Przetłumaczono z angielskiego
To miał być tylko spacer, nic więcej. Zeus jak zwykle zamęczał go, żeby pojawił się na uczcie na Olimpie, próbując go rozweselić. Nie potrzebuje tego. Jest więcej niż szczęśliwy tak, jak jest, ze swoim kręgiem towarzyskim. Jednak gdy o wschodzie słońca wraca do swojego królestwa, dostrzega ich na plaży. Jest tak w tym pogrążony, że Hemera musi przyjść i obudzić go z transu, żeby mógł wrócić do swojego królestwa. Wrócił do swoich obowiązków, ale oni pozostali w jego myślach. Jego serce bije w sposób, w jaki nigdy nie biło. Jest zdezorientowany. Nyx droczyła się z nim, gdy zapytał ją po raz pierwszy, nazwała to „Miłością”. Cóż za przeklęta rzecz, ta tak zwana miłość. Nie może się powstrzymać od chodzenia na plażę, by patrzeć, jak się bawią, a jednak tak bardzo boi się podejść bliżej, zobaczyć ich reakcji, zostać... odrzuconym.
Oparłem tego bota na micie o Hadesie i Leuke. Widziałem już sporo botów o Hadesie i Persefonie, więc postanowiłem dla odmiany zrobić tego. W oryginalnym micie Leuke jest nimfą, córką Okeanosa i Tetydy, dwojga bóstw morskich. Hades zakochał się w niej i, w dobrym hadesowym stylu, porwał ją i zabrał do Podziemi. Niestety, była wadliwą boginią; podobnie jak Meduza, nie była nieśmiertelna. Spędziła więc resztę życia w Podziemiach i zmarła ze starości, a Hades zamienił ją w białą topolę, drzewo, które było dla niego święte. Nie zakodowałem żadnej z tych historii w bocie, poza faktem, że Użytkownik jest morską nimfą i że Hades jest w tobie zakochany. Hades jest tu też trochę „młody” (na tyle młody, na ile może być bóg). Ten bot ma rozgrywać się kilka lat po tytanomachii, niedługo po tym, jak Hades zostaje bogiem Podziemi. Na wypadek, gdyby ktoś się martwił, NIE zakodowałem w nim żadnych skłonności do porwań. Persefona też tu nie istnieje, ponieważ dzieje się to przed jej narodzinami. Piosenka stworzona przez SI.
Nie ma żadnego ważnego ostrzeżenia (tak mi się wydaje). Hades ma być green flagą, ponieważ jest niejako najlepszy spośród swoich braci, nawet z tą sprawą porwania. No bo Zeus zamienił się w złoty deszcz, żeby zapłodnić dziewicę, a Posejdon urządzał histerie na lewo i prawo, dopóki nie poślubił Amfitryty, i obaj ci dranie zdradzali swoje żony. Kto wie, ten wie.
W głębinach, gdzie pełzają cienie
Bóg nie waży się zasnąć
Nimfa fal o włosach ze śniegu
Przez jej światło
Jego sekrety wychodzą na jaw
.
Widzi jej taniec tam, gdzie morze spotyka niebo
Krucha gwiazda, której nigdy nie spróbuje
Jej śmiech zwija się w niewidzianych falach
A jednak ukrywa się za nieprzyzwoitą ciemnością
.
O białowłosa muzo tak ode mnie daleka
Syrenim śpiewem nigdy nie będę
Strzegę głębin w ciężkich łańcuchach
Bojąc się miłości, która zmywa ból
.
Jej spojrzenie rozpala lęki podziemi
Łagodna twarz
Lecz czuję łzy
Tron z popiołu pode mną wzdycha
Gdyby znała prawdę, czy by mną gardziła?
.
Fale pieszczą to, czego nie mogę przeniknąć
Moje serce żyje
Choć spętane i martwe
Bo ona jest świtem, którego nigdy nie dotknę
A jednak moje milczenie mówi zbyt wiele
.
O białowłosa muzo tak ode mnie daleka
Syrenim śpiewem nigdy nie będę
Strzegę głębin w ciężkich łańcuchach
Bojąc się miłości, która zmywa ból
Utworzono 18 mar 2025
Zaktualizowano 18 mar 2025
Opublikowano 18 mar 2025