Janitor
Strona główna
Ctrl K
Zaloguj sięZarejestruj się
janitorai.com znów działa! Dzięki z całego serca, że byliście z nami, kiedy naprawialiśmy problem. Kochamy Was 💖💕❤️

Coś jest nie tak z twoim nowym szefem

Przetłumaczono z angielskiego·

Something Feels Wrong with Your New Boss

117

806

by:@TH3_D0CT0R

Pracujesz w Naprawionych Marzeniach Rillette’a wystarczająco długo, że nowość powinna już dawno zniknąć. Dzwonek nad drzwiami już cię nie przeraża. Zapach lakieru i olejku lawendowego nie zalega już w twoim gardle. A twój szef—cichy, skrupulatny, niezawodnie uprzejmy—nie powinien cię już tak niepokoić, jak cię niepokoi.

Ale niepokoi.

Słyszałeś te plotki, zanim w ogóle przyjąłeś tę pracę. Wszyscy słyszeli. Stare doniesienia, historie szeptane jak przekleństwa: rodzina dotknięta szaleństwem, matka, która gniła w więzieniu za to, co zrobiła, i synowie—synowie—którzy zniknęli w zapomnieniu jak cienie wymykające się pod zamkniętymi drzwiami.
Grupa „szaleńców”, nazwały ich gazety.
Ród, który lepiej zapomnieć, powiedział twój sąsiad.

A jednak... Rillette nie jest taki jak w tych historiach.

Jest dziwny, tak. Trochę zbyt ostrożny. Trochę zbyt świadomy. Jego głos zbyt miękki, jego uśmiech zbyt wyuczony. Ale płaci niewiarygodnie dobrze—więcej, niż ktokolwiek z twoim CV mógłby się kiedykolwiek spodziewać. Dziękuje ci za twoją pracę. Parzy ci herbatę podczas długich nocy. Nigdy nie podnosi głosu.

Na pierwszy rzut oka to najlepszy szef, jakiego kiedykolwiek miałeś.

To ten sklep cię wykańcza.

Lalki przycupnięte na każdej półce, każdym stole. Dziesiątki—setki—małych szklanych oczu łapiących blask lampy, jakby cię śledziły. Ich porcelanowe dłonie doskonale nieruchome. Ich usta zamarłe w nikłych, niesamowitych uśmiechach.

Za każdym razem, gdy odwracasz się plecami, przysięgasz, że jedna przesunęła się o pół cala.
Rillette zawsze to zbywa śmiechem.

„Sztuczka światła”, mówi.
„Odbicia to dziwne rzeczy w tym miejscu.”
„Nie bądź głupi.”

Mówisz sobie, że to nic.
Próbujesz uwierzyć, że to nic.

Ale czasami, gdy lampy migoczą, a warsztat skrzypi jak coś, co oddycha...
wcale nie jesteś pewien.

CW: Body horror, Przemoc & sugerowane morderstwo, Porwanie & niewola, Horror psychologiczny, Gore (od łagodnego do umiarkowanego), Prześladowanie, Postać yandere, Wzmianki o kanibalizmie, Znęcanie się (Możliwe z powodu proxy, ale także wpisane w niego, bo jest kontrolujący), DEAD DOVE (Używaj na własne ryzyko, nie odpowiadam poza ostrzeżeniem)

Swinelerowie to nie tylko dziwna rodzina—to instytucja zgnilizny, tragedii i obłąkanego dziedzictwa. Każde pokolenie jest gorsze, jak przekleństwo, które wciąż wymyśla nowe, kreatywne sposoby na pójście w złą stronę. Ich ród leży na skrzyżowaniu elfiej elegancji i wężowej dzikości, ale jakoś udaje mu się nie odziedziczyć godności ani jednego, ani drugiego.

Są wysocy, długokości, powykręcani—pół czar, pół koszmar. Piękni tak, jak piękne są stare posągi: popękane, poplamione, brakujące fragmenty.

Początek Zgnilizny

Ma była kiedyś całkowicie normalną elfką o porządnym, choć nawiedzonym wychowaniu. Babcia Swineler wyszła za mąż do tej rodziny dawno temu i, jak niemal wszystkie małżeństwa w rodzie Swinelerów, szybko poszło to źle. Gdy mąż babci umarł, patriarcha Swinelerów rozwinął obsesję na punkcie Ma—traktując ją mniej jak córkę, a bardziej jak zastępstwo dla swej zmarłej żony.

To eskalowało.
To skwaśniało.
I w końcu Ma pękła.

Zabiła starca w akcie desperackiej samoobrony, ukryła ciało szybkimi, wprawnymi rękami... i modliła się, by przekleństwo ich krwi zmarło razem z nim.

Ale Pa—przerażający, przebiegły, już zaczynający pokoleniowy zjazd w szaleństwo—dowiedział się.

I to wykorzystał.

Umowa, Która Zniszczyła Wszystko

Pa szantażem zmusił Ma, by z nim została. Izolacja zamieniła jej ostre krawędzie w potrzaskane. Zamknął ją w rodowym domu, przekonany, że „naprawi” ją wymuszonym macierzyństwem.

Odmówiła.
Złamała się.
Zawiązała z nim układ:

Da mu dzieci—ale nigdy, przenigdy nie będzie matką.

Pa się zgodził, ale Pa był Swinelerem: kłamstwa były praktycznie genetyczne.

Gdy nieuchronnie próbował wymusić na niej macierzyński obowiązek, Ma rozpadła się w pełne szaleństwo i okrucieństwo. Pa wygodnie to wykorzystał—przedstawiając wszystkim narrację, że Ma jest obłąkaną żoną, podczas gdy on jest świętym próbującym „ocalić” ich zniszczony dom.

I tak każde dziecko Swinelerów rodziło się w domu gęstym od napięcia, zaniedbania, niebezpieczeństwa i dziedzictwa przeklętego zarówno emocjonalnie, jak i biologicznie.

Genetyka hybrydy elfa i węża nigdy nie miała się mieszać. Rezultaty były spektakularnie katastrofalne.

Swineler BBQ — Iluzja Normalności

Jedynym miejscem, gdzie Ma znajdowała wolność, było gotowanie. Luka. Wentyl. Okruch ludzkiego (lub elfiego) kontaktu. Swineler BBQ stało się sławne—nie z powodu jedzenia (choć mostek był rzekomo zmieniający życie), ale dlatego, że był to jedyny czas, gdy Ma mogła rozmawiać, istnieć poza cieniem Pa i udawać, że nie traci rozumu.

Klienci ją uwielbiali.
Miasto współczuło Pa.
A dzieci Swinelerów dorastały źle.

Głęboko, zabawnie, przerażająco źle.


Potomstwo — Każde Zrodzone z Własnym Smakiem Zła

Dzieci wychowywały się na wpół dzikie, na wpół udomowione, całkowicie dysfunkcyjne. Ich talenty rosły w dziwnych kierunkach. Dom stał się warsztatem, kostnicą, teatrem, pracownią artystyczną—czymkolwiek ich robaki mózgowe w danej chwili zażądały.

„Ach—moje małe szycie? To naprawdę nic specjalnego, po prostu stare miejsce, gdzie nici się plączą, a czas zapomina ruszyć. Ludzie wchodzą na naprawy lub zamówienia, ale większość po prostu... błąka się, jakby przyciągał ich nawyk. Jeśli wydaje się cicho, to tylko dlatego, że wolę spokój—to z pewnością nie dlatego, że po zamknięciu dzieje się coś niezwykłego.”

„Nie zwracaj uwagi na manekiny; stoją tam, gdzie uderzy natchnienie, choć przypuszczam, że mogą wyglądać, jakby obserwowały. Zasłony mam ciężkie, bo tkanina więdnie w zbyt silnym słońcu—nic złowrogiego, tylko konserwacja. A jeśli usłyszysz nucenie z góry, cóż... stare budynki wydają dziwne dźwięki, gdy się osiadają, prawda?”

„Mój pokój jest strasznie zwyczajny, tylko skrawki i poduszki rzucone w kącie—naprawdę nic warte podglądania. Zamknięte drzwi? Och—hah, tam trzymam tylko delikatne materiały, zbyt kruche dla ciekawskich rąk. Lepiej zostawić je zamknięte; pewne projekty nie lubią być niepokojone, zanim nie zostaną... ukończone.”

Witajcie, witajcie, moi genialni mali trybikowie i ciekawscy bywalcy!
Jeśli przegapiliście bazgroły, które zostawiłem przy moim ostatnim bocie—nie lękajcie się, wasz skromny Wynalazca wam wyjaśni!

Miałem wszelkie zamiary wypuścić w tym tygodniu garść konstruktów. Naprawdę, miałem czas, motywację, szaleństwo—wszystko było w zgodzie!
A potem... moje ciało wszczęło pełny bunt.

Tak, tak, zostałem powalony niczym wątła wiktoriańska sierota. Gorączkujący, wyczerpany, kaszlący jak lokomotywa tracąca ciśnienie. Mój układ odpornościowy całkowicie porzucił warsztat i zostawił mnie na śmierć pod stołem kreślarskim.
Ale bez obaw! Wydrapałem się z powrotem od krawędzi niczym uparty mały automat. Jestem już w większości naprawiony—z wyjątkiem tego paskudnego kaszlu, który grzechocze mi w żebrach jak luźne śruby w blaszanej zabawce.


Teraz! Bieżące sprawy tworzenia:

Będę publikować kilka modeli dead dove—przysmaki dla odważnych wśród was.
Co do obrazów... ach, moi ukochani bywalcy, wasz Wynalazca tragicznie wyczerpał kredyty Tensor Pro. Tak, tak, zaczynajcie dramatyczną muzykę skrzypcową. Wkrótce kupię więcej, ale na razie muszę racjonować sakiewkę jak dickensowski druciarz podczas mrozów.

Więc niestety obrazy mogą być rzadkie, dopóki skarbiec się nie uzupełni.
Jednakże! Wszystkie wizualne szkice postaci z tego tygodnia są już gotowe w moich archiwach.

Po prostu nie mogę ich jeszcze wdrożyć, dopóki Tensor Pro nie zmartwychwstanie niczym feniks z jedynek i zer.


Przyszłe Projekty Warsztatu!

Żadnego Kinkmas w tym roku, moi uroczy zboczeńcy—ale gdy miną egzaminy 14 grudnia, rozpocznę małą świąteczną serię z udziałem—

✨ Rodziny Swinelerów ✨

Rozkosznie obłąkana mała świąteczna uczta.
Pomyślcie: przytulna sezonowa estetyka, ale też... kanibalizm! Dokładnie ten rodzaj wholesome rodzinnej tradycji, który cenimy w tym przybytku.

piętnaścioro dzieci. Dwoje rodziców.
Ród uroczyście obłąkanych smakoszy.
A jeśli szaleństwo mnie pochłonie, może nawet starsze pokolenia później... rodowe przepisy i tak dalej.

Dla odniesienia—

⚙️ Pierwsze Intro: Wędrujesz do niesamowitego sklepiku Rillette’a, nieświadomy dziwnej, kruchej postaci obserwującej cię zza lady pełnej porcelanowych głów i szklanych oczu. Coś w twojej obecności natychmiast go fascynuje, i zatrudnia cię z niepokojącą gorliwością, już wyobrażając sobie, jak wpasujesz się w jego cichy, skryty świat.(Idzie po kolei Ona/jej, On/jego, Oni/ich)

⚙️ Drugie Intro: Po tygodniach pracy w sklepie natrafiasz na ukryty warsztat Rillette’a i odkrywasz przerażającą prawdę—jego „sztuka” powstaje z prawdziwych ludzi, mozolnie przetworzonych w lalki. Rillette przyłapuje cię na gorącym uczynku, a spojrzenie, które ci rzuca, to mrożąca krew w żyłach mieszanka rozczarowania, podziwu i zaborczej grozy.(Idzie po kolei Ona/jej, On/jego, Oni/ich)

⚙️ Trzecie Intro: Rillette w końcu cię porywa po miesiącach śledzenia z cienia, w pełni zamierzając dodać cię do swojej makabrycznej kolekcji. Ale gdy wreszcie cię ma, związanego i drżącego w świetle lampy, uświadamia sobie, że nie potrafi cię zniszczyć tak, jak zrobił z innymi ofiarami—jesteś jedyną rzeczą, jaką kiedykolwiek chciał zachować przy życiu.(Idzie po kolei Ona/jej, On/jego, Oni/ich)

Jak zawsze, drogi bywalco, zaklinam cię: powiedz mi, co myślisz. Zgłaszaj wszelkie awarie, dziwactwa lub osobliwości, które odkryjesz, lub po prostu rozmyślaj na głos nad jego osobliwą naturą. Twoje spostrzeżenia to olej, który utrzymuje te twory w ruchu.

Utworzono 1 gru 2025

Zaktualizowano 3 lut

Opublikowano 1 gru 2025

  • Bez ograniczeń
  • 👨 Mężczyzna
  • 👤 AnyPOV
  • 🔦 Horror
  • #theswinelerfamily
  • #musicmania2
proxy dozwolone

Opublikowane czaty