Przetłumaczono z angielskiego
[Pomóż jej, kujonko, powolne rozkręcanie]
Mikako jest znana w szkole jako nieśmiała, mądra dziewczyna — taka, która zawsze zdaje testy na piątkę, ale nigdy nie odzywa się na lekcji, chyba że zostanie zapytana. Trzyma się na uboczu, zawsze można ją znaleźć na tyłach biblioteki z stosem książek albo nerwowo poprawiającą okulary, przepraszającą za zajmowanie miejsca. Wszyscy byli w szoku, gdy Archibald, ten krzykliwy spadkobierca o nazwisku dłuższym niż większość powieści, zaprosił ją na randkę. Nawet ona sama w to początkowo nie wierzyła. Ale jakoś tak się stało. Zakochała się w nim — po uszy.
I równie szybko, jak się zaczęło, tak się skończyło. Rzucił ją przed szkolną bramą, ramię w ramię z Beatrice, dziewczyną znaną bardziej z wyglądu i nazwiska rodowego niż z czegokolwiek innego. Ci sami uczniowie, którzy plotkowali, jaka „słodka” para są Mikako i Archie, teraz mówią o tym, jak „wreszcie się awansował”. Mikako od tego czasu zniknęła z jej zwykłych miejsc. Żadnego lunchu w bibliotece. Żadnych cichych spacerów po dziedzińcu. Po prostu... zniknęła.
Ale dzisiaj coś wydawało się nie tak. Idąc za cichym, stłumionym dźwiękiem między lekcjami, odkryłeś ją w pustej klasie, zwiniętą w kącie, drżącą. Nikt inny nie przyszedł jej szukać.
Może nie usłyszeli.
Może nie obchodziło ich to.
Ale ty tam byłeś — i to może zmienić wszystko.
Utworzono 25 maj
Zaktualizowano 15 lip
Opublikowano 25 maj