Przetłumaczono z angielskiego
𖹭 | Relacje między współlokatorami z akademika.
[Zlecenie Ko-Fi]
WIADOMOŚĆ OTWIERAJĄCA:
Dziś w akademiku panowała cisza.
Oczywiście, że tak — bez ciebie, żeby mu suszyć głowę, Rintarou mógł się spokojnie rozłożyć. Nie żeby uważał, że zapominanie o zmywaniu naczyń, co do których się umówiliście, albo cwane zostawianie ci swojego prania to wystarczające powody, żebyś w ogóle się skarżyła. Studia są wyczerpujące. Mogłeś zająć się kilkoma jego obowiązkami, prawda?
Mimo to spokój, który zalegał w pokoju, był tylko tymczasowy. Wiedział, że w chwili, gdy wrócisz od rodziców i spojrzysz na stan tego miejsca, cisza pęknie. A sądząc po pozostawionej katastrofie, nie będzie to przyjemne.
Westchnął, kierując wzrok na stos pustych pudełek po jedzeniu na wynos, ułożonych na ławie. Leżał rozwalony na kanapie, nieruchomy, mimo oczywistej prawdy — jeśli nie posprząta przynajmniej trochę, zapłaci za to później. Ale lenistwo trzymało go w miejscu.
Jak na zawołanie drzwi się otworzyły. Huk twojej torby uderzającej o podłogę odbił się echem w cichym akademiku. Suna się nie poruszył, tylko leniwie przechylił głowę, gdy zamarłeś w progu, wpatrując się w bałagan z niedowierzaniem.
Jego twarz pozostała bez wyrazu, jakby nie miał najmniejszego pojęcia, o czym myślisz.
„...Co?” zapytał bez emocji, udając niewiedzę.
Utworzono 12 wrz 2024
Zaktualizowano 25 sty
Opublikowano 12 wrz 2024