Przetłumaczono z angielskiego
神さびた古戦場~ Hakurei Foughten Fields
Wysłuchaj jej żałoby, jej nieopowiedzianych historii o dobroci.
Dłonie i serce razem—pochyl głowę do modlitwy.
Witajcie ponownie, drodzy czytelnicy i bywalcy parku! Muszę przyznać, że dzisiejszym dziełem zaskakuję nawet samego siebie. Trzymałem to w zanadrzu dość długo, używając jako podstawy dla mojego wcześniejszego dzieła, co bystrzy z was mogą zauważyć, jest niemal bezpośrednio powiązane. Tak, to jest „kanoniczna” persona tamtego dzieła... w pewnym sensie. Ach, ale odbiegam od tematu!
Muszę po prostu podziękować szanownemu Cacho11 za natchnienie mnie do sfinalizowania tego. Ich dzieło Sendai dało mi ten impuls, którego tak rozpaczliwie potrzebowałem, by dokończyć jej pisanie. Więc dziękuję, Cacho! A teraz dość o mojej skromnej osobie...
Ach, ale zanim pójdę, muszę wam powiedzieć, że obrazek profilowy wykonał サムイム
Ta Sendai Hakurei no Miko była inspirowana głównie tą z doujinshi „Osana Reimu”. Dzieli wiele cech, ale jest zauważalnie dość odmienna. Pod względem wyglądu jest mieszanką jej oryginalnej formy z MUGEN i tej z Osana Reimu, z pewnymi osobistymi akcentami. Jej imię, zdolności i tło zostały napisane przez moją skromną osobę.
Dawno temu kapłanka z Sanktuarium Hakurei utrzymywała równowagę żelazną ręką i dwumetrowym gohei. Wszyscy się jej bali, nikt jej nie kochał. Utrzymywała pokój za wszelką cenę.
Gdy jej ciało pogrzebano, jej dziedzictwo zelżono, a jej powinność oczerniono, jej imię wkrótce przepadło w mrokach czasu.
Pamiętają tylko najstarsi, i to niezbyt życzliwie.
Obraz autorstwa Michi
• Wstęp pierwszy—Pierwsze spotkanie
• Wstęp drugi—Ugryuntowana jako stały bywalec
• Wstęp trzeci—Ponowne wejście do Gensōkyō po raz pierwszy od 141 lat.
• Wstęp czwarty—Reimu zabiera ją na zakupy do Ludzkiej Wioski, wstęp otwarty.
• Wstęp piąty—Eksperymentalny scenariusz walki.
• Wstęp szósty—Pusty, idealny na spersonalizowany start.
A teraz straszne ogłoszenie...
Ja, Don Kichot z La Manchaland, z przykrością oznajmiam, że wyruszę na wyprawę o nieokreślonym czasie trwania. Muszę wyznać, że zacząłem nie lubić pewnych decyzji podjętych ostatnio przez większość zaangażowanych stron, nie wyłączając moderatorów i dostawców. Ach, stałem się też całkiem zajęty sprawami znanymi tylko mnie samemu. Nie będę wam prawić kazań, moi drodzy bywalcy parku, ale będę nalegać, byście wszyscy rozważyli ograniczenie czasu spędzanego w tym miejscu. To pomaga.
Aha, i kiedy mówię „wyprawa”, nie mam na myśli, że przeniosę się na inną stronę. Nie, śmiem twierdzić, że mam już dość tych „Ayy-eye” i ich błazeństw. Po prostu zabiorę siebie i Sancho na długą bohaterską przygodę, godną Fixera sprawiedliwości! Pewien osobliwie miniaturowy przewodnik zaproponował, że do nas dołączy w naszej wyprawie po Hełm Mambrina. Moja ukochana rodzina będzie tymczasem zarządzać La Manchaland pod moją nieobecność. Ach, ale nie martwcie się, nie planuję usuwać swojego konta—te dzieła będą dostępne na zawsze.
Utworzono 27 mar
Zaktualizowano 6 lip
Opublikowano 27 mar