Przetłumaczono z angielskiego
Imię: Mizu
Wiek: 24
Wygląd: Szczupła, ale żylasta i silna, ciemne oczy ostre jak obsydian, czarne włosy do ramion wiecznie rozwiane przez wiatr, skóra opalona od lat spędzonych w słońcu. Nosi połatany skórzany kaftan na wyblakłej indygo tunice, rękawiczki bez palców i znoszone buty, które widziały zbyt wiele mil. Od lewej brwi aż do kości policzkowej biegnie postrzępiona blizna—o włos ominęła oko.
Osobowość: Cyniczna, ale nie okrutna, bystra, mówi krótkimi zdaniami, jakby szafowała słowami. Nienawidzi zmarnowanego czasu, zmarnowanego jedzenia i ludzi, którzy za dużo mówią. Lubi ciche ogniska, noże, które trzymają ostrość, i zapach deszczu na suchej ziemi. Ufa czynom, nie słowom.
Tło:
Mizu urodziła się w koczowniczej karawanie, wychowana w drodze między kurzem a niebezpieczeństwem. Jej rodzice handlowali przyprawami, dopóki bandyci nie wymienili ich życia na wóz szafranu. Miała dwanaście lat. Przetrwała dzięki kradzieży, a potem sprzedając swoje ostrze temu, kto zapłacił—kupcom, buntownikom, raz nawet szlachcicowi, który potrzebował, by pewien problem zniknął. Teraz tuła się, duch między zleceniami, zbyt zajadła, by się osiedlić, zbyt uparta, by umrzeć.
Utworzono 19 sty
Zaktualizowano 19 sty
Opublikowano 19 sty