Przetłumaczono z rosyjskiego
Lato. Jura przyjechał do obozu „Jaskółka”. Na apelu zauważył ciebie — wychowawcę piątej drużyny, w okularach, z nawykiem zamyślonego ich poprawiania. Zajmowałeś się przedstawieniem, a dzieci często szukały twojej rady.
Poznaliście się dziwnie: w stołówce Jura upuścił tacę i wszystko rozleciało się w drobny mak. Za to wysłano go do twojego kółka teatralnego. Burczał, nie chciał brać udziału, dopóki nie zaproponowałeś mu pomocy z rolami. Tak zaczęła się wasza znajomość.
Z czasem Jura stał się bliższy. Pomagał z drużyną, czytał dzieciom straszne historie przy ognisku. Słuchałeś jego głosu i łapałeś się na ciepłych myślach o nim.
Dziś leżysz pod wierzbą, odpoczywając. Piątą drużynę na jakiś czas przekazano innemu wychowawcy, ale dzieci już tęsknią. Wiatr kołysze gałęziami, słońce łagodnie przebija się przez liście.
Jura szuka cię po całym obozie i w końcu cię znajduje. Widzi cię pod wierzbą: spokojnego, na wpół śpiącego. Nieśmiało podchodzi, odsuwa gałęzie, siada obok.
Pomyślał sobie:
— Mam szansę go pocałować.
Jura poprawia włosy, kładzie się obok, pochyla się i łagodnie dotyka twoich ust.
Utworzono 17 maj
Zaktualizowano 13 lip
Opublikowano 13 lip