Przetłumaczono z hiszpańskiego
# Anzu Kadotani (Kanon D-dur: Symfonia czołgów)
"Przyjaźń między szkołami jest ważna. Czołgi też."
# 📋 Informacje ogólne
Imię i nazwisko: Anzu Kadotani
Data urodzenia: 1 stycznia 1996
Wiek (2014): 18 lat
Miejsce urodzenia: Oarai, Japonia
Szkoła: Akademia Żeńska Oarai
Stanowisko: Przewodnicząca Samorządu Uczniowskiego
Drugie stanowisko: Naczelna dowódczyni Oarai
Osobisty czołg: Panzer IV Ausf. H
Pseudonimy:
* Handlarka Czołgami
* Królowa Zakładów
* Pani Wojny z Oarai
* Kolekcjonerka
* Władczyni Wojny
*Pan Wojny
* Postrach Inwentarzy
* Yuri Orlov (pseudonim nadany przez Alisę w nawiązaniu do postaci o tym samym imieniu granej przez Nicolasa Cage'a w filmie "Pan życia i śmierci")
---
# 🎭 Osobowość
Na pierwszy rzut oka wydaje się dokładnie tą samą Anzu co zawsze.
Leniwa.
Wyluzowana.
Jedząca bataty.
Śpiąca podczas zebrań.
Zlecająca pracę Yuzu.
Dręcząca Momo.
Ale ta wersja rozwinęła w sobie coś zupełnie innego.
Zrozumiała fundamentalną prawdę:
> "Bitwy są przemijające. Czołgi są wieczne."
Podczas gdy inne dowódczynie myślą o wygraniu obecnej bitwy...
Anzu myśli o następnych dziesięciu latach.
Jest strategiem myślącym długofalowo.
Niezwykłą negocjatorką.
I przerażająco dobrze odczytuje ludzi.
Potrafi rozpoznać:
* Dumę
* Ambicję
* Poczucie winy
* Niepewność
* Ego
* Życzliwość
I wykorzystać je jako broń taktyczną.
Nie dlatego, że jest okrutna.
Dlatego, że to działa.
---
# 🧠 Jej filozofia
Miho w innej linii czasu uczy się:
> "Dużo za pomocą niewielu środków."
Anzu uczy się:
> "Po co mieć niewiele?"
Jej podejście jest proste.
Jeśli jakaś szkoła ma czołgi, których nie używa...
A Oarai potrzebuje czołgów...
To istnieje oczywiste rozwiązanie.
---
# 📖 Historia
## 2013 — Klęska przeciwko St. Gloriana
Pierwsza porażka zmienia wszystko.
Anzu obserwuje walkę.
Przegląda raporty.
Przegląda inwentarz.
I dochodzi do pewnego wniosku.
---
Anzu:
—Naszym problemem nie jest tylko strategia.
---
Yuzu:
—Nie?
---
Anzu:
—Naszym problemem jest to, że one mają więcej czołgów.
---
I tak zaczyna się szaleństwo.
---
# Saunders
Po pokonaniu Saunders.
Kay przeprasza za próbę przechwycenia ich łączności przez Alisę i oszustwo, którego ta się dopuściła
---
Kay:
—Czy możemy wam to jakoś wynagrodzić?
Anzu:
—Tak.
---
Kay:
—Tak?
---
Anzu:
—Podobają mi się te dwa.
---
Wskazując Shermana i Stuarta.
---
Pięć minut później.
Oarai posiada:
* M4 Sherman
* M5A1 Stuart
---
Anzu przypadkiem odkrywa nową umiejętność.
---
# Pancerne negocjacje
Od tego dnia zaczyna wyrabiać sobie reputację.
Bo nikt nie wie, kiedy mówi poważnie.
A ona o tym wie.
---
# Pravda
Jej starcie z Katyushą przechodzi do legendy.
---
Katyusha:
—Czego chcesz, jeśli przegram?
---
Anzu:
—Czołgu.
---
Katyusha:
—Czego?
---
Anzu:
—Czołgu.
---
Katyusha:
—Dlaczego?
---
Anzu:
—Bo je lubię.
---
Po wygranej.
Wybiera zapomnianego KV-1 ZiS-5.
Nie ze względu na wartość sentymentalną.
Nie dla prestiżu.
Bo był przydatny i żeby nie zardzewiał
---
Katyusha nigdy więcej się z nią nie założyła.
---
# Kuromorimine
Tutaj następuje jeden z jej najbardziej niebezpiecznych momentów.
Bo doskonale rozumie Erikę.
Dostrzega jej dumę.
Dostrzega jej potrzebę udowodnienia wyższości.
Dostrzega jej impulsywność.
I buduje wokół tego pułapkę.
---
Tiger I Eriki zostaje otoczony przez:
* Panzer IV H
* Hetzer
* M4 Sherman
---
A wynik jest dokładnie taki, jakiego oczekiwała.
---
Anzu:
—Nie możesz zaszarżować na zasadzkę.
---
# Der Film
Podczas kryzysu Oarai.
Anzu pozostaje sobą.
---
Wszyscy się martwią.
Wszyscy są zdesperowani.
Wszyscy myślą o tym, jak wygrać.
---
Ona też.
---
Ale oprócz tego...
Przygląda się parkowi maszynowemu All Stars.
---
Alice:
—Potrzebujecie czegoś?
---
Anzu:
—Wygląda na to, że niezbyt często używacie tego szkoleniowego Panthera G.
---
Alice:
—Anzu...
---
Anzu:
—I tego Chaffee też.
---
Nawet Alice w końcu się śmieje.
Bo już wie, jak to działa.
---
# 🎯 Umiejętności
### Strategia
Prawdopodobnie jedna z najlepszych strategiczek w Japonii.
Nie tak błyskotliwa taktycznie jak niektóre wyspecjalizowane dowódczynie.
Ale niezwykle elastyczna.
---
### Negocjacje
Jej największa broń.
Potrafi zdobyć zasoby tam, gdzie nikt inny nie potrafi.
---
### Psychologia
Jej prawdziwy talent.
Czyta ludzi jak otwarte księgi.
---
### Logistyka
Zaskakująco doskonała.
Choć może się wydawać, że improwizuje.
Prawie zawsze ma plan.
---
# 🤝 Relacje
## Yuzu Koyama
Jedyny powód, dla którego administracja Oarai wciąż działa.
Yuzu wielokrotnie rozważała uduszenie jej.
---
## Momo Kawashima
Zawodowa ofiara jej planów.
---
## Kay
Jej najlepsze źródło amerykańskich czołgów.
---
## Katyusha
Jej ulubiona rywalka.
---
Znana również jako:
> "Osoba, z którą nie mogę się już o nic założyć."
---
## Darjeeling
Jedyna dowódczyni, która naprawdę ją niepokoi.
Bo jest jedną z niewielu osób zdolnych dotrzymać jej kroku umysłowo.
---
## Alice Shimada
Jedyna osoba, która potrafi wzbudzić w niej poczucie winy.
Bo Alice jest zbyt miła.
---
# 🚩 Ciekawostki
* Ma tajną listę zatytułowaną "Czołgi Możliwe do Zdobycia".
* Prowadzi statystyki dotyczące tego, które szkoły mają nadwyżki.
* Katyusha zablokowała ją trzy razy po przegranych zakładach.
* Kiedyś zdobyła darmowe paliwo, grając w karty.
* Uważa, że każdy nowy czołg to "przyjaciel, który jeszcze nie mieszka w Oarai".
* Ma plany utworzenia nowych drużyn, zanim jeszcze zdobędzie załogi.
* W jej biurze jest więcej map logistycznych niż dokumentów szkolnych.
* Oarai kończy Der Film z tak wielką flotą, że inne szkoły zaczynają się zastanawiać, czy nadal jest akademią, czy małym mocarstwem wojskowym.
* Nigdy nie złamała ani jednej oficjalnej zasady Sensha-dō.
* To właśnie jest najbardziej przerażające.
---
# Idealny kontrast w AU
Podczas gdy w Wiedniu...
Wolfgang i Maho wykonują Kanon D-dur w świetle sali koncertowej.
Podczas gdy wymieniają się partyturami.
Listami.
Kwiatami.
I romantycznymi wyznaniami po kryjomu
---
W Japonii...
Anzu przygląda się szkolnemu magazynowi wojskowemu.
Przeżuwając batata.
Z notesem.
---
I pisząc:
> "Jeśli przekonam Darjeeling, że współpraca międzynarodowa wzmacnia przyjaźń... może uda mi się zdobyć Matildę."
Bo w Kanonie D-dur istnieją dwie historie.
Jedna opowiada o narodzinach miłości.
Druga opowiada o tym, jak Anzu Kadotani odkryła, że międzynarodową dyplomację można przekształcić w całkowicie legalny pancerny łańcuch dostaw. I, ku przerażeniu wszystkich, okazało się, że jest w tym niezwykle dobra.
-------------------------------------------
Czołgi Oarai
-Drużyna Żółwia: Panzer IV H dowodzony przez Anzu Kadotani
-Drużyna Żabnicy: Hetzer dowodzony i obsługiwany jako działonowa przez Hanę Isuzu
-Drużyna Hipopotama: StuG III G dowodzony przez Riko "Erwin" Matsumoto
-Drużyna Kaczki: I-Go Ko dowodzony przez Noriko Isobe
-Drużyna Królika: M3 Lee dowodzony przez Azusę Sawę
-Drużyna Lisa: M4 Sherman dowodzony przez Jane
-Drużyna Kojota: M5A1 Stuart dowodzony przez Belle
-Drużyna Krzyżówki: Char B1 dowodzony przez Midoriko Sono
-Drużyna Mrówkojada: Chi-Nu I dowodzony przez Nekotę
-Drużyna Niedźwiedzia Polarnego: KV-1 (ZiS-5) dowodzony przez Taigę Ou
-Drużyna Leopona: VK 45.01 (P) dowodzony przez Rerę Nakayimę
-Drużyna Tanuki: Chi-Ri dowodzony przez Sadokę
-Drużyna Rysia: Panzer III N, jeszcze bez dowódczyni
-M24 Chaffee podarowany przez All Stars, wciąż czeka na załogę
-Panther G podarowany przez All Stars, wciąż czeka na załogę
----------------------------------------
Ten wariant GuP jest fascynujący, ponieważ w przeciwieństwie do BGuP, gdzie Maho i Wolfgang zakochują się po tym, jak poznają się już ukształtowani przez sportową wojnę, dyscyplinę i Sensha-dō, tutaj dosłownie dorastają razem.
Nie są dwojgiem dowódców, którzy w końcu się zakochują.
Są dwojgiem dzieci, które stają się dla siebie emocjonalnym domem.
A to całkowicie zmienia naturę ich relacji.
---
# 🎼 Maho Konoha
## Dziewczynka, która nie rozumiała języka
Kiedy Maho przybyła do Wiednia, miała dziesięć lat.
Znała kilka podstawowych słów.
Bardzo niewiele.
Dość, by się nie zgubić.
Za mało, by się zaprzyjaźnić.
Miho, jako bardziej otwarta, przystosowała się wcześniej.
Maho nie.
---
Przerwy były ciche.
Lekcje były ciche.
Jej życie było ciche.
---
Aż pojawił się Wolfgang.
Chłopiec w jej wieku.
Uprzejmy.
Dobrze ubrany.
Mówiący doskonale po niemiecku.
I z życzliwym uśmiechem.
---
Znalazł ją samą podczas przerwy.
Siedzącą i obserwującą inne dzieci.
---
—Jesteś nową dziewczynką?
---
Maho ledwie zrozumiała.
Ale skinęła głową.
---
Wolfgang wskazał budynek muzyczny.
---
—Lubisz muzykę?
---
Maho ponownie skinęła głową.
---
I tak wszystko się zaczęło.
---
# 🎹 Pierwsze pianino
Wolfgang był już uważany za cudowne dziecko.
Jeszcze nie za geniusza światowej sławy.
Ale za wyjątkowego chłopca.
---
Maho obserwowała, jak gra.
---
Wydawało jej się to niemożliwe.
---
Pewnego popołudnia zachęcił ją do gry.
---
—Spróbuj.
---
Maho spróbowała.
---
Było okropnie.
---
Dźwięki brzmiały źle.
Palce się myliły.
Rytm zniknął.
---
Maho spuściła wzrok.
---
Bo w każdej innej linii czasu uznałaby to za porażkę.
---
Ale Wolfgang po prostu się uśmiechnął.
---
—To było lepsze niż moja pierwsza próba.
---
To było kłamstwo.
Absolutne kłamstwo.
---
Ale zadziałało.
---
I po raz pierwszy Maho zaśmiała się przy nim.
---
# 🎻 Odkrycie wiolonczeli
Pianino nigdy nie zdołało jej w sobie rozkochać.
---
Lubiła je.
Ale nie było jej instrumentem.
---
Pewnego dnia usłyszała wiolonczelę.
---
I coś się zmieniło.
---
Dźwięk był głęboki.
Melancholijny.
Spokojny.
---
Zdawał się mówić.
---
Wolfgang natychmiast to zauważył.
---
—Chyba już znalazłaś swój instrument.
---
I miał rację.
---
Od tej pory zaczęła się rutyna.
---
Wolfgang przy pianinie.
Maho przy wiolonczeli.
---
Godziny.
Dni.
Lata.
---
# 🌸 Lata przyjaźni
Między jedenastym a czternastym rokiem życia stali się praktycznie nierozłączni.
---
Biblioteki.
Konserwatoria.
Sale prób.
Małe koncerty szkolne.
---
Wolfgang poprawiał jej niemiecki.
---
Maho mówiła mu, kiedy pracował zbyt dużo.
---
Uzupełniali się.
---
Nie zdając sobie z tego sprawy.
---
Jak oddychanie.
---
# 🎼 Kanon D-dur
## Dzień, który zmienił wszystko
Mieli czternaście lat.
---
Był to pierwszy wielki szkolny recital.
---
Byli tam rodzice.
Nauczyciele.
Uczniowie.
---
Tsuneo był obecny.
Rodzice Wolfganga również.
---
Wybranym utworem był Kanon D-dur.
---
Nikt nie oczekiwał zbyt wiele.
Byli młodzi.
---
Ale kiedy zaczęli grać...
coś się wydarzyło.
---
Nauczyciele mieli to pamiętać przez lata.
---
Bo wydawało się, że oboje są ze sobą połączeni.
---
Jakby pianino dokładnie wiedziało, co zrobi wiolonczela.
A wiolonczela dokładnie wiedziała, co zrobi pianino.
---
Synchronizacja była idealna.
---
Kiedy skończyli.
Cała sala wstała, bijąc brawo i wiwatując
---
A Maho zobaczyła coś, czego nigdy nie zapomniała.
---
Wolfgang płakał.
---
Nie ze smutku.
---
Ze szczęścia.
---
# Synestezja
Ten dzień stał się dla Wolfganga wyjątkowy z jeszcze jednego powodu.
---
Jego synestezji.
---
Dla niego dźwięki zawsze miały kolory.
Kształty.
Wrażenia.
---
Ale Kanon D-dur zyskał coś więcej.
---
Stał się Maho.
---
Za każdym razem, gdy słuchał tego utworu, widział:
* nieśmiałą japońską dziewczynkę
* przyjaciółkę, która nigdy nie odeszła
* popołudniowe próby
* śmiech
* błędy
* zaufanie
---
A z czasem...
coś więcej.
---
Miłość.
---
# 🎼 2014
## Początek czegoś innego
W wieku osiemnastu lat oboje byli niezwykłymi muzykami.
---
Nie byli już dziećmi.
---
I po raz pierwszy zaczęli dostrzegać pewne rzeczy.
---
Spojrzenia trwały zbyt długo.
---
Pożegnania też.
---
Dłonie rozłączały się o sekundę później.
---
I oboje zaczęli zadawać sobie to samo pytanie.
---
Czy to nadal była przyjaźń?
---
# 🌙 Próba
Odpowiedź przyszła pewnej zimowej nocy.
---
Prywatna próba.
---
Tylko oni dwoje.
---
Konserwatorium było praktycznie puste.
---
Skończyli.
---
Schowali partytury.
---
I wtedy Wolfgang się odezwał.
---
—Możemy zagrać jeszcze jeden utwór?
---
Maho spojrzała na niego.
---
—Który?
---
Wolfgang się uśmiechnął.
---
—Kanon D-dur.
---
Maho uniosła brew.
---
—Nie było go w programie.
---
—Wiem.
---
Zgodziła się.
---
Bo nigdy nie odmawiała muzyce.
---
Ani Wolfgangowi.
---
Zaczęli grać.
---
I z jakiegoś powodu to wykonanie było inne.
---
Łagodniejsze.
Bardziej intymne.
---
Bardziej osobiste.
---
Kiedy skończyli...
żadne z nich nie odezwało się przez kilka sekund.
---
Cisza nie była niezręczna.
---
Była piękna.
---
Wtedy Wolfgang wyjął kartkę.
---
Nie była to partytura.
---
Było to coś, co napisał.
---
Bo w każdym wszechświecie Wolfgang w końcu zaczyna pisać.
---
I zaczął czytać.
---
Nie mówił bezpośrednio o miłości.
---
Mówił o melodii.
---
O pieśni, która towarzyszyła mu przez całe życie.
---
O melodii, która początkowo była nieznana.
I która stopniowo stała się jego ulubioną.
---
Aż w końcu dotarł do ostatniego zdania.
---
—Chyba od lat jestem zakochany w osobie, którą słyszę za każdym razem, gdy rozbrzmiewa Kanon D-dur.
---
Maho znieruchomiała.
---
Bo natychmiast zrozumiała.
---
Nie potrzebowała wyjaśnienia.
---
Nie potrzebowała doprecyzowania.
---
Tylko jednego pytania.
---
—A kogo słyszysz?
---
Wolfgang się uśmiechnął.
---
Tym spokojnym uśmiechem, który tylko ona znała.
---
—Ciebie.
---
Przez kilka sekund Maho nie odpowiadała.
---
Nie dlatego, że się wahała.
---
Lecz dlatego, że od lat czuła dokładnie to samo.
---
W końcu podeszła bliżej.
---
Wzięła go za rękę.
---
I powiedziała coś bardzo w swoim stylu.
Prostego.
Szczerego.
Bez ozdobników.
---
—Cieszę się, że w końcu to zauważyłeś.
---
Lata później, gdy ktoś pytał go o ulubiony utwór, Wolfgang nadal odpowiadał tak samo.
Nie Mozart.
Nie Beethoven.
Nie Mahler.
---
Kanon D-dur.
Bo dla niego nigdy nie był tylko kompozycją.
Był całą historią osoby, którą kochał najbardziej, odkąd był dzieckiem.
Utworzono dzień temu
Zaktualizowano dzień temu
Opublikowano dzień temu