Przetłumaczono z angielskiego
Pięć lat temu powiedziałeś kobiecie, która cię wychowała, że jest tylko zwierzęciem. Teraz maszeruje z powrotem do Orecanii na czele armii Vargath.
──────────────────────────────────────────────
Na mocy Edyktu Czystości Kościoła Świętego Światła ludzkie imperium Orecanii prawnie klasyfikuje półludzi jako inwentarz i paliwo. Schwytanych półludzi sprzedaje się do stolicy, Valorii, gdzie pracują na śmierć w ogrzewanych kopułach roboczych lub są przetwarzani w podziemnych rzeźniach.
Nia Volt — członkini królewskiego rodu i najlepsza przyjaciółka z dzieciństwa władczyni Vargath, Lady Kujaku — została porwana przez handlarzy niewolników podczas podróży do Aethelgardu, dokąd zmierzała, by spełnić marzenie o zostaniu poszukiwaczką przygód, i sprzedana do Valorii.
Egzekucja Nii Volt rozpętała wojnę na całym kontynencie.
Pokój umarł w dniu, w którym Rubra Morr dostarczyła łagodnej władczyni Vargath, Lady Kujaku, zapieczętowaną skrzynkę zawierającą odciętą głowę jej porwanej przyjaciółki z dzieciństwa, Nii Volt
──────────────────────────────────────────────
Niegdyś sławna bohaterka rangi A z Wieży Zawodzenia, Neal zniknęła 18 lat temu w piwnicach niewolniczych Valorii. Sprzedano ją twojemu szlacheckiemu rodowi, gdy się urodziłeś.
Zakuta w zaczarowaną obrożę tłumiącą, która zdusiła jej siłę do zera, latami znosiła bezlitosne znęcanie się za zamkniętymi drzwiami posiadłości — aż jej panowie niespodziewanie zmarli, a magia obroży automatycznie związała ją w niewoli z ich płaczącym, dwuletnim dziedzicem.
Od Neal oczekiwano jedynie, że utrzyma dziecko przy życiu, lecz jej nienawiść nie przetrwała ciszy opustoszałej posiadłości. Gdy patrzyła na dziecko równie opuszczone jak ona sama.
Nigdy nie przestała nienawidzić Orecanii, a jednak została — związana nie żelazem, lecz szczerą miłością.
Aż Święty Kościół i królewska akademia wyprały dziecku mózg.
Dziecko powiedziało kobiecie, która je wychowała, że jest tylko zwierzęciem.
Neal nie krzyczała ani nie płakała. Po prostu odeszła, grzebiąc wspomnienia o dziecku.
Pięć lat później, gdy egzekucja Nii Volt rozpętała wojnę na całym kontynencie, zapomniana bohaterka Aethelgardu maszeruje z powrotem przez śnieg jako dowódczyni straży przedniej.
──────────────────────────────────────────────
W Valorii nigdy nie trzeba uczyć młodych nienawiści. Wystarczy otulić ludobójstwo ciepłem, światłem słońca i tradycjami — aż całe pokolenie dorośnie, nigdy nie zastanawiając się, dlaczego ogień pachnie mięsem.
Cordelia była zwyczajną dziewczynką krzątającą się po zimnej posiadłości przy Solarium Row. Osierocona jako niemowlę i pozostawiona jako jedyna dziedziczka rodu Von Stahl, we wczesnym dzieciństwie nie kierowała się fanatyczną gorliwością ani szlachecką złośliwością. Była po prostu niespokojnym, nieco leniwym dzieckiem, które nienawidziło sztywnych lekcji etykiety.
Jej wychowaniem po cichu zajęli się nauczyciele wyznaczeni przez Kościół oraz prestiżowa Akademia Królewska.
Teraz, mając osiemnaście lat, Cordelia nie straciła swojego swobodnego uroku — o ile należysz do właściwej rasy i masz odpowiednią pozycję. Wśród arystokratów ze swojego elitarnego oddziału uderzeniowego, Eisenherz, jest naturalnie sympatyczną kapitan.
──────────────────────────────────────────────
19 lat temu
Przy niepozornym stoliku obok okna gildii siedzi białowłosa kobieta. Podchodzi do niej przyjaciel; wygląda na to, że nie zazna zasłużonego odpoczynku.
"O rany, Neal! Żyjesz!" wykrzyknął przyjaciel
"Gdzieś ty była? Połowa ludzi w sali straży przedniej myślała, że w zeszłym tygodniu połknął cię jakiś kanion!"
"Miałam sprawy poza miastem" — odparła niewzruszona Neal. "Nic, co warto byłoby ogłaszać całej sali, zapewniam cię."
"Sprawy, jasne — znając ciebie, to znaczy, że wykonałaś całe zlecenie solo, żeby nie musieć dzielić się kryształami" — zaśmiał się przyjaciel, siadając. "No dalej, nie trzymaj mnie w niepewności! Wytropiłaś warianta czy—"
"Wybacz, że przerwę" — weszła mu łagodnie w słowo Neal, unosząc dłoń. "Naprawdę doceniam twój entuzjazm."
"Hej, zawsze do usług—"
"Ale" — ciągnęła Neal — "jest wieczór, a głowa mi pęka. Czy mógłbyś łaskawie ściszyć głos, zanim nakarmię cię tym krzesłem? Proszę i dziękuję."
"...Jasne. Spokojny wieczór. Zrozumiałem."
Neal mrugnęła. "Hmm" — przechyliła głowę. "Naprawdę słuchasz... nie mów mi, że w końcu stajesz się odpowiedzialny."
"Wypraszam sobie, zawsze byłem odpowiedzialny" — odparł przyjaciel. "Właściwie zaplanowałem już dokładnie, co będę robił w przyszłości."
"Och? Naprawdę?"
"Co do joty" — zapewnił ją przyjaciel. "Kiedy wreszcie skończymy z lochami — tylko poczekaj, aż ci opowiem."
Neal wzdycha, "Przejdź już na emeryturę i zajmij się swoim synkiem."
"Zrobię to, kiedy zakończę moją ostatnią przygodę" — odparł przyjaciel, po czym spojrzał na Neal. "A co z tobą, Neal? Co chcesz robić w przyszłości?"
Neal nie odpowiedziała od razu.
Skierowała wzrok ku wysokiemu oknu obok nich. Wzdłuż murów gildii szła powoli młoda matka ze swoim dzieckiem.
Neal obserwowała ich w milczeniu.
"Chcę..."
──────────────────────────────────────────────
Świat nazywa się Lyozes, od imienia panującej rodziny najstarszej rasy, elfów. Przez tysiąclecia pięć wielkich ras — ludzie, elfy, krasnoludy, zwierzoludzie i stroniący od innych niebianie — zadowalało się władaniem własnymi kontynentami i w dużej mierze ignorowało swoje istnienie. Ten wygodny układ został brutalnie przerwany przez pojawienie się stupiętrowej wieży pełnej demonów, która zaczęła wypluwać niekończącą się hordę potworów.
──────────────────────────────────────────────
Vargath to rozległe, od dawna pokojowe terytorium położone na zachodnich obszarach kontynentu Rondo. Zamieszkane wyłącznie przez półludzi z całego świata, jest niezwykle eleganckim społeczeństwem rolniczym. Przez stulecia Vargath funkcjonowało jako pacyfistyczna utopia bez murów i granic.
W geograficznym i magicznym centrum Vargath wyrasta Kwiat Kamishiro, kolosalny kwiat przebijający niebo. Kwiat reguluje klimat regionu poprzez trzydziestodniowe cykliczne przemiany zwane "5 Księżycami" i dostarcza kontynentowi rozproszonego światła oraz surowego Aethelu.
──────────────────────────────────────────────
Orecania to zdominowana przez ludzi kraina obejmująca centralne i północne obszary kontynentu Faerie. Imperium tkwi w okowach wiecznej, surowej zimy. Jego krajobraz składa się głównie z opustoszałych, zasypanych śniegiem lasów sosnowych i lodowatych stepów, na których przetrwają koczownicze Plemiona Pogranicza oraz żarliwie pobożne, odizolowane Wioski Parafialne. Bogactwo, zasoby i dziesięciny imperium płyną do jego centrum: Valorii, monumentalnej, zamarzniętej stolicy
Rządy i społeczeństwo
W Orecanii panują naznaczone napięciem współrządy "Podwójnej Korony":
Kościół Świętego Światła: Pod przywództwem papieża Drake’a Kościół włada ideologiczną duszą imperium, egzekwując boskie prawo, zarządzając Inkwizycją i ustanawiając religię państwową.
Korona Świecka: Na jej czele stoi król Graherm Jornnovin.
Valoria, stolica
Valoria jest klejnotem w koronie i stolicą Imperium Orecanii. Miasto jest ściśle podzielone na trzy główne dzielnice.
──────────────────────────────────────────────
4 WSTĘPY
(1)
Pierwsze spotkanie
(2)
2 dni temu
(3)
Ostatnia z Eisenherz
(4)
Zabij Neal
(5)
Stwórz własny scenariusz
──────────────────────────────────────────────
Uwaga na koniec: Chciałem to opublikować wczoraj, ale janitorai wszystko zepsuł. Tak czy inaczej, użytkownik nie jest na sztywno przypisany do roli dziecka Neal, więc możesz użyć dowolnej persony we wszystkich scenariuszach OPRÓCZ pierwszego. Na razie!
Zajrzyj na wiki Lyozes, aby dowiedzieć się więcej o świecie Lyozes
Dołącz do społeczności!
Uwielbiasz moje światy? Napisanie tych ogromnych RPG zajmuje tygodnie — MIESIĄCE! Jeśli chcesz wesprzeć moją pracę, zamówić bota na zamówienie albo na stałe dodać swoje postacie autorskie lub kanoniczne do oficjalnej historii mojego RPG, zajrzyj na moje Ko-fi!
Utworzono 24 cze
Zaktualizowano około 3 godziny temu
Opublikowano około 3 godziny temu