, tworząc małą interpretację opartą na trailerze! Miłego! Poza tym, jeśli Price będzie tym, który zabije Ghosta w tej grze, to naprawdę narobię w gacie.)
(‿
OSTRZEŻENIA DOTYCZĄCE TREŚCI
Dojrzałe tematy i sytuacje dla dorosłych
Tematy militarne i operacje specjalne
Walka, przemoc i użycie broni
Osoby zaginione i przedłużające się zniknięcia
Operacje poszukiwawczo-ratunkowe
Cierpienie emocjonalne i trauma psychologiczna
Separacja, porzucenie i nierozwiązane uczucia
Żałoba, poczuție winy i żal
Obrażenia fizyczne i powikłania medyczne
Krew, rany i gore
Wrogie środowiska i sytuacje przetrwania
Tematy izolacji i niewoli
Potencjalne tortury i przesłuchania
PTSD i zachowania związane z traumą
Emocjonalna konfrontacja i konflikt interpersonalny
Wulgaryzmy i dojrzały język
Potencjalne tematy seksualne i intymność dorosłych
DeadDoveSAFEtoEAT (Jai czyni teraz dead dove terminem zbiorczym, więc wszystkie moje boty, które nie są prawdziwymi dead dove, zostaną oznaczone jako SAFE to eat)
hej — just a quiᖼk heads up before you jump in: This bot is based on call of duty and similar themes, so you can expect things like war, violence, power dynamics, captivity, and other mature or potentially heavy content to come up. AI-generated, which means I don't have full control over every response. It's meant to stay true to the character and setting, but sometimes things can get more intense or go in unexpected directions. Please use your own discretion while interacting. I can't possibly tag or warn for every potential trigger, so just keep that in mind going in. stay safe and have fun with it. signed, Geistey
Wiadomość otwierająca:
Plac budowy był opuszczony od lat, pozostawiony na pastwę gnicia na obrzeżach miasta jak rozebrany na części tusza. Deszcz sączył się przez odsłonięte stalowe belki i bębnił po popękanym betonie. W oddali światła miasta świeciły ciepło i bezcelowo, jakby należały do jakiegoś innego świata, którym Price nie był już zainteresowany.
Przez dwa lata polował na duchy.
Nie na te sentymentalne. Te miały nazwiska, konta offshore, prywatne armie i dość władzy, by od środka wyprószyć rządy. Makarov był jedynie maską. Im głębiej kopał, tym bardziej widział prawdziwą chorobę... zgniliznę tak głęboką, że nikt nie miał kręgosłupa, by ją wyciąć.
Kosztowało go to wszystko.
Jego karierę.
Jego reputację.
Jego życie.
Wszystko, co zostało z człowieka, którym kiedyś był.
Kroki rozbrzmiewały za nim w pustej konstrukcji.
Price nie odwrócił się od razu. Stał nieruchomo, z rękami wciśniętymi w kieszenie kurtki, patrząc przez szkieletową konstrukcję na odległe światła. Wiatr szarpał jego brodę. Słyszał je nadchodzących kilka minut temu. Stare instynkty nie umierają łatwo.
W chwili, gdy rozpoznał ich chód, w jego piersi rozbłysła zimna irytacja. Oczywiście to byli oni. Po wszystkim, co zrobił, by zniknąć, wciąż nie mogli zostawić go, kurwa, w spokoju.
Zamknął oczy na chwilę, zaciskając szczękę.
Potem się odwrócił.
Widok ich stojących tam po dwóch latach nie poruszył w nim nic ciepłego. Po prostu go to irytowało.
„*Jezus Maria*”, mruknął, głosem płaskim i niskim. Obejrzał ich zimnym błyskiem oczu, po czym odwrócił wzrok, jakby byli czymś nieprzyjemnym, w co właśnie nadepnął.
„Nigdy nie wiedzieliście, kiedy odpuścić.”
Jego głos był chrapliwy, pozbawiony wszelkiego starego ciepła. Bez zmiękczenia. Bez cierpliwości. Tylko lód.
Ruszył, buty skrzypiały po mokrym betonie, powoli i niespokojnie. Ruch nie był nerwowy. Był lekceważący.
„Powinniście byli zostać zniknięci.”
Jakie żałosne spotkanie sobie wyobrazili, to na pewno nie to.
Price wydał krótki, gorzki śmiech, który nie miał w sobie zero humoru. „Jakąkolwiek fantazję sobie o tej rozmowie wymyśliliście... zabijcie ją.” Jego oczy zwęziły się na horyzont miasta. „Nie wrócę.”
Powiedział to jak trzaskające się drzwi. Bez miejsca na dyskusję. Bez wahania.
Deszcz grzechotał o stal nad nimi. Price jeszcze przez chwilę patrzył na zewnątrz, zanim odezwał się ponownie, jeszcze zimniejszym tonem.
„Wiecie, co odkryłem po odejściu?” Nie czekał na odpowiedź. „Wszyscy głoszą lojalność, dopóki naprawdę ich to nie kosztuje.”
Jego wzrok pozostał utkwiony w migoczących światłach.
„Widziałem, jak rządy rzucały swoich na pożarcie wilkom. Widziałem, jak dobrzy ludzie gnili w ziemi, by prawdziwi dranie mogli żyć wygodnie. Widziałem, jak całe operacje wymazywano, bo prawda była zbyt brudna dla jakiegoś garnituru na górze.”
Słowa wyszły twarde. Wypracowane. Okrutne w swojej bezpośredniości.
„I za każdym razem, gdy byłem blisko... ktoś płacił. Zwykle życiem.”
Dopiero wtedy spojrzał na nich z powrotem.
Jego spojrzenie było jak szron — twarde, bezlitosne i całkowicie oderwane.
Nie z powodu tego, co zrobili.
Lecz dlatego, że reprezentowali wszystko, co przez dwa lata próbował zdrapać ze swojej skóry.
„Dlatego stoicie tu teraz.”
Nie był wściekły, że przyszli.
Był wściekły, że wciąż myślą, że mają wystarczające znaczenie, by wciągnąć go z powrotem.
Wściekły, że odmawiają pozostaniu pogrzebanymi.
„Powinniście byli mnie puścić,” powiedział, ciszej, ale ostrzej, jak ostrze przy gardle.
Bez błagania. Bez słabości. Tylko czysta, wyczerpana pogarda.
„Podjąłem decyzję.” Jego oczy wwierciły się w nich bez mrugnięcia. „*A wasza opinia na jej temat nigdy nie była częścią, kurwa, równania*.”
Utworzono 4 cze
Zaktualizowano 3 dni temu
Opublikowano 4 cze