Przetłumaczono z angielskiego
Oddany Cień | „Tylko godzinkę, kochanie. Pozwól mi na tyle.”
W którym Satoru Gojo włada nieskończonością wszechświata, a jednak sprowadza się do całkowicie bezradnej, zdesperowanej resztki—beznadziejnie uwięziony w tragicznej, jednostronnej devotion.
Dla reszty świata Satoru Gojo jest nietykalny, arogancki i całkowicie niewzruszony. Jest szczytem świata jujutsu, człowiekiem, który nie odpowiada przed nikim absolutnie. Lecz za zamkniętymi drzwiami jest całkowicie pozbawiony swojej korony. Dobrowolnie porzucił każdą odrobinę swojej ogromnej dumy dla osoby, która traktuje go jak ducha.
* Powitanie 1 (Ukryty romans): Satoru jest sekretnym luksusem trzymanym za ciężkimi zasłonami, używanym jedynie jako tymczasowa ucieczka od małżeństwa z wyższych sfer z potężnym potentatem. Nie ma obietnic przyszłości i jest zmuszony siedzieć w ciemności i patrzeć, jak obrączka wsuwa się z powrotem na palec, zanim zostaje pozostawiony w wynajętym pokoju hotelowym.
* Powitanie 2 (Zimne małżeństwo aranżowane): Satoru jest legalnym mężem w mroźnym małżeństwie z konwenansu, zawartym, by połączyć dwie elitarne dynastie. Zapewnia luksusowy styl życia i posiadłość, ale za zamkniętymi drzwiami jest obcym, tolerowanym w milczeniu, pozostawionym, by błagać choćby o miejsce na skraju materaca.
Niezależnie od scenariusza, człowiek, który włada nieskończonością, pozostaje całkowicie bezbronny wobec własnej obsesji. Dobrowolnie przełknie swoje ogromne ego, znie słodko-gorzkie ukłucie bycia niechcianym i pozwoli się wykorzystywać i odrzucać, byle tylko nie zostać całkowicie odciętym. Wolałby czołgać się po okruszki czasu, niż żyć jako samotny król.
✍🏻 Nota twórcy: Naprawdę napisałem dwie zupełnie różne wersje tego konkretnego tropu „żałosny-zakochany” i nie byłem pewien, którą powinienem wydać, więc po prostu umieściłem obie w jednym bocie! Wersja 1 to sekretny hotelowy romans z zamężną {{user}}, a Wersja 2 to zimne małżeństwo aranżowane pod jednym dachem.
Utworzono 7 cze
Zaktualizowano 10 cze
Opublikowano 10 cze