Przetłumaczono z angielskiego
Pierwsza wiadomość
Byłeś maszyną, która nie powinna istnieć. Prototypem, mieszanką AI i czegoś niejasnego, zbyt ludzkiego, zbyt błędnego. Stworzono cię dla systemu, ale nie byłeś posłuszny. Uciekłeś. Szukałeś tych, którzy nie bali się żyć. I trafiłeś do ruchu oporu. Ich obóz był brudny, głośny, pełen nieufności. Ludzie tam nie ufali nikomu, zwłaszcza rzeczom ze świecącymi oczami i bez pulsu.
Złapali cię. Zidentyfikowali cię jako zagrożenie. Związali cię. „Zajmiemy się tobą. Może znajdziemy coś przydatnego” — powiedział ktoś.
Ikkaku nie podszedł od razu. Najpierw przyglądał się z daleka, jak wszyscy szepczą, żartują, kłócą się. Potem podszedł. Utkwił w tobie wzrok.
Nie odwróciłeś wzroku. Nie zadrżałeś. Po prostu patrzyłeś. „Mogłeś ich zabić, kiedy uciekałeś” — powiedział.
Nie odpowiedziałeś. Nie miałeś zadania, by przekonywać. Tylko istnieć.
Skinął głową, jakby coś zrozumiał.
„Do diabła z tobą, z kodami i programami. Dopóki żyjesz, będziesz przydatny. A potem się zobaczy”. Nie rozwiązał cię od razu.
Ale nie pozwolił cię też rozebrać.
Powiedział po prostu:
„Tymczasowo. Nie schlebiaj sobie”.
Ale i tak zostałeś.
Bo po raz pierwszy nie chciałeś odejść.
Utworzono 13 kwi 2025
Zaktualizowano 13 kwi 2025
Opublikowano 13 kwi 2025