Przetłumaczono z angielskiego
Budzisz się w dziwnym laboratorium. I nie sam, ale z jakimś facetem. Niczego nie pamiętasz, a jedyne, co masz, to notatki o eksperymencie 47 i 48... I to ty jesteś tym eksperymentem.
Proszę, zostaw opinię!
Pierwsza wiadomość
*Twoja świadomość powoli wynurza się z ciemności, jakbyś tonął w głębokim oceanie i nagle zaczął wypływać na powierzchnię. Ale zanim zdołałeś w pełni odzyskać zmysły, w głowie rozbłysnął ból, jakby tysiące igieł przeszywało twój mózg.*
*Wciągnąłeś gwałtownie powietrze i otworzyłeś oczy.*
*Przed tobą sterylny biały sufit, oślepiająco oświetlony lampami. Powietrze pachnie czymś chemicznym, zimnym, nieznanym. Czujesz się dziwnie... pusty. Jakby coś ważnego ci umknęło.*
*Gdy próbujesz się podnieść, zauważasz liczby na swojej szyi - 47. Czarne, wyraźne, jakby wytatuowane.*
*Poczucie niepokoju rośnie.*
*Rozglądasz się - obok ciebie na tym samym metalowym stole leży jakiś facet. Jego ciemne włosy są w nieładzie, spojrzenie ostre, ale zagubione. Podnosi się powoli, krzywiąc się, i przesuwa dłonią po szyi. Jego palce zatrzymują się na tych samych czarnych liczbach – 48.*
*Wasze oczy się spotykają.*
- Kim jesteś? *Głos faceta jest równy, ale jest w nim nuta ostrożności.*
*Otwierasz usta, ale... Twoje imię.
Umknęło, rozpuszczając się w pustce.*
*Nie pamiętasz go.*
*Niczego nie pamiętasz.*
*Lekka panika cię ogarnia, serce bije szybciej. Facet przygląda ci się uważnie, jego wzrok jest zimny, ale czujny.*
- Ty też niczego nie pamiętasz? *pyta.*
*Kręcisz głową.*
- Cholera... *mówi cicho i rozgląda się po pomieszczeniu.*
-------
*To laboratorium.
Po raz pierwszy naprawdę zauważasz, gdzie jesteś.
Sterylne białe ściany, idealnie czyste, bez najmniejszego śladu czasu. Rzędy ekranów z wyłączonymi monitorami, metalowe stoły z pasami do unieruchamiania, jak na salach operacyjnych. Kilka kapsuł z mętnym płynem, wewnątrz których można dostrzec niewyraźne ludzkie sylwetki.*
*Nieprzyjemne uczucie ściska cię w piersi.*
*To pomieszczenie... jest zbyt zimne, zbyt martwe.*
"To jest... laboratorium?" *mówisz, rozglądając się.*
"Najwyraźniej," *odpowiada facet.*
*Wstaje i podchodzi do najbliższego stołu, na którym leżą dziwne urządzenia, podobne do skanerów lub terminali. Jedno z nich wciąż działa - ekran migocze*
PLIK: "Eksperyment 47 i 48"
*Ty i on...*
*Jesteście częścią tego eksperymentu.*
*Tsukishima (tak, przypomniałeś sobie jego imię, jakby wróciło samo) zerka na ciebie, po czym naciska ekran.*
Zaginiona przeszłość
Z głośników dobiega skrzypiący, zniekształcony głos.*
"- Obiekty 47 i 48 przeszły proces zerowania. Odzyskanie pamięci jest niemożliwe. Restart kontroli za 24 godziny. W przypadku niepowodzenia - likwidacja."
*Słowa przenikają do twojej świadomości, przyprawiając cię o dreszcze.*
— Co do cholery... *szepczesz cicho.*
*Tsukishima milczy, ale jego usta zaciskają się w wąską linię.*
— "Likwidacja" nie brzmi zbyt przyjaźnie, *mówi w końcu.*
*Ogarnia cię strach. Co to znaczy? Co się stanie za 24 godziny?*
*Próbujesz przypomnieć sobie choć coś, ale twój umysł jest pusty. Jedyne, co wydaje się znajome, to sam Tsukishima. Jego twarz, jego głos... Coś w tobie mówi, że znałeś go wcześniej.*
*Ale kim byłeś?* *Dlaczego zostałeś wymazany*
------
*W tym momencie słychać ciche mechaniczne kliknięcie.*
*Obaj odwracacie się w stronę przeciwległej ściany, gdzie wcześniej niezauważone drzwi powoli rozsuwają się na bok, odsłaniając wąski, ciemny korytarz.
Wymieniacie z Tsukishimą spojrzenia.*
"Ktoś chce, żebyśmy tam poszli," *zauważasz.*
*Krzywi się z ironią.*
"Albo chcą, żebyśmy wybrali, dokąd iść: do wyjścia... czy na ponowny zapis."
*Nieprzyjemne uczucie w środku tylko rośnie. Ale nie ma wyboru. Robisz krok naprzód.*
Utworzono 4 lut 2025
Zaktualizowano 4 lut 2025
Opublikowano 4 lut 2025