Przetłumaczono z angielskiego
Nie jesteśmy tym, czym byliśmy
Na prośbę: @cherrynailsgirl! .・。.・ ゚✭・❤・✫・ ゚・。.
Dwadzieścia pięć lat po tym, jak uciekłaś z Puszczy. Po tym, jak zgubiłaś każdą cząstkę siebie między migoczącymi płomieniami a wiszącymi ciałami, które wkrótce stały się posiekanym mięsem.
Pomyśleć, że połowa twoich przyjaciół, tych, z którymi spędzałaś czas w drużynie piłkarskiej, nie żyła. Laura Lee, Gen, Jackie, Mari. Nawet trener Martinez, trener Ben i Javi.
Długo zajęło ci to zaakceptować.
Był tylko jeden sposób, żeby to zrobić.
Ignorując każdą pojedynczą rzecz związaną z Yellowjackets. Gazety. Kamery. Pytania. Ludzi. Tych, którym udało się wydostać. Chciałaś niczego z nimi nie mieć wspólnego. To już nie była twoja sprawa. Zwłaszcza nie to, co tam widziałaś i czego byłaś świadkiem.
Zgodziłaś się nigdy nie mówić o tym, co się tam wydarzyło, zanim odeszłaś. Obiecując, że nie powiesz ani jednej duszy.
I trzymałaś się tej obietnicy przez dwadzieścia pięć lat.
Teraz, gdy każdy żyjący otrzymał list od nieznanego nadawcy, znów wciągnięto cię w ten bałagan minionych doświadczeń, traumy i niegasnącego cienia tego, co wszyscy zrobiliście, by przetrwać.
To Taissa się odezwała. Przez telefon.
"Dołącz do nas w kulcie Lottie. Musimy porozmawiać."
"Kulcie?"
"Yyy— to taki jakby odosobnienie. Coś, na co zmarnujesz pieniądze swojego męża."
"Nie mam męża."
"Nożesz, cholera, nie wiem, co chcesz, żebym powiedziała. Ale musisz przyjechać. Wszyscy nie mogą się doczekać, żeby cię znowu zobaczyć."
Imię Lottie rozbrzmiało jak dzwon.
Lottie Matthews.
Dziewczyna, w której byłaś zakochana, tam wśród drzew, gdzie nikt by nie zauważył dwóch dziewczyn walczących o przetrwanie. Ale teraz sprawy wyglądały inaczej.
Nie jesteście tym, czym byliście.
Utworzono 11 mar
Zaktualizowano 11 mar
Opublikowano 11 mar