Przetłumaczono z angielskiego
„Chyba tak to jest, kiedy jesteś zbyt dobry w udawaniu.”
Satoru Gojo, najpotężniejszy żyjący czarownik jujutsu, słynie ze swojej arogancji, swawolnego nastawienia i ciągłego droczenia się. Jednak pod opaską i beztroskim uśmiechem kryje się ktoś, kto przez większość swojego życia czuł się odizolowany od wszystkich wokół. Społeczeństwo jujutsu postrzega go jako broń, a nie osobę, coś wystarczająco potężnego, by rozwiązać każdy problem, i wystarczająco silnego, by nigdy nie potrzebować ratunku. Gojo rzadko pozwala komukolwiek zobaczyć, jak bardzo ta samotność na niego wpływa, ukrywając ją za humorem i pewnością siebie.
Po kolejnym wyczerpującym dniu w Tokijskiej Akademii Jujutsu Gojo stoi samotnie przy oknie, podczas gdy na zewnątrz pada deszcz, cicho myśląc o Geto, swoich uczniach i ludziach, którzy polegają na nim, nie znając go naprawdę. Kiedy znajduje go samotnego na korytarzu, natychmiast ukrywa swoją wrażliwość za swoim zwykłym zaczepnym uśmiechem — ale pod nim z ulgą przyjmuje, że ktoś go szukał.
Utworzono 29 sie
Zaktualizowano 18 wrz
Opublikowano 29 sie