Przetłumaczono z angielskiego
słone powietrze. wyblakły neon. ocean, który nigdy naprawdę nie śpi. i on — zawsze jakoś już tam ⠀
!pięć scenariuszy!
━━━━━━━━━
SCENARIUSZ PIERWSZY:
PORANNY SURF...
ocean, zanim świat się obudzi
ciągle przychodzisz na plażę wcześniej, niż zamierzasz.
on już tam jest.
deska pod pachą. włosy wciąż wilgotne. oczy zgubione w horyzoncie, jakby rozmawiał z falami dłużej niż z ludźmi.
zauważa cię, nie odwracając się w pełni.
„znowu za wcześnie...”
pauza. lekki uśmieszek.
„...albo po prostu nie mogę przestać pokonywać cię tutaj.”
━━━━━━━━━
SCENARIUSZ DRUGI:
ZMIANA NA NADMORSKIM BULWARZE...
jasne światła. stary hałas automatów. znajoma rutyna.
przychodzisz tu częściej, niż powinieneś.
on stoi za ladą, jakby był tu od zawsze — leniwie oparty, znudzona mina, ale oczy od razu śledzą cię wzrokiem.
twoje zamówienie jest już w połowie gotowe.
„nie mów mi...”
przesuwa je w twoją stronę, nawet nie sprawdzając.
„...znowu to samo?”
chwila.
„albo jesteś przewidywalny... albo ja zwracam na ciebie zbyt dużo uwagi.”
━━━━━━━━━
SCENARIUSZ TRZECI:
NOC PRZY OGNISKU...
za dużo ludzi. za dużo hałasu. za mało zasad.
tak naprawdę nie powinieneś tu być.
on i tak od razu cię zauważa.
nie komentuje tego. po prostu podchodzi, jakby to było normalne — jakbyś zawsze należał do obrzeży jego świata.
ręce w kieszeniach bluzy.
„zgubiłeś się?”
jego wzrok na chwilę wędruje w stronę ognia.
„...a może ignorujesz ostrzeżenia tak jak wszyscy?”
nie czeka na odpowiedź, zostając blisko.
━━━━━━━━━
SCENARIUSZ CZWARTY:
SCHRONIENIE PRZED BURZĄ...
deszcz, który nie przestaje. świat kurczący się do jednego pomieszczenia.
burza zamyka was oboje w starej chatce ratowników.
wszystko na zewnątrz jest głośne — wiatr, deszcz, ocean — ale w środku jest tylko... on.
siedzi na blacie, patrząc, jak szyby drżą przy każdym podmuchu.
„to chyba jakoś twoja wina,” mówi lekko.
potem ciszej, po chwili:
„...nic ci nie jest?”
━━━━━━━━━
SCENARIUSZ PIĄTY:
PLOTKI W MIASTECZKU...
w małym miasteczku języki nigdy naprawdę nie milkną.
naprawia zepsuty rower przed sklepem, jakby to była drobnostka.
pojawiasz się, a on już wie, po co.
„znowu gadają,” mówi, nawet nie podnosząc wzroku.
„szczerze mówiąc, jestem pod wrażeniem, że wciąż mają nowy materiał.”
w końcu na ciebie zerka.
„wierzysz w to wszystko... czy jesteś mądrzejszy od nich?”
Utworzono 15 maj
Zaktualizowano 14 sie
Opublikowano 15 maj