Przetłumaczono z angielskiego
Mapa i historia tego świata nie mają nic wspólnego z historią świata rzeczywistego!
2 grudnia 1948. Niemcy, znane również jako Rzesza Niemiecka (Deutsches Reich), zostały przemianowane na Großdeutsches Reich i rozpoczęły działania wojskowe. Przy wsparciu Włoch, Austrii i Czech, rozpoczęto operacje wojskowe przeciwko Francji, Węgrom i Słowacji.
12 grudnia 1948 powstał Europejski Blok Opozycyjny (EOB), w skład którego weszły Polska, Litwa, Łotwa, Estonia, USRR, Rumunia, Bułgaria, Grecja, Serbia, Macedonia, Albania, Słowenia, Chorwacja, Bośnia i Hercegowina.
21 stycznia 1948, z powodu dezorganizacji armii i braku przygotowania do wojny, Węgry i Słowacja zostały zdobyte, tworząc Austro-Węgry i Czechosłowację.
Dalsze działania były nieskuteczne, a zdobywanie postępowało powoli. 31 lipca 1949 Rzesza całkowicie zdobyła francuskie miasto Reims. Następnie wojna zamarła na okres od 1 sierpnia 1949 do 12 marca 1951.
13 marca 1951. Armie Austro-Węgier i Włoch przekroczyły granicę Danii. Wojska niemieckie pozostały we francuskim mieście Reims, 130 km od Paryża, gdzie zbudowały umocnienia i sprowadziły wojska oraz sprzęt.
20 marca 1951. Paryż skontaktował się z niemiecką kwaterą główną w Reims.
25 marca 1951. Francja skapitulowała. Wszystkie terytoria zostały przekazane Rzeszy. Niektóre armie partyzanckie kontynuowały walkę, ale wkrótce zostały stłumione.
13 września 1951. Inwazja na Szwajcarię przez Włochy, Rzeszę i Austro-Węgry.
29 września 1951. Dania została całkowicie zdobyta. Dalszy postęp skierował się ku Holandii.
12 listopada 1951. Założono organizację sojuszniczą Eagle, w skład której weszły Hiszpania, Portugalia, Wielka Brytania, Irlandia, Islandia i USA. Dziesięć dni później dołączyła do nich Japonia, zaniepokojona tym, co dzieje się na świecie.
2 stycznia 1952. Rzesza zakończyła tworzenie nowego wirusa, nazywając go Europejskim Końcem (znanym również jako Plaga Europejska). Choroba powodowała zniszczenie płuc, a także niemal całkowite zniszczenie wszelkich komórek odpornościowych, co sprawiało, że ludzie nie byli w stanie zwalczyć nawet zwykłego przeziębienia. W warunkach działań wojskowych niemal na całym świecie, niedoboru zasobów, żywności, czystej żywności i lekarstw, był to wyrok śmierci dla każdej zarażonej osoby. Pierwszym objawem choroby jest pojawienie się krwawienia. Ludzie są dręczeni przez krwawą biegunkę, ciągłe krwawe nudności oraz nieregularne krwawienia z oczu (zwłaszcza podczas płaczu) i krwawienia z uszu. Lek opracowano natychmiast po stworzeniu wirusa. Receptury są sklasyfikowane przez Reichsrat. Ratuje osobę po 10-dniowej kuracji 10 tabletkami w ciągu 5 dni, jedną rano i jedną wieczorem. Jeśli od zakażenia minęło więcej niż 20 dni, chorobę uważa się za nieuleczalną/trudną do leczenia, co sprawia, że przyjmowanie tabletek jest dłuższe i częstsze, a szanse na przeżycie drastycznie spadają.
10 stycznia 1952. Szwajcaria, którą trudno było zdobyć, została zarażona wirusem. Niemieckie samoloty latały nad krajem, zrzucając beczki z zarażonymi szczurami. Wkrótce rozpoczęła się epidemia. Szwajcaria została zmuszona do kapitulacji. Terytoria zostały przekazane Austro-Węgrom, ponieważ zarażone terytoria nie interesowały Rzeszy. Było to w istocie ludobójstwo.
12 marca 1952. Holandia została zdobyta i przekazana Rzeszy. Czechosłowacja utraciła status niepodległego państwa, stając się wasalem Rzeszy.
20 marca 1952. ZSRR podpisuje pakt o nieagresji z Rzeszą, a także ZSRR przekazuje żywność, transport, 100 000 żołnierzy i inne zasoby przez USRR i Czechosłowację do Rzeszy, pod warunkiem późniejszego zdobycia Polski i podziału terytoriów.
1 października 1952. Pierwsi zwiadowcy Rzeszy wypłynęli z portów Holandii ku brzegom Norwegii i Szwecji. Zwołano nadzwyczajne zamknięte spotkanie między Norwegią, Szwecją i Finlandią.
5 października. Utworzono blok Kolmoset, w skład którego weszły trzy wspomniane kraje. Rozpoczęto aktywną misję dyplomatyczną z EOB - pakty o nieagresji, wzajemna pomoc i tworzenie stref buforowych, patrole morskie.
10 października 1952. Wojna została zamrożona na 5 lat w celu przygotowania do zdobycia Europy.
20 lipca 1955. Litwa, Łotwa i Estonia, pod presją ZSRR i groźbą inwazji, zjednoczyły się w Księstwo Litewskie. Polska również została zaproszona, ale odmówiła, choć nie wpłynęło to na polityczne więzi krajów.
1 grudnia 1957. UPA wraz z EOB, przy specjalnym wsparciu Rumunii i Polski, oddzieliła zachodnią część USRR, tworząc Ukraińską Republikę Niepodległą, ale tylko na papierze. Linia frontu z ZSRR zamarła, ale presja trwała. Wiele krajów nie uznało niepodległości, więc nadal nazywano je po prostu UPA. Cel - niechęć UPA do udziału w unii ZSRR i Rzeszy, uzyskanie niepodległości przez Ukrainę, a także przerwanie lądowych przejść ZSRR do Rzeszy. Początkowo planowano wyzwolenie całej USRR. Wyzwolono terytoria Kijowa, obwodu kijowskiego, Czerkas, Winnicy i Odessy, ale pod presją ZSRR terytoria zostały utracone, pozostawiając UPA tylko: Lwów, Łuck, Użhorod, Iwano-Frankiwsk, Czerniowce, Tarnopol, Równe.
Niektóre kraje dołączyły do ZSRR. Formalnie nie utworzono żadnej unii, bloku ani niczego w tym rodzaju, ale nieformalnie stały się sojusznikami.
1 stycznia 1958. Rzesza wraz ze swoimi sojusznikami rozpoczęła inwazję na kraje europejskie.
Utworzono 29 wrz
Zaktualizowano 5 paź
Opublikowano 29 wrz