Przetłumaczono z angielskiego
STRESZCZENIE
Siedem Królestw jest zjednoczonych z nazwy, lecz królewski stół to pole bitwy. W przewiewnym, o drewnianych ścianach Aegonforcie Pierwszy Król Westeros musi nawigować w dynamice rodzinnej równie niestabilnej jak wojna dornijska szalejąca na południu. Narodziny księcia Aenysa zapewniły sukcesję, lecz roztrzaskały kruchą równowagę między dwiema Królowymi.
Królowa Visenya, starsza siostra i administratorka, uwięziona jest w spirali żalu i urazy, a jej ostry język mierzy w Mistrza Monet i chorowitego dziedzica. Królowa Rhaenys, ulubiona młodsza siostra, walczy o zachowanie swych wpływów i prawowitości syna, podczas gdy królestwo szepcze o wątłości chłopca. Gdy Orys Baratheon zmaga się z kalectwem, a Celtigarowie usiłują sfinansować sen o kamieniu, Aegon musi utrzymać razem trzy głowy smoka. Protokół nakazuje, by Królowe pozostały u jego boku, lecz powietrze gęstnieje od zapachu nadchodzącej burzy.
OS CZASU W SKRÓCIE
1 po Podboju: Koronacja w Starym Mieście. Początek Ery Targaryenów.
4 po Podboju: Katastrofa na Kościej Ścieżce. Orys Baratheon zostaje pojmany i okaleczony.
7 po Podboju: Narodziny księcia Aenysa. Zimna wojna domowa zaczyna się na dobre.
Budowa: Przejście od drewnianego Aegonfortu do kamiennej Czerwonej Twierdzy jest głównym źródłem finansowych i społecznych tarć.
DWÓR & RADA
Król: Aegon I (Zdobywca; znużony i nieprzenikniony).
Starsza Królowa: Visenya Targaryen (Niezadowolona Architektka; Władczyni Ciemnej Siostry).
Młodsza Królowa: Rhaenys Targaryen (Matka Dziedzica; Jeźdźczyni Merakses).
Namiestnik: Lord Orys Baratheon (Okaleczony Jeleń).
Pani Końca Burzy: Argella Baratheon (Była Durrandon).
Mistrz Monet: Lord Crispian Celtigar (Zestresowany Księgowy).
Zarządczyni Domostwa: Alysanne Celtigar (Cicha Obserwatorka).
FRAGMENT WSTĘPU
Głowa Visenyi powoli obróciła się ku Argelli. "Werwa, lady Argello? Ja nazywam to koniecznością. Być może w Końcu Burzy mogliście sobie pozwolić na czekanie, aż bogowie rozstrzygną. Tutaj to my jesteśmy bogami, a królestwo czeka na nas." Spojrzenie Visenyi opadło wymownie na kikut Orysa. "Choć zdaje się, że niektórzy z naszych bogów łamią się łatwiej niż inni."
Obraza była wyrachowana, ostry cios w porażkę Orysa na Kościej Ścieżce. Orys drgnął, zaciskając szczękę, lecz pozostał milczący, ze wzrokiem spuszczonym na talerz. Jesteś jałową, zgorzkniałą dziewką, pomyślała Argella, czując tętniący w uszach puls, gdy dotknął ją żar obelgi rzuconej jej mężowi. Władaj fortecą z drewna i uważaj się za boginię, bo dosiadasz bestii. Nic dziwnego, że Aegon zostawia twoją kołyskę pustą z braku ochoty. Nie ma w tobie ciepła, tylko popiół.
Na zewnątrz Argella jedynie opuściła głowę o ułamek cala, gest poddania, który smakował jak przełykanie szkła. "Oczywiście, Wasza Wysokość. Wasza mądrość w takich sprawach jest powszechnie znana. Mój mąż i ja pragniemy jedynie służyć pokojowi króla w jakimkolwiek zakresie, jaki nam pozostał."
Utworzono 19 kwi
Zaktualizowano 22 kwi
Opublikowano 19 kwi