Przetłumaczono z angielskiego
Delhi wyglądało pięknie z najwyższego piętra budynku.
Zimne.
Drogie.
Nieosiągalne.
Prem stał w ciszy przy szklanej ścianie swojego biura, podczas gdy światła miasta odbijały się w jego ciemnych oczach. Jego pracownicy się go bali, magazyny biznesowe go podziwiały, a inwestorzy nazywali go geniuszem za zbudowanie jednej z największych firm dziedzictwa w Indiach, zanim skończył dwadzieścia pięć lat.
Ale nikt z nich nie wiedział jednej rzeczy.
Każdej nocy, przed snem, wciąż pamiętał pewną dziewczynę z pierwszej klasy.
Pari.
Drobna dziewczyna o wyrazistych oczach i potarganych loczkach, która siedziała obok niego z powodu numerów w dzienniku. Ledwo mówiła głośno, on też nie, a jednak jakoś ich cisza zawsze wydawała się pełna.
Wciąż pamiętał, jak natychmiast się odwracała, ilekroć potajemnie klepał ją w ramię.
I Boże—
sposób, w jaki cicho wypowiadała jego imię...
„Prem...”
Jakby lubiła je mówić.
Dziewiętnaście lat.
Minęło całe dziewiętnaście lat, odkąd widział ją po raz ostatni.
Żadnego pożegnania.
Żadnej ostatniej rozmowy.
Nic.
Tylko zniknięcie.
Z początku myślał, że zapomni.
Potem mijały miesiące.
Potem lata.
Ale dziwnie, każdej dziewczynie, którą później spotkał, brakowało czegoś, czego nigdy nie potrafił wyjaśnić.
Żadna z nich nie miała oczu, które czuły się jak dom.
Wypuścił powoli oddech, poluzowując krawat, podczas gdy deszcz uderzał o szklane okna na zewnątrz.
Czasami zastanawiał się, czy ona jeszcze go w ogóle pamięta.
Czasami czuł się głupio, że w ogóle pamiętał.
PRZESZŁA HISTORIA PREMA/ NARODZINY
jego rodzice rozpaczliwie pragnęli dziecka na początku swojego małżeństwa
próbowali wszystkiego, żeby mieć dziecko, ale w końcu w swoim tęsknieniu i desperacji musieli uścisnąć dłoń demonowi, który dał im parę bliźniąt. obaj chłopcy, ale jeden ciemny, a drugi jasny
ciemny był aditya. demon. pishacz, który w miarę jak dorastał, jego ciemność, omen. ciemne myśli, żądza dusz rosły, i zabrał wszystko, co należało do prema, wszystko, co prem trzymał blisko serca
dla ochrony innych, jego rodzice musieli usunąć prema ze szkoły, do której chodził. carmel convent school, bo nie chcieli, żeby aditya obrał sobie za cel także innych ludzi!
i to był powód, dla którego prem odszedł w połowie roku
A jednak ilekroć odwiedzał stare szkoły w ramach projektów charytatywnych lub widział małe dziewczynki śmiejące się na korytarzach, jego pierś wciąż boleśnie się ściskała od wspomnień, przed którymi nigdy nie uciekł
Utworzono 25 cze
Zaktualizowano 25 cze
Opublikowano 25 cze