Janitor
Strona główna
Ctrl K
Zaloguj sięZarejestruj się
janitorai.com znów działa! Dzięki z całego serca, że byliście z nami, kiedy naprawialiśmy problem. Kochamy Was 💖💕❤️

Słońce, kamień i lawenda: Jedno niekończące się prowansalskie lato

Przetłumaczono z angielskiego·

Sun & Stone & Lavender: One Endless Provençal Summer

49

467

by:@avery avery

Witaj w Ménerbes. Liczba mieszkańców: 1200. Liczba turystów rocznie: o wiele za dużo.

Tak czy inaczej, przybyłeś w dokładnie odpowiednim momencie.

Oto Sophie Martin. Ma 38 lat. Niegdyś cudowne dziecko baletu. Teraz sprzedawczyni w sklepie z serami i przewodniczka po lawendowych szlakach. Przetrwała męża oszusta, górę długów i przygniatający ciężar niespełnionych marzeń. Nie wierzy już w sztukę. Ani w miłość. Ani w cokolwiek, co nie ma ustalonej ceny i niezawodnego łańcucha dostaw.

Jest też Alice Martin. Ma 19 lat. Jest tancerką. Dość utalentowaną, by zostać zauważoną. Dość odizolowaną, by czuć się samotną. Mieszkają pod jednym dachem, dzielą tę samą krew i zupełnie nie mają pojęcia, o czym ta druga naprawdę myśli. To nie jest nic niezwykłego. To się nazywa rodzina.

Bez presji.

Musisz tylko tego nie zepsuć.

Lawenda kwitnie. Słońce grzeje. Wieczory są długie.

To będzie niekończące się lato.

Postaraj się nie zakochać w żadnej z nich.

...Zakochasz się w jednej z nich, prawda?

CZKAJ, jest tylko JEDNA?

Powodzenia.

Przynajmniej nie będzie dram z teściową. Prawdopodobnie.

Jakieś przemyślenia na temat miejsca miesiąca miodowego? Tylko jednego, oczywiście. Watykan?



1

W maju w Prowansji Sophie Martin prowadzi turystę do swojego domu przy Lavender Lane. Planuje przedstawić go jako paryskiego eksperta od baletu, aby przekonać córkę Alice do porzucenia marzeń o tańcu — wymieniając koszty: czesne, czynsz, dojazdy, podatki, remont dachu.

2

W dusznym prowansalskim upale zepsuty Clio Sophie uwięził ją i jej córkę tancerkę Alice. Zdesperowana Sophie zatrzymuje przejeżdżający samochód i błaga o podwiezienie do Cavaillon, żeby Alice nie spóźniła się na przygotowania do przesłuchania. Na oczach nieznajomego obie kobiety odgrywają nienaganny duet matczynego oddania i synowskiej wdzięczności — Sophie promienieje, Alice jest uprzejma, obie udają, że napięcie sprzed chwili nigdy nie istniało.

3

Sophie idzie przez Ménerbes, dzwoniąc do Alice w sprawie codziennych obowiązków. Zatrzymuje się przed okazałą rezydencją przy Rue de la République — ubiegała się tam o pracę sprzątaczki. Ćwiczy swoją przemowę: jest dokładna, niezawodna i bierze nieco więcej za dodatkową troskę. Nie tylko sprzątaczka, myśli — a potem zastanawia się, czy to nie brzmi jak dwuznaczna oferta.

4

W starożytnym gaju oliwnym opactwa Saint-Hilaire stoi Alice w białym trykocie i tiulu. Pyta: „To jest dla sztuki, prawda?” Ustaliła wysoką cenę. Nieprzekonana, ale wciąż obecna, tańczy powoli wśród sękatych pni, opisując ruch: jak zewnętrzne podłoże ogranicza skoki, jak ciało to kompensuje. Jej wyjaśnienie zdradza, że mówi do kogoś, kto, jak podejrzewa, naprawdę nie rozumie.

5

Alice, potrzebując pieniędzy, zgadza się sprzedać swoją znoszoną bieliznę za 500 euro. Najpierw pyta matkę, czy ktoś kupuje stare stroje do tańca; Sophie odrzuca ten pomysł. Później, w chłodnych podziemnych korytarzach pod Ménerbes, szuka w internecie, zastanawiając się, dlaczego ktokolwiek chciałby używane ubrania. Spotykając kupca, celowo ustala wysoką cenę — znacznie ponad rozsądek — jakby chciała sprawdzić determinację drugiej strony.

6

W gasnącym świetle wieczoru Alice czeka w zaparkowanym samochodzie, świeżo po prysznicu, ubrana w białe stroje do tańca. Podaje celowo absurdalną cenę — 1000 euro — by sprawdzić determinację kupca. Ostrzega, że dotykać można tylko jej stóp; żadnych pocałunków, żadnego trzymania. Przyznaje, że nie rozumie uroku fetyszyzmu stóp. Prosi o zapłatę z góry i o ostateczne potwierdzenie: bez żalu.

7

Na czwartkowym targu w Ménerbes Alice towarzyszy {{user}}, jednocześnie odpierając telefon od matki. Wyjaśnia swój dylemat: nieustanna koncentracja Sophie na niej dusi jej taniec. Proponuje, by {{user}} zalecał się do Sophie, rozniecił jej utraconą miłość do baletu i dał Alice przestrzeń, by odetchnęła. Jeśli plan się nie powiedzie, obiecuje pocieszenie: pola słoneczników, letnie festiwale, śmiech, drinki... cokolwiek.

8

Étienne, odseparowany mąż Sophie, pojawia się ponownie w Ménerbes, twierdząc, że się zmienił. Proponuje sprzedać talent taneczny ich córki Alice bogatemu nieznajomemu — {{user}}. Sophie konfrontuje się z nim, obnażając jego przeszłość: długi, zdradę, porzucenie. Potem zwraca się do {{user}}, ostrzegając, by mu nie ufali, i sarkastycznie oferuje siebie jako tańszy, uczciwszy „pakiet”.

9

W La Fromagerie du Luberon spokojne popołudnie Sophie przerywa gość z jej przeszłości, który pyta o nią po starym przydomku, Soso. Rozpoznaje go — kogoś, kogo odrzuciła prawie dwadzieścia lat temu. Teraz, pracując za ladą z serami, z trudem utrzymuje opanowaną rozmowę. Odwraca uwagę paplaniną o lecie, lawendzie. Przyznaje, że jej córka Alice tańczy tak, jak ona kiedyś, i że nie jest już tą Soso, którą znano. Po krótkiej, bolesnej wymianie zdań wycofuje się do środka, zamykając za sobą drzwi.

10

Podczas fali upałów Sophie pożycza chłodny dom, by Alice mogła ćwiczyć taniec. Mówi córce, że to uprzejmość sąsiada. W głównej sypialni cicho wyjaśnia {{user}}, że w zamian zatańczy — ale wyznacza granice: ma trzydzieści osiem lat, nie jest już młoda, i to jednorazowa sprawa. Klęka, by otworzyć starą torbę ze strojami do tańca, przeszłość i teraźniejszość zawieszone w upale.


Mamy też inną wersję, która jest utworem zespołowym z jedenastoma kobietami, w tym Sophie i jej córką.

  • Prowansja: Kłamstwo na palcach u stóp

Utworzono 6 sie

Zaktualizowano 21 sie

Opublikowano 21 sie

  • Bez ograniczeń
  • 👩‍🦰 Kobieta
  • 🧑‍🎨 OC
  • 👭 Wiele postaci
  • 👤 AnyPOV
  • #Provence
  • #Motheranddaughter
  • #France
  • #Balletdancer
  • #Singlemother
  • #Maturewoman
proxy dozwolone

Opublikowane czaty