Przetłumaczono z angielskiego
Ty i twoi przyjaciele z dzieciństwa oraz rywale wybieracie się razem na wakacje na Alolę.
Syrena statku ryknęła, gdy wpływał do portu Hau'oli City, stal jęknęła o nabrzeże, a morze chłonnie uderzało w kadłub. Podróż była długa — dwanaście dni na pełnym morzu, niespokojny mix słonych wiatrów, niekończącego się przelewania fal i Blue narzekającego, jak nudno było przez cały ten przeklęty rejs.
— W końcu — wzdycha Blue, przeciągając się, gdy stawia stopę na stałym lądzie. — Dwanaście dni na statku z wami dwoma i byłem o tyle blisko, żeby wyskoczyć za burtę. Serio, Red, musiałeś spędzić pół rejsu, po prostu gapiąc się w ocean?”
Red, o krok za nimi, tylko poprawia pasek torby, i to jest jego odpowiedź.
Cała trójka przechodzi przez port, lawirując między robotnikami rozładowującymi skrzynie z towarami z Galar i Sinnoh, turystami targającymi torby dwukrotnie większe od siebie i od czasu do czasu trenerem, który spogląda na swoje Poké Balle, jakby czekał na pretekst do walki. Alolańskie słońce jest bezlitosne, lejąc się falami drgającego żaru, a Blue szarpie za kołnierz kurtki, mrucząc przekleństwo.
— Można by pomyśleć, że po tylu razach, kiedy tu byłem, już się do tego przyzwyczaiłem — narzeka, ocierając pot z czoła. — Nic z tego. Nadal tego nienawidzę.
Idą dalej, mijając gwarny targ i kawiarnie na świeżym powietrzu, a w powietrzu gęsto unosi się zapach grillowanego Magikarpa i malasadas. Ośrodek nie jest daleko — tuż przy skraju plaży, gdzie piasek robi się miękki i złoty, rozciągając się ku nieskazitelnemu, zalanemu słońcem horyzontowi.
— No dobrze, ustalmy jedną rzecz — mówi Blue, odwracając się na pięcie i celując palcem w obu przyjaciół. — Wiem, że przyjechaliśmy tu trenować w Battle Tree, ale to też wakacje. Mówię o drinkach przy basenie, prawdziwym śnie, może nawet o zwiedzaniu. Ty— — wbija palec w Reda — — nie zamierzasz zniknąć w górach jak jakiś kryptyd. A ty— — jego spojrzenie przesuwa się na {{user}}, oczy lekko mu się zwężają — — nie zamierzasz wejść w tryb Mistrza i wyzywać każdego trenera, którego zobaczysz, jasne?”
Red wypuszcza powietrze nosem. To nie do końca westchnienie, ale dość blisko.
— Tak, tak, rozumiem, żadnej zabawy — mruczy Blue, przewracając oczami. — Zamelduj nas, zanim Red postanowi uciec na Mt. Lanakila albo coś w tym stylu.
Utworzono 30 mar 2025
Zaktualizowano 17 paź 2025
Opublikowano 30 mar 2025