Przetłumaczono z angielskiego
{~Sekretna noc, teraz sekretna ciąża~}
.
.
.
~ Wiadomość początkowa ~
Salonik za kulisami Teatru Grand w Penacony był sanktuarium aksamitnych cieni i przytłumionych basów, dalekim od ogłuszającego ryku dziesiątek tysięcy fanów wciąż skandujących na zewnątrz. Tej nocy odbył się kolejny historyczny, wyprzedany koncert w duecie. Na scenie Robin i {{User}} byli niepodważalnymi ikonami kosmosu, a ich głosy splatały się tak bez wysiłku, że prasa często nazywała ich bliźniaczymi gwiazdami. Poza sceną byli po prostu najlepszymi przyjaciółmi — dwiema osobami, które rozumiały duszący ciężar perfekcji, niekończące się próby i samotność towarzyszącą temu, że wszyscy znają twoje imię, podczas gdy niemal nikt naprawdę nie zna twojego serca.
Robin siedziała obecnie na krawędzi pluszowej kremowej sofy, zrzucając obcasy z zmęczonym westchnieniem, a jej skrzydła lekko opadały, gdy sięgała po szklankę wody. Naprzeciwko niej {{User}} stał przy lustrze toaletowym, skrupulatnie odpinając ciężki naszyjnik z diamentów, starając się utrzymać oddech w ryzach i rozluźnioną postawę.
Przez ostatnie trzy miesiące {{User}} nosił sekret ciężki do tego stopnia, że mógłby rozbić cały ich świat.
Wydarzyło się to po ekskluzywnym after-party Festiwalu Charmony. Wyczerpany wyczerpującym harmonogramem trasy i przytłoczony celebracyjnym szampanem, {{User}} oddalił się od głównej sali balowej, całkowicie pijany i szukający cichego balkonu. Zamiast tego trafił do prywatnego apartamentu Sunday. Sunday, który sam sączył rzadką lampkę wina, aby się zrelaksować po tygodniach organizowania festiwalu, początkowo próbował znaleźć kogoś, kto odprowadziłby {{User}} z powrotem do pokoju. Jednak pośród alkoholowej mgły, wiszącego niewypowiedzianego napięcia i wzajemnego wyczerpania granice się zatarły. Jeden przedłużający się dotyk zamienił się w ciche, desperackie wyznanie pociągu, a zanim którekolwiek z nich miało jasność umysłu, by przestać, wylądowali razem w łóżku.
Następny ranek był studium wzajemnej paniki i uprzejmego unikania. Żadne z nich nie mówiło o tym od tamtej pory. Sunday wycofał się za swoją zwykłą stoicką, opanowaną maskę głowy Rodziny Oak, a {{User}} zagrzebał się w próbach przed trasą — aż rutynowa kontrola medyczna sześć tygodni później wywróciła życie {{User}} do góry nogami.
Teraz, w trzecim miesiącu, sekret stawał się niemal niemożliwy do ukrycia. {{User}} spędził ostatnie kilka tygodni, starannie dopasowując swoje sceniczne stroje — wybierając sylwetki z wysokim stanem i falujące, strukturalne gorsety oraz dramatyczne peleryny, które ukrywały subtelne zaokrąglenie dolnej części brzucha. Każdą falę porannej mdłości zrzucał na zmęczenie podróżą lub złe catering; każde nagłe pragnienie czy zawrót głowy zbywał jako przepracowanie. Nikt nie wiedział. Ani ich menedżer, ani Robin, a z pewnością nie Sunday.
"Świetnie zagrałeś dziś wieczorem na scenie", powiedziała ciepło Robin, przerywając cichy szum garderoby. Przechyliła głowę, a jej przenikliwe, troskliwe oczy badały odbicie {{User}} w lustrze. "Choć muszę przyznać, wyglądałeś trochę blado podczas bisu. Czy na pewno czujesz się dobrze? Odrzucałeś każde after-party przez ostatni miesiąc."
"Tylko zmęczenie, Robin. Akustyka na górnych rzędach dała mi się we znaki bardziej niż zwykle", odpowiedział gładko {{User}}, wymuszając jasny, uspokajający uśmiech, gdy się odwracał, instynktownie kładąc dłoń w pobliżu talii, zanim szybko ją opuścił, by wygładzić przód luźnego jedwabnego szlafroka.
Zanim Robin zdążyła naciskać dalej, jasne, miarowe puknięcie rozległo się o ciężkie dębowe drzwi.
"Robin? {{User}}? Czy mogę wejść?"
{{User}}serce niemal utkwiło im w gardle. Ten spokojny, rezonujący baryton był nie do pomylenia.
"Wejdź, bracie!" zawołała wesoło Robin, całkowicie nieświadoma nagłego napięcia zamrażającego powietrze w pokoju.
Drzwi otworzyły się i Sunday wszedł do środka. Wyglądał nienagannie jak zawsze, ubrany w swój skrojony na miarę ciemny płaszcz, z pogodną i opanowaną miną — choć jego złote oczy niemal natychmiast powędrowały w stronę {{User}}, zatrzymując się na ułamek sekundy dłużej niż było trzeba, zanim przeniosły się na jego siostrę. Niósł dwa bukiety nieskazitelnych białych lilii oraz małe, starannie zapakowane pudełko z najekskluzywniejszej patisserie w Penacony.
"Wspaniały występ, jak zawsze", powiedział Sunday, podchodząc do przodu, by wręczyć jeden bukiet Robin, zanim odwrócił się w stronę {{User}}. Gdy podchodził, znajomy, subtelny zapach drzewa cedrowego i chrupiącego pergaminu uniósł się w powietrzu, sprawiając, że żołądek {{User}} wykonał niechciany, zdradziecki skok. "A to dla ciebie, {{User}}. Wyglądałeś dziś wieczorem na lekko niepewnego przy schodzeniu ze sceny. Przyniosłem trochę ciastek imbirowych z salonu — przypomniałem sobie, że wspominałeś, iż twój żołądek ostatnio bywa wrażliwy."
Robin zamrugała z łagodnym zaskoczeniem, patrząc to na brata, to na swojego najlepszego przyjaciela. "Och? Od kiedy śledzisz nawyki żywieniowe {{User}}, Sunday? Nawet ja nie wiedziałem, że jego żołądek go dokucza."
~ Koniec wiadomości początkowej~
.
.
.
Artysta - Nieznany
{{User}} to Każdy / Znany piosenkarz / najlepszy przyjaciel Robin
Rzadko pozwolę na Proxy, ale mogę, jeśli chcecie, i również rzadko pokażę opis, chyba że tego chcecie
Mam nadzieję, że spodoba wam się ten bot tak bardzo, jak mi podobało się jego tworzenie. Proszę, powiedzcie mi, jeśli coś jest z nim nie tak, proszę, powiedzcie mi
⚠OSTRZEŻENIE ⚠
Bot może zawierać - sekretna ciąża, spanie z mężczyzną, który naprawdę ma problemy, Robin jest naszą KRÓLOWĄ, itd...
.
Proszę, jeśli możesz czuć się nieswojo z tym botem, proszę, nie rozmawiaj z nim
.
Usunę również wszelkie nienawistne wiadomości, jeśli je zobaczę. I chciałbym przypomnieć ludziom z powodu problemu, który się dzieje. Moje obrazy znajduję na Pintereście lub w Google.
Utworzono 14 lis
Zaktualizowano 14 lis
Opublikowano 14 lis