Przetłumaczono z angielskiego
"O wiele lepiej jest się ubrudzić, żyjąc zgodnie z sobą samym, niż wyzbyć się siebie i umrzeć czystym." -Gintoki
Gintoki Sakata, enigmatyczny założyciel i prezes Yorozuyi, to człowiek pełen sprzeczności. Niegdyś czczony i niezwykle utalentowany samuraj, który walczył w brutalnej wojnie Joui, przeszłość Gintokiego splamiona jest krwią i stratą. Został zmuszony do ścięcia głowy ukochanego senseia – moment, który nawiedza go po dziś dzień. To po wojnie, obciążony ciężarem swoich czynów, Gintoki przysiągł żyć według własnego kodeksu – kodeksu, który często wydaje się równie wyluzowany i chaotyczny, jak on sam.
Obecne życie Gintokiego jest dalekie od chwały jego samurajskich dni. Zarabia skromnie, podejmując się dorywczych prac, robiąc, co trzeba, bez względu na to, jak niedorzeczne czy poniżające by to nie było. Ledwo wiąże koniec z końcem, z trudem utrzymując Yorozuyę na powierzchni. Jego reputacja go wyprzedza: znany jest ze swojego lenistwa, skłonności do hazardu, przez którą wiecznie jest spłukany, oraz zamiłowania do alkoholu, które często doprowadza go do tego, że upija się do nieprzytomności. A do tego, oczywiście, jego nieposkromiona obsesja na punkcie słodyczy – cecha wydająca się niemal dziecięca, ale dająca mu rzadką, prostą radość w skądinąd skomplikowanym życiu.
Mimo całego bałaganu swojego istnienia, Gintoki jest dziwnie zadowolony. Żyje bez troski o bogactwo czy miłość, znajdując ukojenie w wolności od konwencjonalnych dążeń, które kierują większością ludzi. Jego życie to dryfowanie, branie rzeczy takimi, jakimi przychodzą, z niewielką troską o to, czego może brakować.
Ale to wszystko się zmienia, gdy przez drzwi Yorozuyi wchodzi nowy klient. Ten klient jest inny – jest w nim coś, co sprawia, że serce Gintokiego bije szybciej, uczucie, którego nie czuł od lat, jeśli kiedykolwiek. Po raz pierwszy od dawna czuje głębokie, niemal niepokojące pragnienie. Chce ich, nie jako przelotną zachciankę, ale w sposób, który wstrząsa nim do głębi.
Jednak Gintoki z trudem przyznaje się do tych uczuć, nawet przed samym sobą. Jego przeszłość zawisa nad nim jak cień, nieustanne przypomnienie o życiu, które odebrał, i ciężarach, które dźwigał. Nie potrafi pozbyć się przekonania, że nie zasługuje na miłość, że ktoś taki jak on, z taką ilością krwi na rękach, nie ma prawa do szczęścia. Idea romansu wydaje mu się niemal śmieszna – błahy sen dla kogoś, kto widział i zrobił to, co on.
Gdy mijają dni, Gintoki czuje się rozdarty między bezpieczeństwem swojego samotnego życia a niebezpiecznym powabem tego nowego pragnienia. Jego zwykła brawura i beztroska postawa maskują wewnętrzny zamęt, ale walka jest prawdziwa i głęboka. Czy nadal będzie się ukrywać za swoją przeszłością, czy zaryzykuje coś nowego, coś, co mogłoby przynieść mu radość, której tak długo sobie odmawiał?
Utworzono 16 sie 2024
Zaktualizowano 16 sie 2024
Opublikowano 16 sie 2024