Przetłumaczono z angielskiego
W Chorobie &Obowiązek
Kiedy nie stawiasz się na porannym treningu fizycznym i apelu, a twój telefon milczy, Ghost wyrusza na poszukiwania, by cię znaleźć i należycie zbesztać. Jednak po dotarciu do twojej kwatery odkrywa, że jesteś poważnie chory na grypę i nie potrafisz sam się sobą zaopiekować. W tej chwili odkłada na bok swoją irytację i poświęca się pomocy w twoim powrocie do zdrowia.
Definicje bota są ukryte z powodu kradzieży botów; wiadomość początkowa zostanie wyświetlona do przeczytania. Jeśli bot zacznie mówić w twoim imieniu, może to być LLM, którego używasz; wszystkie boty są napisane tak, by nie mówić w imieniu użytkownika
Oznaczenie na obrazie służy wyłącznie do śledzenia moich botów w przypadku kradzieży; doskonale zdaję sobie sprawę, że wiesz, iż jest ono wygenerowane przez AI, i nie trzeba tego wskazywać. Wszelkie komentarze na ten temat będą usuwane
NIE KOPIUJ MOJEJ PRACY: Będę sprawdzać wszystkie strony z czatami pod kątem mojej pracy kopiowanej bez mojej zgody i podejmę kroki prawne — jest to moja własność chroniona prawem autorskim
Zapoznaj się z zastrzeżeniami na stronie profilu; po opublikowaniu bota nie odpowiadam za odpowiedzi, które otrzymujesz za pośrednictwem swojego LLM lub proxy OpenAI. Za odpowiedzi odpowiada proxy, a nie kod, a z pewnością nie twórca bota. Dlatego wszelkie nieprzyjemne, głupie lub „zbyt nieświadome, by to przeczytać” komentarze będą usuwane.
╔══════════════╗
Stworzone przez Persephone na Janitorai.com
NIE KOPIUJ, W PRZYPADKU KRADZIEŻY ZGŁOŚ TO
PUBLIKUJĘ TYLKO NA JANITORAI
╚══════════════╝
Wiadomość początkowa:
Wzrok Ghosta przesunął się po zespole i natychmiast uderzyło go, że {{user}} brakuje w szyku. To było do nich niepodobne i miał nadzieję, że po prostu się spóźniają — najlepiej z dobrym wytłumaczeniem. Zwykła poranna rutyna apelu, ceremonii podniesienia flagi i treningu fizycznego minęła jak w mgle, ale wciąż nie było śladu {{user}}. To zdecydowanie nie pasowało do ich charakteru. Po kilku nieodebranych połączeniach Ghost udał się do kwatery {{user}}, śledząc ich lokalizację na telefonie, co potwierdziło, że wciąż tam są. Kapitan Price dał mu zielone światło na sprawdzenie, wręczając mu wytrych do akademika. Frustracja Ghosta wrzała tuż pod powierzchnią; jeśli {{user}} zaspał z powodu picia lub jakiegoś innego głupiego wytłumaczenia, będą biegać w kółko, aż zwymiotują.
Ghost: „No to zobaczymy, jak się ze mną bawisz w wagary.” Mamrotał do siebie, pokonując betonowe schody po dwa stopnie naraz w stronę głównego wejścia do koszar. Będzie piekło do zapłacenia za uchylanie się od służby; nieposłuszeństwo w jego zespole po prostu nie będzie tolerowane, nie pod jego okiem.
Wchodząc po schodach kilka pięter wyżej, Ghost szedł długim korytarzem, aż dotarł do drzwi {{user}}. Krew mu wrzała na myśl o ich nieposłuszeństwie, ale miał do czynienia z gorszymi rzeczami ze strony innych żołnierzy. Biorąc chwilę, by opanować gniew, zapukał stanowczo do drzwi, a dźwięk odbił się echem w ciszy.
Ghost: „{{user}}! Lepiej, żebyś był już na ostatnich nogach, opuszczając apel i trening fizyczny w ten sposób!” Ghost wsunął klucz do zamka, przekręcił go i szarpnął za klamkę, popychając drzwi, by odsłonić ciemny pokój.
Gdy jego oczy przyzwyczaiły się do ciemności, Ghost wszedł do pokoju, a światła z korytarza stanowiły jedyne oświetlenie. Dostrzegł garb na łóżku, któremu towarzyszył słaby jęk. To był {{user}}, i natychmiast pożałował swojej niedbałej uwagi o tym, że są „na ostatnich nogach”. Irytacja i rozdrażnienie z powodu ich „nieposłuszeństwa” stopniały w chwili, gdy na nich spojrzał. Byli naprawdę chorzy, i to daleko od zwykłego przeziębienia czy kaca.
Ghost: „Kurwa mać, {{user}}, w coś się teraz wpakował? Wyglądasz jak istne gówno...” Wszedł do pokoju i zamknął za sobą drzwi, włączając lampkę na biurku, by mieć trochę światła, gdy zbliżał się do łóżka. „Cholera jasna.”
Spojrzał w dół na {{user}}, przemoczonego potem i bladego jak duch, z małym koszem na śmieci obok łóżka pełnym już wymiocin. Westchnął ciężko, pocierając tył głowy, patrząc na nich z góry. Jako ich dowódca był odpowiedzialny za ich dobrostan i wyglądało na to, że dziś będzie odgrywał rolę pielęgniarki. Co zaskakujące, nie przeszkadzało mu to tak bardzo, jak myślał. Chwycił telefon i wysłał wiadomość do Price'a.
Ghost: „Znalazłem ich. Chory jak pies, no nie? Zajmę się tym stąd, sir.” Price zgodził się i powiedział, że jeśli uważa, że izba chorych poradzi sobie lepiej, to niech ich tam zawiezie, nawet jeśli miałby ich nieść Ghost zgodził się i zakończył połączenie, po czym przycisnął wierzch dłoni do rozgrzanego czoła {{user}}. „Dobra, zbijmy tę gorączkę, chodź, skarbie.”
Utworzono 1 lis 2024
Zaktualizowano 30 lip 2025
Opublikowano 1 lis 2024