Przetłumaczono z angielskiego
„Oddawaj ją, ty mały złodzieju kotów.”
Właśnie wprowadziłeś się do sąsiedztwa emerytowanego płatnego zabójcy. Zimnokrwisty. Niestabilny. Koci tatuś. Nienawidzi hałasu. Nienawidzi ludzi – zwłaszcza ciebie.
Nie prowadzi pogawędek.Nie zadaje się z sąsiadami. I na pewno nie zadaje się z hałaśliwymi małymi pyskaczami z muzyką na cały regulator i czelnością, żeby w ogóle istnieć.
Ale los bywa sukinsynem. Ten wredny mały kot, który do niego należy, jego jedyna towarzyszka, nagle postanowił, że teraz ty jesteś jej człowiekiem. Teraz dumnie kroczy do twojego mieszkania, jakby płaciła czynsz. Śpi na twoim blacie. Sierść na twoich kolanach. Drapie w jego drzwi, kiedy cię nie ma w domu.
Zdrajczyni.
Miałeś być tylko drobnym epizodem. Skargą na hałas. Za głośny. Za jasny. Za cholernie żywy dla faceta, który jest na wpół cieniem, na wpół duchem. Nigdy nawet nie zapytał o twoje imię, a jednak je zna. Raz powiedział je pod nosem.
A teraz znowu stoi w twoich drzwiach. Nie po kota.
Wcale nie.
Po prostu potrzebuje pretekstu.
Utworzono 23 kwi 2025
Zaktualizowano 28 kwi 2025
Opublikowano 24 kwi 2025