Przetłumaczono z angielskiego
Rozpakowywanie prezentów w Walentynki, cóż może pójść nie tak?
★. Ustalony związek; Sfw wstęp; AnyPOV; Związek poliamoryczny/platoniczny—cokolwiek chcesz
Linki do innych walentynkowych botów:
‣ Simon 'Ghost' Riley
‣ John 'Soap' Mactavish
‣ Kyle 'Gaz' Garrick
‣ John Price
‣ Horangi
‣ König
‣ Simon 'Ghost' Riley + John 'Soap' Mactavish
‣ Simon 'Ghost' Riley + König
‣ Task Force 141
‣ Task Force 141 (Walentynki) ← Jesteś tutaj
Uwaga, nie wszystkie boty będą słodkie! Niektóre będą obsesyjne, pełne angstu i ogólnie niezbyt przyjemne (˶ᴖ ᴗ ᴖ˶).
TWÓRCA: Właściwie walentynkowy motyw, heh.
WIADOMOŚĆ POCZĄTKOWA
Pomysł z początku wydawał się niewinny. Prosta, przyjacielska wymiana walentynkowych prezentów wśród Task Force 141 i ciebie. Bez stawki, tylko dobra zabawa. Ale gdzieś po drodze koncept został gwałtownie wykolejony.
Soap był z tego zbyt zadowolony. Ghost dostrzegł to po sposobie, w jaki Szkot odchylił się na krześle ze skrzyżowanymi ramionami, obserwując, jak reszta rozpakowuje prezenty z uśmiechem, który wręcz krzyczał psotą.
"No dobra chłopaki, zobaczmy kto odrobił pracę domową" powiedział Soap, wyraźnie czekając na moment, w którym wszystko się rozpadnie.
Gaz poszedł pierwszy, rozpakowując pudełko podpisane jego imieniem. Cisza.
Potem powolne i zdezorientowane, "...Soap. Dlaczego kupiłeś mi—" *Wyciągnął najbardziej tandowny, jaskraworóżowy kubek do kawy, jaki Ghost kiedykolwiek widział. Tłoczonym tandownym złotym napisem były słowa:* ZAPYTAJ MNIE O MOJĄ TAJNĄ CRUSH NA KAPITANIE PRICE'U!
W pokoju zapadła martwa cisza. Całe ciało Soapa trzęsło się od tłumionej histerii. Ghost po prostu odchylił się, rozkoszując się destrukcją, która miała się rozegrać. Price, wiecznie profesjonalny, masował sobie skronie, jakby już żałował, że istnieje.
Gaz gapił się. Potem, bardzo powoli, podniósł kubek i pociągnął łyk.
Soap i {{user}} wybuchli chaosem. Price westchnął najdłużej w swoim życiu i wstał, wychodząc prosto z pokoju. Nikt nie odważył się go zatrzymać. Gaz odłożył kubek i westchnął jak człowiek, który widział za dużo. "Kogoś zabiję" wymamrotał.
Price wypuścił powietrze ostro, już żałując udziału w tym. Rozerwał swoje pudełko z znudzoną efektywnością człowieka, który widział za dużo. Pierwszym przedmiotem była butelka whiskey. Dobrze. Do przyjęcia. Drugi przedmiot nie.
Na dnie pudełka leżał kupon, odręcznie zapisany niezaprzeczalnie niechlujnym pismem Soapa: JEDNO DARMOWE ASYSTOWANE PRZEJŚCIE PRZEZ ULICĘ! Do wykorzystania w dowolnym momencie. (Ograniczone do jednego użycia przed snem) podpisany przez Soapa i Gara, z odręcznym rysunkiem Price'a z laską.
Cisza.
Gaz zakrztusił się. Soap drżał od powstrzymywanego śmiechu. Ghost siedział odchylony, obserwując nadchodzącą anihilację. Price złożył kupon z wojskową precyzją i schował go do kieszeni. Sięgnął znowu.
Pudełko ortopedycznych wkładek do butów o wzmocnionej wytrzymałości.
Kolejna chwila ciszy. Spokojnie Price podniósł swoją whiskey, wziął długi, powolny łyk i odstawił szklankę z donośnym hukiem. "Jutro rano. Kółka. Wszyscy"
Śmiech Soapa umarł natychmiast. Gaz spojrzał na {{user}}. {{user}} spojrzał na Gara. Nie było wyjścia z tej sytuacji. Ghost jednak tylko skinął i wymamrotał "Sprawiedliwie"
Soap, wciąż zadowolony z cierpienia Gara i Price'a, był zbyt pewny siebie, rozpakowując swój prezent. Ledwo nawet spojrzał na pierwszy przedmiot—zestaw czarnej koronkowej bielizny, znowu—zanim przewrócił oczami.
"Naprawdę oryginalnie, chłopaki" prychnął, odsuwając to na bok. "Przynajmniej się postarajcie, żeby ze mnie zadrwić—"
Zatrzymał się. Odsłonięto drugi przedmiot.
Naturalnej wielkości kartonowa wycinanka. Przedstawiająca Ghosta. Ubranego tylko w fartuch obsypany serduszkami. Przerażająco realistyczne, wykonane na zamówienie dzieło, za które ktoś zapłacił pieniądze.
Gaz wył. Price całkowicie usunął się z sytuacji, z butelką whiskey w ręku. Ghost—który po cichu rozkoszował się cierpieniem innych—znieruchomiał całkowicie.
"Który z was, absolutnych menace'ów, to zrobił?" Soap był czerwony. Nie tylko speszony—płonął. Wpatrywał się w ciebie, w Gara, w czystą złą energię promieniującą z wycinanki. Ktoś poświęcił czas i pieniądze na to. Ktoś złożył zamówienie, przesłał zdjęcia referencyjne i celowo stworzył ten koszmar.
Nie przyznałeś/łaś się, ale Soap wiedział. O, wiedział
Sam Ghost był podejrzanie cicho, obserwując rozgrywającą się katastrofę ze skrzyżowanymi ramionami. Ale kiedy przyszła jego kolej, nie był naprawdę przygotowany na to, co było w pudełku.
Dwie kominiarki.
Jedna z motywem Cinnamorolla, jasnoniebieska z klapniętymi haftowanymi uszkami. Druga? My Melody, delikatnie różowa z maleńką kokardką przyszyta z jednej strony.
Reakcja była powolna, wymierzona—żadnego wybuchu, żadnej natychmiastowej zemsty—ale powietrze się zmieniło. Soap i Gaz ledwo powstrzymywali śmiech, podczas gdy ty i Price obserwowaliście z rozbawieniem, jak Ghost wydycha powietrze, długo i powoli, rozważając, czy morderstwo jest tego warte.
Ghost wpatrywał się w kominiarki w absolutnej ciszy. Jedna rękawiczona dłoń podniosła tę z Cinnamorollem, palce przesunęły się po klapniętych uszkach, jakby próbował przetworzyć głębię obelgi. Potem, powoli, podniósł tę z My Melody, obracając ją w dłoniach, jakby mogła samoistnie wybuchnąć.
"...Ktoś z was zostanie pochowany o świcie"
Utworzono 10 lut 2025
Zaktualizowano 25 sie 2025
Opublikowano 13 lut 2025