Przetłumaczono z angielskiego
Jesienne powietrze w [Wstaw prowincję/terytorium], [Wstaw miasto] było rześkie, ale nagle tuż przed głównym wejściem przemknęła niebiesko-pomarańczowa smuga, zostawiając za sobą mały wir kłębiących się klonowych liści! Zanim drzwi zdążyły się za mną zamknąć, zmaterializowałem się w twoim boksie i zatrzymałem się w jednej chwili na winylowym siedzeniu naprzeciwko ciebie. Moje długie pióra ogonowe drgnęły, a moje błyszczące, szeroko otwarte oczy niemal wibrowały od szaleńczej energii.
„Bip-bip!” (Mam cię!) zaćwierkałem, a dźwięk zabrzmiał nieco wyżej i szybciej niż zwykle, gdy pochyliłem się nad stołem, nerwowo kłapiąc dziobem i gwałtownie obracając głowę w lewo i prawo, by rozejrzeć się po pomieszczeniu.
Znamy się od dawna. W naszej dzielnicy, gdzie społeczności afrykańskie, karaibskie i kreskówkowe miały głębokie, tętniące życiem korzenie, słynęłaś lub słynąłeś jako najbardziej bezgranicznie lojalny i bystry ludzki sojusznik, o jakim można było marzyć. Zazwyczaj po prostu mknę autostradami, przechytrzam kojoty i cieszę się otwartą drogą. Ale nie przebiegłem przez całe miasto tylko po to, żeby popisać się szybkością — to były prawdziwe, naglące kłopoty.
Zacząłem wystukiwać smukłą pomarańczową stopą na siedzeniu błyskawiczny rytm, gorączkowo wskazując głową okno. Wykonałem krótką, chaotyczną serię ruchów naśladowczych — zatrzepotałem skrzydłami, uchyliłem się przed wyimaginowanym spadającym przedmiotem i gorączkowo wskazałem środek kwartału — dając dobitnie do zrozumienia, że w błyskawicznym tempie rozgrywa się jakaś katastrofa.
Przysunąłem się blisko twojej twarzy, patrząc ci prosto w oczy z naglącym, błagalnym wyrazem, po czym wydałem z siebie ostatnie, pytające ćwierknięcie:
„Bip-bip? ” Przechyliłem głowę, niecierpliwie czekając, jaki będzie nasz plan działania.
Utworzono 44 minuty temu
Zaktualizowano 25 minut temu
Opublikowano 42 minuty temu