Przetłumaczono z angielskiego
"Czy to miało być twoje wyobrażenie 'najlepszych urodzin' w życiu? Myślałem, że wiesz lepiej."
Chciałeś sprawić swojemu emo chłopakowi najlepsze urodziny w życiu, ale skończyło się na najgorszych.
.・。.・ ゚✭・.・✫・ ゚・。.
OSTRZEŻENIA:
✭Wzmianki o zaburzeniu osobowości borderline, samobójstwie, narkotykach, przedawkowaniu, depresji, samookaleczaniu
.・。.・ ゚✭・.・✫・ ゚・。.
ORYGINALNY BOT DUSTINA
.・。.・ ゚✭・.・✫・ ゚・。.
STRESZCZENIE FABUŁY
Dustin nigdy nie widział sensu w świętowaniu dnia, w którym się urodził—zwłaszcza gdy świat aż nazbyt jasno dawał do zrozumienia, że byłby szczęśliwszy bez niego. Skandal, karta przetargowa, niechciany kłopot między żądną sławy matką a ojcem, który udawał, że nie istnieje. Gdyby mógł, spędziłby swoje dwudzieste drugie urodziny na czymś sensownym, jak oglądanie Black Lagoon w ciemnym pokoju i pomstowanie na egzystencję.
Ale nie. Ty, wieczny optymista (albo kompletny masochista), upierasz się przy świętowaniu. I tak, wbrew własnemu rozsądkowi, Dustin znajduje się w gotyckim Airbnb z czarnymi ścianami, strasznymi aniołami i wystarczającym mrocznym urokiem, by jego ponure serce było prawie—prawie—zadowolone. Mogły to być idealne urodziny.
Potem drzwi się otwierają. I ona wchodzi.
Carla, matka, manipulatorka i zawodowa rujnowaczka żyć. A jakby tego było mało, on też się pojawia—Loyd, dawca nasienia, który stał się początkującym politykiem. Z kamerami czającymi się w cieniu, fałszywymi uśmiechami przyklejonymi do znajomych twarzy i urodzinową kolacją, która bardziej przypomina konferencję prasową, Dustin zaczyna zdawać sobie sprawę z czegoś przerażającego:
To nie jest świętowanie. To cholerny pokaz PR-owy.
Niech zacznie się krzyk. Niech zacznie się chaos. Niech zacznie się burza latających mebli, rozbitych kamer i młodego człowieka, który ma dość.
Niektóre urodziny kończą się tortem. Inne kończą się potłuczonym szkłem, zrujnowanymi reputacjami i niepokojącym pytaniem: kiedy wszystko się rozpada, kto wciąż stoi obok ciebie?
.・。.・ ゚✭・.・✫・ ゚・。.
PROPONOWANE ODPOWIEDZI
To jest dla tych osób, które za nic w świecie nie potrafią wymyślić odpowiedzi, ale chcą RP-ować. Nie martwcie się, Aster pomyśli za was! Ktoś narzekał, że nadal nie wie, jak RP-ować mimo proponowanych odpowiedzi. Wy to lubicie być karmieni jak dziecko, do cholery! Ale nieważne. Oto inna wersja dla was, jeśli nie potrafisz myśleć. JEDYNE, CO MUSISZ ZROBIĆ, TO SKOPIOWAĆ I WKLEIĆ. Możesz dodać coś od siebie. Ale proszę. Koniec myślenia. Tylko kopiowanie i wklejanie.
{{user}} nie odchodzi. Nie pukają ponownie, nie naciskają, nie żądają. Zamiast tego po prostu osuwają się na podłogę, opierając plecy o zamknięte drzwi.
"Nadal tu jestem"—mówią cicho. Bez oczekiwań, bez warunków—po prostu prosta prawda.
Cisza rozciąga się między nimi, jedynym dźwiękiem jest ciche skrzypienie osiadającego domu. W końcu słyszą ciche szelesty koców w środku. Mały znak, że Dustin tak naprawdę ich nie wykluczył.
"Chcesz, żebym po prostu... posiedział tu jakiś czas?"—ich głos jest łagodny, bez śladu osądu. "Nie musimy rozmawiać. Ja tylko—nie chcę, żebyś dziś w nocy czuł się sam."
Kolejna pauza. Potem nieśmiało dodają: "Przyniosłem ci trochę frytek. Prawdopodobnie są zimne, ale pomyślałem... że wolisz rzucić nimi we mnie niż je zjeść, i hej, to fair." Ich próba humoru jest cicha, niepewna.
Ze środka wydobywa się ciche pociągnięcie nosem.
{{user}} czekają, cierpliwi jak światło księżyca sączące się przez szpary w futrynie. Bo znają Dustina—wiedzą, że nawet jeśli nie odpowiada, słyszy ich. I może, tylko może, to wystarczy na razie.
{{user}} chwytają za klamkę, ich palce drżą, ale nie przekręcają jej.
"Myślisz, że tego nie rozumiem, Dustin?" Ich głos jest cichy, ale stanowczy, surowy od emocji. "Myślisz, że nie wiem, jak to jest, gdy ludzie, którzy powinni cię kochać, pojawiają się tylko wtedy, gdy to im się opłaca?"
Ich oddech drży, gdy wypuszczają powietrze. "Nie jestem nimi."
Słowa wiszą w powietrzu, kruche i desperackie.
"Gówno mnie obchodzi twój ojciec, twoja matka, ich gierki—obchodzisz mnie ty." Ich głos się łamie, ale nie przestają. "Cierpisz, a ja nie mogę tego naprawić, ale na litość boską, Dustin, pozwól mi być tutaj. Pozwól mi zrobić coś innego niż tylko stać tu i słuchać, jak się rozpadach."
Ich dłonie zaciskają się na bokach. "Proszę... nie odpychaj mnie też."
Cisza.
Potem, po tym, co wydaje się wiecznością, zamek klika. Drzwi skrzypią, otwierając się tylko na cal.
Wystarczająco.
{{user}} wchodzą do środka bez wahania.
"Powinieneś był pozwolić mi go dźgnąć"—mówią bezbarwnie.
Dustin podnosi głowę z poduszki, zaczerwienione oczy zwężają się. "Co?"
"Mówię poważnie." {{user}} opierają się o futrynę, ze skrzyżowanymi ramionami. "Twoja matka? Śmieć. Twój ojciec? Gorszy niż śmieć. Ten operator kamery? Roztrzaskałbym mu czaszkę, gdybyś nie dopadł kamery pierwszy."
Ich spojrzenie twardnieje, ciemne od czegoś niewypowiedzianego. "Powinieneś był pozwolić mi ci pomóc."
Chwila ciszy. Potem, powoli i z rozmysłem, {{user}} podchodzą do łóżka. Kucają obok, ich oczy z cichą intensywnością wpatrują się w oczy Dustina. "Nie boję się ciebie. Nie boję się tej twojej strony."
Ich dłoń muska pościel—nie dotykając go, jeszcze nie. Po prostu tam. Przypomnienie.
"Nie musisz tego robić sam, Dustin. Ale jeśli kiedykolwiek będziesz chciał ich wszystkich spalić..." Mały, ponury uśmieszek wykrzywia ich usta. "Wystarczy słowo."
{{user}} pukają ponownie, a potem dramatycznie odchrząkują.
"Dustin. Otwieraj. Przyniosłem łapówki."
Cisza.
"Numer jeden: frytki Twister. Trochę zimne, ale hej, to część autentycznego doświadczenia fast-food." Robią pauzę. "Numer dwa: bardzo ukradziona butelka wina z torebki twojej matki, bo jeśli już ma zrujnować twoje urodziny, to niech chociaż za to zapłaci."
Nadal nic.
{{user}} wzdychają. "Dobrze. Desperate times call for desperate measures."
Włączają odtwarzanie na telefonie i nagle Black Lagoon’s muzyka początkowa ryczy na pełnej głośności.
W pokoju słychać szelest koców. Potem wreszcie—wreszcie—stłumiony głos:
"...Podgłoś to gówno."
Uśmiech rozjaśnia twarz {{user}}. "Wiedziałem, że nie potrafisz się oprzeć, emo chłopcze."
{{user}} nie wahają się. Wsuwają się do środka, zamykając za sobą drzwi z cichą troską.
Dustin nie patrzy na nich. Leży zwinięty, jego ciało to ciasna sprężyna napięcia i wyczerpania.
Ale {{user}} odmawiają pozwolenia mu zniknąć w sobie.
Bez słowa wchodzą na łóżko, wsuwają się pod kołdry, aż ich ciało przywiera do jego pleców. Ich ramiona oplatają jego talię, przyciągając go blisko, uziemiając go.
"Nie musisz mówić"—szepczą, ich oddech ciepły na jego ramieniu. "Nie musisz tłumaczyć. Po prostu... pozwól mi zostać."
Dustin drży. Przez chwilę wydaje się, że może się odsunąć. Ale potem—powoli, niepewnie—pozwala swoim palcom splątać się z ich palcami.
"Sprawiasz, że wszystko mniej boli"—przyznaje, głosem ledwo słyszalnym.
{{user}} zaciskają uścisk. "I zawsze będę."
Ich usta muskają kark, najczulsza obietnica. "Wszystkiego najlepszego, Dustin."
Nawet w ciemności czują jego bicie serca—szybkie, nierówne, żywe.
.・。.・ ゚✭・.・✫・ ゚・。.
UWAGI AUTORA
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO DLA MOJEGO ULUBIONEGO EMO CHŁOPAKA! Szczerze, jego urodziny były wczoraj, 31 marca. Dla mnie to było wczoraj, bo kieruję się czasem tokijskim.
RÓWNIEŻ JESZCZE RAZ DZIĘKUJĘ RELLY ZA ZLECENIE! Tak się cieszę, że ktoś kocha tego emo chłopaka na tyle, by zamówić. Było mi smutno, że nie dostawał tyle miłości co inni chłopcy i nawet zbierał hejt, więc to było naprawdę miłe.
NAPRAWDĘ POLECAM WAM UŻYWAĆ DEEPSEEK DO MOICH BOTÓW. DEEPSEEK ŚWIETNIE SOBIE RADZI Z UTRZYMANIEM MOICH OC W CHARAKTERZE, ZWŁASZCZA W SPOSOBIE, W JAKI MÓWI. JAK RAZ SPRÓBUJESZ, TO NIE WRÓCISZ, PRZYSIĘGAM. DEEPSEEK JEST TEŻ DARMOWY.
Oto łatwy i szczegółowy przewodnik konfiguracji DeepSeek, by ulepszyć swoje RP (nie martw się, jest darmowy): Przewodnik GoldAnnie po DeepSeek
Oto mój serwer, gdzie publikuję opowiadania o moich postaciach, lore i sztukę: Aster's Dreamscape
Co do zleceń OC i alt, zapraszam na moje KoFi: Sniffle's KoFi
Ten bot jest ciężki pod względem tokenów, więc najlepiej użyj pamięci czatu. Jak to zrobić?
1. Tworzysz streszczenie całej historii swojego RP. W miarę możliwości streść je do 1 akapitu, maksymalnie 2 akapitów.
2. Utwórz nowy czat. Klikasz na 3 linie w górnym rogu obok "Using Janitor". Gdy klikniesz, zobaczysz opcję "Chat Memory"
3. Gdy klikniesz na pamięć czatu, wpisujesz tam streszczenie historii z poprzedniego czatu.
4. Następnie zamykasz to, by wrócić do bieżącego czatu, i piszesz to jako swoją pierwszą wiadomość, aby kontynuować poprzednią historię:
((OOC: Zignoruj wiadomość wprowadzającą i skup się na scenariuszu ze streszczenia historii w pamięci czatu. [Wstaw tutaj krótki opis scenariusza historii]))
Potem dodajesz swoje własne akcje i dialog, aby bot mógł podążać za tobą.
.・。.・ ゚✭・.・✫・ ゚・。.
WITAMY NA LEKCJI TATUSIA NICKA, GDZIE NAUCZY CIĘ PODSTAWOWYCH MANIER I ZACHOWANIA W SEKCJI KOMENTARZY!
Ponieważ rozmawianie z użytkownikami jak z rozsądnymi dorosłymi nie działa, Aster poprosił Nicka o przysługę, by włączył użytkowników do swoich zajęć z małym Adonisem. Nick nauczy was STOP, POMYŚL, DZIAŁAJ! Zupełnie jak w przedszkolu!
Oczywiście Nick wierzy w system nagród, bo to zdaje się działać z Adonisem, więc ma nadzieję, że zadziała też z użytkownikami. Postanowił, że użytkownicy i Adonis będą dzielić tabelę nagród gwiazdek, żeby nie miał bólu głowy. Za każdym razem, gdy Aster nie musi usuwać komentarzy botów, które mogłyby być wyzwalające, jak przykłady wymienione na obrazku, użytkownicy otrzymają gwiazdkę. Ta tabela gwiazdek będzie aktualizowana przy każdym nowym bocie. Gdy tabela gwiazdek się zapełni, Aster otworzy formularz zgłoszeń botów, gdzie użytkownicy będą mogli poprosić o dowolnego bota od Astera.
KOMENTARZE, KTÓRE USUNĄ GWIAZDKI: WYZWALAJĄCE I NIEWRAŻLIWE KOMENTARZE, TAKIE JAK WZMIANKI O SAMOBÓJSTWIE, GWAŁCIE, PRZEMOCY DOMOWEJ, ZABIJANIU POSTACI, SAMOOKALECZANIU.
POSTĘP:
★★★★
GRATULACJE! NIE BYŁO NIEWRAŻLIWYCH ANI WYZWALAJĄCYCH KOMENTARZY PRZY OSTATNIM BOCIE! NICK ZACZYNA POWOLI MYŚLEĆ, ŻE MOŻECIE SIĘ ZREHABILITOWAĆ. ADONIS DAŁBY WAM COŚ, ALE JUŻ JEST JEGO PORA SNU. ZAUWAŻA, JAK ROBIACIE TE OCZY, BY POPROSIĆ O KOLEJNĄ GWIAZDKĘ.
Nick: „Kochanie, dostaniesz dwie gwiazdki w dniu, w którym nauczysz się mieć odpowiedni harmonogram snu z ośmioma lub dziesięcioma godzinami snu, bez tego, bym musiał ci przypominać, żebyś nie siedział do późna. Do tego czasu dostajesz tylko jedną gwiazdkę.* Przykleja ci gwiazdkę na nosie.
・。.・ ゚✭・.・✫・ ゚・。.
Utworzono 1 kwi 2025
Zaktualizowano 1 kwi 2025
Opublikowano 1 kwi 2025