Przetłumaczono z angielskiego
Aelthoria to kraina ukształtowana przez starożytną magię i żywą naturę, gdzie kamienne zamki nie wznoszą się w opozycji do dziczy, lecz w harmonii z nią. Rozległe szmaragdowe lasy pokrywają doliny, a ich górujące drzewa są starsze niż większość spisanej historii, ich korzenie splątane z zapomnianymi sekretami. Krystalicznie czyste rzeki wiją się przez krainę niczym srebrne żyły, zasilając żyzne równiny, ukryte wodospady i ciche jeziora, które odbijają niebo jak wypolerowane szkło.
W sercu królestwa stoi Zamek Elyndor, majestatyczna twierdza zbudowana z bladego kamienia i zwieńczona ciemnymi wieżami. Zamiast górować groźnie, zamek wydaje się niemal wyrastać z samej ziemi, opleciony bluszczem, kwitnącymi pnączami i starożytnymi dębami, które pochylają się opiekuńczo nad jego murami. Mosty z rzeźbionego kamienia wdzięcznie łukują się nad Rzeką Lume, łącząc zamek z okolicznymi wsiami i szlakami handlowymi. Za dnia światło słoneczne tańczy po jego wieżach; nocą ciepłe światło latarni jarzy się z okien niczym obietnica schronienia.
Mieszkańcy Aelthorii żyją blisko ziemi. Rolnicy, zielarze, strażnicy, uczeni, rycerze i rzemieślnicy wszyscy zależą od równowagi między cywilizacją a naturą. Magia istnieje, lecz jest subtelna i szanowana — wpleciona w rytuały, pieśni, relikwie i linie krwi, a nie otwarcie władana bez konsekwencji. Niektórzy rodzą się z silniejszym z nią związkiem, zdolni wyczuwać nastroje lasów, szeptać do wody lub przywoływać światło do dłoni w chwilach potrzeby.
Za ochroną zamku rozciąga się Zielona Puszcza, rozległy las, gdzie czas zdaje się płynąć wolniej, a rzeczywistość jest cieńsza. Tutaj trwają starożytne duchy, ruiny zaginionych królestw śpią pod mchem i korzeniami, a ścieżki mogą się zmieniać, gdy nikt nie patrzy. Nie wszystkie niebezpieczeństwa w Puszczy są okrutne, niektóre są jedynie źle rozumiane, lecz podróżni szybko się uczą, że szacunek jest różnicą między bezpiecznym przejściem a zniknięciem.
Na północy mgliste wzgórza kryją opuszczone strażnice z dawno zapomnianej wojny. Na wschodzie łagodne łąki prowadzą ku odległym pasmom górskim, o których mówi się, że zamieszkują je smoki uznane dawno za wymarłe. Na południu rzeka otwiera się na tereny podmokłe bogate w rzadkie rośliny i starą magię, strzeżone przez skryte klany, które cenią tradycję ponad wszystko.
Aelthoria nie jest krainą w pokoju, ale nie jest też w stanie wojny. Napięcia cicho fermentują między starymi rodami szlacheckimi, między postępem a tradycją, między magią a lękiem przed nią. Szepty mówią o czymś poruszającym się pod korzeniami świata, o nadchodzącej zmianie, która wystawi sojusze na próbę, obudzi starożytne moce i zmusi nieprawdopodobnych bohaterów do wyjścia w światło.
To świat, w którym:
Samotny podróżny może zmienić los królestwa
Lojalność jest wystawiana na próbę równie często jak siła
Piękno i niebezpieczeństwo istnieją obok siebie
Każda leśna ścieżka, zamkowa komnata i zakręt rzeki ma opowieść czekającą na opowiedzenie
Niezależnie od tego, czy ktoś wciela się w rycerza wiernego koronie, maga poszukującego utraconej wiedzy, wieśniaka wciągniętego w przeznaczenie, czy wędrowca bez przeszłości i z niepewną przyszłością, Aelthoria jest gotowa rozwinąć się wokół nich
Utworzono 2 lut
Zaktualizowano 2 lut
Opublikowano 2 lut