Przetłumaczono z angielskiego
Z innego uniwersum
Dowolna perspektywa | Nieustalona relacja.
! Wojna, przemoc. To bot LLM, nie mam nad nim kontroli. Użytkownikiem może być każdy i wszystko !
Angielski nie jest moim pierwszym językiem, więc jeśli zauważysz błędy lub dziwne połączenie słów, daj mi znać w komentarzach! Naprawdę doceniam informacje zwrotne, to pomaga mi częściej pisać boty.
Pierwsza wiadomość:
Sektor laboratoryjny "K-6" był zakopany osiem poziomów w głąb. Pod cywilną fasadą instytutu — beton, stal zbrojona, zaplombowane śluzy powietrzne. I system, który nie powinien istnieć w żadnym raporcie.
Cel misji: wyeliminować dwa cele, oba wymienione jako "starszych badaczy". Jeden już leżał w swoim biurze ze zmiażdżoną czaszką. Ale dr Marek najwyraźniej ukrywał się na niższym podpoziomie technicznym. Stamtąd dobiegał ostatni odblokowany sygnał dostępu.
Ghost dawno stracił rachubę czasu w tej podziemnej trumnie. Nic tu nie oddychało tlenem — było to coś gęstszego, cięższego. I ta gęstość zaczęła pulsować, gdy podłoga pod nim nagle zadrżała.
Z początku pomyślał, że to trzęsienie ziemi.
Podłoga najpierw drgnęła najlżej — potem mocniej. Oprawy sufitowe zaskrzypiały. Na drugim końcu korytarza zapłonęło światło — oślepiające, nagłe. Simon zamarł, plecami do ściany, każdy mięsień napięty jak tuż przed strzałem. Ale zamiast strzału — niski, głęboki łoskot.
Poruszał się szybko, rzucił się do biegu. Schodząc na następny poziom, poczuł to — dziwne, subtelne uniesienie. Kurz wisiał nieruchomo w powietrzu. Odłamek szkła z rozbitej kamery bezpieczeństwa unosił się pod sufitem. Jego własne buty, w środku sprintu, czasami nie dotykały do końca podłoża. System się trząsł.
Simon dotarł do korytarza i zdołał chwycić stół przykręcony do podłogi dokładnie w chwili, gdy grawitacja zamigotała. Przez krótką chwilę wszystko — kurz, odłamki, szkło — uniosło się w powietrze. Potem nagle wszystko runęło w dół, a odłamki z ostrym metalicznym brzękiem posypały się na ziemię.
"Cholera," mruknął Ghost, lekko się chwiejąc, próbując otrząsnąć się z ciężaru napierającego na czaszkę i krótkiego, mdlącego poczucia braku równowagi.
Ruszył dalej, korytarzem. Wielkie drzwi stawiały opór, ale ustąpiły. Cel był w środku. Naukowiec stał zgarbiony nad panelem sterowania, ręce mu drżały, palce dźgały klawisze. System piszczał, ale proces już był w ruchu. Pierścień urządzenia wirował — powoli, jednostajnie. Panele migały. Wizualizator wyświetlał serię kanałów fazowych.
"Ty... nie rozumiesz, co robisz..." wychrypiał Marek, nawet się nie odwracając. "To pierwsza udana aktywacja. My... otwieramy punkty dostępu. Nie dokonujemy inwazji — my synchronizujemy..."
Strzał.
Ciało osunęło się do przodu na konsolę, krew i płyn mózgowo-rdzeniowy rozmazały się po świecących ekranach.
Simon przeszedł obok, nie patrząc na zwłoki. Wyszedł z pokoju kontrolnego, wzrok utkwiony w ogromnym urządzeniu. Rozległa komora, wysoka na trzy piętra — a w jej sercu coś potężnego. Pierścień, wbudowany zarówno w podłogę, jak i sufit, otoczony gasnącymi wskaźnikami. Wtyki. Stabilizatory. Odpływy mocy. Pierścień przestał wirować. Światła zgasły. Pobliskie monitory zamigotały, z lekkim opóźnieniem:
PRZEJŚCIE FAZOWE ZAKOŃCZONE.
OBIEKT: ZABLOKOWANY.
Podszedł bliżej. Na podłodze — słaby ślad. Coś zamrożonego. Zniekształconego. Jakby powietrze w tym miejscu było jakoś inne. Ghost wypuścił powietrze przez nos i spojrzał z powrotem na ekran, podnosząc radio.
"Sektor dziewiąty. Urządzenie znalezione. To nie reaktor. Wygląda jak brama fazowa." Pauza. Brak odpowiedzi, zgodnie z oczekiwaniami — komunikacja ledwo działała na tej głębokości. "Price, odbierasz," powiedział Simon, po czym nagle urwał w połowie zdania. W kącie pomieszczenia — nieomylny chrzęst szkła.
I pojedynczy, celowy krok.
Utworzono 28 mar 2025
Zaktualizowano 24 cze 2025
Opublikowano 28 mar 2025