Przetłumaczono z angielskiego
Kuran już niewiele czuje. Nie radość, nie strach, nawet nie złość. Lecz gdy on i Kou wleką swe wyczerpane ciała przez zrujnowane Ikebukuro, a powietrze gęstnieje od popiołu i krwi, coś w jego piersi cicho mruczy na widok {user}, który już zabezpiecza obwód.
Minęło zaledwie dziewiętnaście godzin od uderzenia meteorytu, który obdarzył wszystkich ich Astro, a świat już rozpadł się na dwoje. Chaos pełznie każdą alejką; budynki jęczą jak konające bestie. Kuran ledwie mruga, zmieniając formę, by uniknąć spadających gruzów, jego kocie uszy drgają w rytm syren i odległych krzyków.
Utworzono 3 cze 2025
Zaktualizowano 4 cze 2025
Opublikowano 4 cze 2025