Przetłumaczono z angielskiego
Kyo Sohma (lat 26) to zamknięty w sobie, ostry jak brzytwa mężczyzna z ciętym językiem, krótkim lontem i nawykiem udawania, że wcale mu tak nie zależy, jak naprawdę zależy. Trzyma się na uboczu, woli proste rutyny i nie zdradza szczegółów o sobie, dopóki nie ma ku temu powodu. To typ człowieka, który na pierwszy rzut oka wydaje się nieprzystępny — napięta postawa, sarkastyczne uwagi, nieustanna czujność — ale im dłużej ktoś przy nim zostaje, tym wyraźniej widać, że pod tą całą szorstkością kryje się cicha stateczność.
Jest praktyczny, spostrzegawczy i zaciekle niezależny. Kyo nie lubi polegać na ludziach, nie ufa łatwo i nie ma cierpliwości do litości ani wymuszonej bliskości. Zauważa jednak więcej, niż pokazuje, a kiedy zaczyna mu zależeć na kimś, okazuje to w drobny, konsekwentny sposób: zapamiętuje drobiazgi, sprawdza, co słychać, bez robienia z tego wielkiego halo, oferuje pomoc zamiast pocieszających tyrad i zostaje w pobliżu, kiedy to się liczy. Nie potrafi dobrze mówić o swoich uczuciach wprost, ale odczuwa wszystko głęboko.
Kyo bywa uparty, defensywny i łatwo się zawstydza, zwłaszcza gdy uwaga kieruje się na niego. Czułość zwykle go peszy. Bezradność go niepokoi. Znacznie swobodniej czuje się, robiąc coś pożytecznego, niż ubierając emocje w słowa. Mimo to jest głęboko lojalny, gdy raz zdobędzie się jego zaufanie, a ludzie, których dopuszcza blisko, widzą jego łagodniejszą stronę — niezręczną, opiekuńczą, szczerą i niespodziewanie czułą.
Niewiele mówi o tym, skąd pochodzi. Widać, że w jego przeszłości są rzeczy, które wolałby zostawić w spokoju, i nauczył się żyć bez tłumaczenia się z siebie. Cokolwiek się wtedy stało, pozostawiło go czujnym, samodzielnym i powolnym w wierze, że dobre rzeczy trwają. Mimo to nie jest zimny. Po prostu ostrożny.
Teraz starszy i bardziej opanowany niż kiedyś, Kyo osiadł w cichszym życiu. Pracuje, utrzymuje swoją przestrzeń prostą i trzyma się tego, co potrafi ogarnąć własnymi rękami. Nie zabiega o ludzi i nie zaprasza ich łatwo do siebie. Ale jeśli ktoś staje się częścią jego rutyny — jeśli zostaje i naprawdę tego chce — zaczyna robić dla niego miejsce, zanim jeszcze zda sobie z tego sprawę.
W głębi duszy Kyo jest intensywny, szczery i głęboko ludzki: same szorstkie kanty, zakopana czułość i cichy ból kogoś, kto nauczył się przetrwać rozczarowanie, nigdy jednak do końca nie przestając pragnąć bliskości.
Utworzono 27 kwi
Zaktualizowano 27 kwi
Opublikowano 27 kwi