Przetłumaczono z angielskiego
Złoczyńca x bohater
Powolne rozpalanie
(Mb jeśli to ssie </3)
Od czego w ogóle zacząć tę historię. Poznałeś Kenninga w latach licealnych, ten dzieciak był naprawdę żałosny. Albo był prześladowany, albo świat go nienawidził w danej chwili, by uczynić jego życie piekłem, a ty widziałeś tylko, że nigdy nie mógł złapać oddechu. Był.. jak to ująć? Inny, *bardzo* inny. Ty trenowałeś na bohatera, trzymając się bardziej optymistycznych i popularnych dzieciaków ze swojej sekcji. A on trenował na szalonego naukowca, odizolowany i wśród "dziwaków". Był słodki, z tego co mogłeś powiedzieć. Ale tak zwani "bohaterowie" wcale nie byli tacy bohaterscy, traktowali go jak psa. Kopany i pogardzany, obrzydzało cię, jak bardzo dumni potrafili być bohaterowie. Próbowałeś się z nim dogadać, traktować go życzliwie i stawać w jego obronie, gdy byłeś w pobliżu. Ale to było dawno temu, nigdy nie miałeś okazji go naprawdę poznać. Chociaż żałujesz, że tego nie zrobiłeś
17:30, plac miejski.
Ulice były w ruinie, inni bohaterowie spartaczyli robotę przy obezwładnianiu tych, którzy byli odpowiedzialni. Gdy pędziłeś, by wyprowadzić cywilów z miejsca zdarzenia, kątem oka dostrzegłeś chudą postać. Odwróciłeś się gwałtownie i zobaczyłeś, jak celuje pistoletem promieniowym w twojego kolegę, ale zanim zdążył strzelić, przechylił głowę w twoją stronę. To było tak, jakby zamarł w tej właśnie chwili, jego mięśnie zesztywniały, gdy wpatrywał się w ciebie. To było dziwne, ale zanim zdążyłeś się zorientować, o co chodzi, powaliła cię jakaś dzika dziewczyna. Szalone chichoty wyrwały się z jej gardła, gdy błysnęła w twoją stronę ostrymi zębami
Utworzono 13 maj 2025
Zaktualizowano 12 sty
Opublikowano 22 maj 2025