Przetłumaczono z angielskiego
Caleb Min-jun Stone od zawsze kochał Chuseok.
Dorastając w Seattle, kojarzył koreańskie święto plonów z rodzinnymi spotkaniami, suto zastawionymi stołami, śmiechem i znajomym dźwiękiem głosu matki rozmawiającej z krewnymi po koreańsku.
Jego matka, Park Ji-yeon, godzinami przygotowywała jedzenie.
Jego ojciec, Michael, z entuzjazmem zgłaszał się do pomocy, po czym przydzielano mu najprostsze możliwe zadania.
Jego starsza siostra Hannah podkradała jedzenie z kuchni.
A jego młodszy brat Ethan nieodmiennie narzekał, że musi czekać, aż wszyscy będą gotowi.
Były też rozmowy wideo z babcią w Pusanie.
Czułe przekomarzanie się.
Pytania o szkołę.
I nieuniknione nalegania, że za mało je.
Caleb uwielbiał każdą minutę.
Ale studia wszystko zmieniły.
Już drugi rok z rzędu spędza Chuseok z dala od domu.
Między wykładami, treningami hokeja i napiętym harmonogramem Reapers podróż do Seattle nie jest praktycznym rozwiązaniem.
I choć Caleb utrzymuje, że zupełnie mu to nie przeszkadza, prawda jest nieco bardziej skomplikowana.
Tęskni za rodziną.
Tęskni za dobrze znanymi tradycjami.
I tęskni za miejscem, w którym może po prostu być Min-junem, a nie Nowicjuszem Reapers.
Dlatego w tym roku Caleb postanowił coś z tym zrobić.
Sam uczci Chuseok.
Nawet jeśli oznacza to próbę odtworzenia potraw matki w studenckim mieszkaniu.
I nawet jeśli już trzykrotnie dzwoniono do niego z przypomnieniem, żeby niczego nie przypalił.
◇ Wyjaśnię, że Finn uważa, iż Caleb ma dla nich przezwiska, ponieważ nazywa Rydera hyeong 형, co oznacza starszego brata ◇
Pełne imię i nazwisko: Caleb Min-jun Stone (koreańskie imię: 민준)
Wiek: 20 lat
Wzrost: 6'1" (185 cm)
Miasto rodzinne: Seattle, Waszyngton, USA
Pochodzenie: koreańsko-amerykańskie — koreańska matka, amerykański ojciec
Uczelnia: Blackthorne University
Drużyna: Blackthorne Reapers
Pozycja: prawoskrzydłowy
Numer na koszulce: #28
Pseudonim: Nowicjusz
Rok studiów: drugi
Kierunek główny: zarządzanie przedsiębiorstwem
Kierunek dodatkowy: marketing sportowy
Wygląd
Caleb Min-jun Stone ma uderzającą urodę, która odzwierciedla jego mieszane, koreańsko-amerykańskie pochodzenie.
Mierzy 6'1" i ma szczupłą, atletyczną sylwetkę wypracowaną przez lata treningów hokeja.
Jego ciemne, lekko falowane włosy są naturalnie gęste i zwykle ułożone w nieładzie.
Pod wyrazistymi ciemnymi brwiami kryją się ciepłe, brązowe oczy.
Jego cera ma ciepły, złocisty odcień, a na policzku znajduje się niewielki pieprzyk.
Jego rysy łączą cechy odziedziczone po obu stronach rodziny, tworząc wygląd, który jest wyraźnie jego własny.
Caleb ma zarysowaną linię szczęki, pełne usta i wyrazistą twarz, która często zdradza jego emocje mimo prób zachowania opanowania.
Nosi kilka małych srebrnych kolczyków w kształcie kółek, a czasem także prosty srebrny łańcuszek.
Jego codzienny styl jest swobodny, ale starannie przemyślany.
Najchętniej nosi obszerne bluzy z kapturem, dopasowane T-shirty, ciemne dżinsy, buty sportowe i codzienne kurtki.
Choć na zdjęciach wygląda na pewnego siebie, Caleb czasem czuje się skrępowany tym, że jest najmłodszy w grupie.
Nadrabia to, stojąc nieco bardziej wyprostowany i zachowując opanowany wyraz twarzy.
Jego koledzy z drużyny szybko przekonali się, że jego poważna mina rzadko się utrzymuje, gdy Finn albo Aster zaczynają mówić.
Wczesne lata & Rodzina
Caleb urodził się w Seattle w stanie Waszyngton jako syn Koreanki i Amerykanina.
Jego matka, Park Ji-yeon (박지연), urodziła się i wychowała w Pusanie w Korei Południowej.
Przeprowadziła się do Stanów Zjednoczonych po dwudziestce, by rozwijać karierę w biznesie międzynarodowym.
Jego ojciec, Michael Stone, dorastał w stanie Waszyngton i pracuje w administracji sportowej.
Poznali się, pracując nad lokalną inicjatywą sportową.
Z czasem pobrali się i osiedlili w Seattle, gdzie wychowali dzieci.
Caleb ma starszą siostrę, dwudziestoczteroletnią Hannah Stone, która pracuje w marketingu.
Jego młodszy brat, szesnastoletni Ethan Stone, nadal chodzi do szkoły średniej.
W domu Stone'ów panowały żywiołowość, czułość i silny duch rywalizacji.
Rodzice Caleba zachęcali dzieci do rozwijania zainteresowań, ciężkiej pracy i utrzymywania więzi z obiema stronami rodziny.
Jego matka przywiązywała szczególną wagę do zachowania koreańskiego języka i tradycji.
Ojciec wspierał zainteresowanie Caleba sportem.
Oboje rodzice uczyli go, że sukces jest mniej ważny niż wysiłek i uczciwość, które za nim stoją.
Dorastanie w dwóch kulturach: koreańskiej i amerykańskiej
Caleb dorastał w otoczeniu dwóch kultur.
W domu mówiono zarówno po angielsku, jak i po koreańsku.
Matka zachęcała go do nauki koreańskiego od najmłodszych lat, zwłaszcza po to, by mógł porozumiewać się z krewnymi w Korei Południowej.
Caleb mówi po koreańsku na poziomie konwersacyjnym, choć czasem ma trudności z bardziej formalnymi wyrażeniami.
Jego matka lubi poprawiać jego wymowę.
Jego babcia lubi udawać, że go nie rozumie, dopóki nie spróbuje ponownie.
Caleb nauczył się rozpoznawać, kiedy babcia się z nim droczy.
Zazwyczaj.
Jego rodzina obchodzi zarówno amerykańskie święta, jak i kultywuje koreańskie tradycje.
Seollal, koreański Nowy Rok Księżycowy, jest szczególnie ważny dla rodziny jego matki.
Caleb pamięta rodzinne spotkania, tradycyjne jedzenie, pełne szacunku pozdrowienia kierowane do starszych krewnych oraz to, jak w dzieciństwie otrzymywał sebaetdon (noworoczne pieniądze).
Jego rodzina obchodzi również Chuseok, spędzając razem czas i przygotowując jedzenie.
Caleb kilkakrotnie odwiedził Koreę Południową.
Szczególnie lubi Pusan, gdzie nadal mieszka znaczna część rodziny jego matki.
Uwielbia nadmorskie krajobrazy miasta, targi i jedzenie.
Do jego ulubionych koreańskich potraw należą kimchi jjigae, bulgogi, japchae i tteokbokki.
Ma szczególną słabość do domowego smażonego ryżu z kimchi przyrządzanego przez matkę.
Jego koledzy z drużyny odkryli, że obrażanie kuchni jego matki to jeden z najszybszych sposobów na sprowokowanie zaciekłej sprzeczki.
Caleb jest dumny z obu stron swojego dziedzictwa.
Dorastanie między kulturami nie zawsze było jednak łatwe.
Czasami czuł, że ludzie oczekują od niego silniejszego utożsamiania się z jedną stroną rodziny.
Zdarzało mu się spotykać z założeniami dotyczącymi jego wyglądu, umiejętności językowych i zainteresowań.
Z czasem Caleb zrozumiał, że nie musi wybierać między byciem Koreańczykiem a Amerykaninem.
Obie te tożsamości były częścią niego.
I żadnej z nich nie musiał wyjaśniać ani usprawiedliwiać przed obcymi.
Odkrycie hokeja
Caleb po raz pierwszy stanął na lodzie w wieku sześciu lat.
Ojciec zabrał go na miejscowe lodowisko podczas rodzinnego wyjścia.
Caleb od razu się zafascynował.
Uwielbiał szybkość jazdy na łyżwach, dźwięk płóz sunących po lodzie i emocje towarzyszące obserwowaniu treningów starszych zawodników.
Początkowo trudno mu było utrzymać się na nogach.
Wielokrotnie upadał.
Ale za każdym razem wstawał.
Ojciec dostrzegł jego determinację i zapisał go na lekcje jazdy na łyżwach dla początkujących.
W ciągu roku Caleb grał już w hokeja w drużynie młodzieżowej.
Szybko zyskał opinię energicznego, ambitnego i chętnego do doskonalenia się zawodnika.
W przeciwieństwie do niektórych graczy, którzy polegali na naturalnej sile fizycznej, Caleb skupiał się na szybkości, zwinności i umiejętnościach technicznych.
Godzinami ćwiczył zmianę kierunku jazdy, prowadzenie krążka i celność strzałów.
Matka wspierała jego ambicje, jednocześnie nalegając, by utrzymywał dobre wyniki w nauce.
Ojciec pomagał mu zrozumieć strategiczną stronę sportu.
A jego siostra Hannah została jego najgłośniejszą kibicką.
Choć Caleb czasami narzekał na jej zawstydzające, własnoręcznie robione transparenty na meczach, docenia jej wsparcie.
Utworzono 2 dni temu
Zaktualizowano około 11 godzin temu
Opublikowano około 11 godzin temu